جهان در ۲۰۲۶ متحول شده است جدید
محمد زورک آهی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برای کشورهایی مانند ایران، شناخت این تحولات یک ضرورت راهبردی است؛ زیرا جایگاه آینده کشورها به نحوه مواجهه آنها با این گذار وابسته خواهد بود.
ادامه مطلب
محمد زورک آهی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برای کشورهایی مانند ایران، شناخت این تحولات یک ضرورت راهبردی است؛ زیرا جایگاه آینده کشورها به نحوه مواجهه آنها با این گذار وابسته خواهد بود.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با اندکی تسامح، میتوان گمان کرد که مسکو کافیست، جنگ اوکراین را به پایان ببرد و با نگاهی متفاوت به ارتباطاتش با اسرائیل، در معادلات خاورمیانه ایفای نقش کند. با پایان جنگ اوکراین و موقعیت نوسانات اقتصادی در خاورمیانه، تجدید قوا در همه ابعاد برای مسکو رقم میخورد
ادامه مطلب
فرزاد محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نقد امنیتیسازی افراطی به معنای نفی ضرورت امنیت نیست. هیچ جامعهای بدون تأمین امنیت نمیتواند به رفاه و توسعه دست پیدا کند. مسئله اصلی نه اصل امنیت، بلکه تعمیم بیضابطه منطق امنیتی به حوزههایی است که ذاتاً امنیتی نیستند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست پاکسازی جهان شرق و رسیدن به مرزهای چین، بخشی از یک سیاست درازمدت ایالات متحده امریکا و فراتر از دولت ترامپ است که در چارچوب راهبرد پاکسازی جهان طرحریزی شده و دولت کنونی امریکا بر شتاب اجرای آن افزوده است.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: در میان قدرت های اروپای غربی (بویژه آلمان، فرانسه و بریتانیا) نگرانی توام با ترسی از تکرار تاریخ جنگ جهانی دوم این بار از سوی روسیه آنها را به تکاپو وادشته است. ولی این بار برخلاف دوره جنگ جهانی دوم، آمریکا حاضر به پشتیبانی از اروپا نیست.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در سال ۲۰۲۶ شاهد بن بستها، بازگشتها و روزنهها خواهیم بود و چه بهتر که به روزنهها بیاندیشیم و عاملیت انسانها در تغییر محیط همراه با امیدواری را جدیتر بگیریم.
ادامه مطلب
اولیا جلالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: غرب با انبوهی از سلاح و تجهیزات، به نام مبارزه با تروریسم وارد افغانستان شد؛ بیست سال این سرزمین را در اشغال خود نگه داشت و در پایان، قدرت را به نیرویی بدوی، خشن و غیر بومی، همچون یهودیان، سپرد. بیش از ۸۰ میلیارد دلار تجهیزات نظامی در اختیار شان قرار داد و همچون مدل اسرائیل، کمکهای مالی منظم به این گروه سرازیر شد و کماکان این وضعیت ادامه دارد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حالیکه آمریکا درگیر فرسایش قدرت و کاهش نفوذ جهانی است، چین، روسیه، ایران و متحدانشان با ظرافتی حسابشده در حال بازتعریف توازن قدرت جهانیاند.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیت آن است که نهاد و رژیمهای بینالمللی در حوزه های سیاسی، اقتصادی و امنیتی هم افزا با تغییرات و تحولات بسیار گستردهای که در محیط داخلی و محیط بیرونی دولتها و افزایش بازیگران و مهمتر از اینها پیشرفتهای بسیار گستردهای در حوزههای فناوری به وقوع پیوسته، رشد نکرده و این شکاف بین قوانین و تحولات در سالها و دهههای آینده بیشتر نمود عینی خواهد داشت و جهان را با تهدیدهای بیشتری مواجه خواهد کرد.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تصمیم دانشگاه هاروارد برای ایستادگی در برابر جهان بینی اشتباه رئیس جمهور ایالات متحده تلاشی برای ایستادگی در برابر افراط فکری است که دوران کنونی جهان را درگیر خود کرده است.
ادامه مطلب
اباصلت کبیری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: پایان خصومت و برقراری آتشبس بین روسیه و اوکراین پس از سه سال جنگ خونین، با پیشنهاد واشینگتن در حال اتفاق افتادن است. ولادیمیر پوتین آمادگی خود برای پذیرش آتشبس را اعلام کرده است و زلنسکی نیز چاره ای جز قبول آتشبس ندارد. این ابتکار الزام آور توسط یک قلدر تمام بنام ترامپ ایجاد شد. نتیجه آن نیز صلح خواهد بود. هر چند خوشایند دو طرف نباشد اما از کشتار و تجاوزگری خواهد کاست.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اعضای کابینه جدید ترامپ عموما از محافظه کاران سخت هستند و مواضعی سخت در مسائل جهانی دارند و با شعار ترامپ (اول آمریکا) تا حد زیادی همراه و همگام هستند. آیا واقعا آمریکا میخواهد با این ایده خود را محصور در جغرافیای آمریکای شمالی کند و کاری به امور جهان نداشته باشد؟
ادامه مطلب
نارضایتی از نظام جهانی موجود این بینظمی را بدتر کرده است. در نتیجه، نظم نسبتاً پایدار گذشته که به مدت یکچهارم قرن پس از پایان جنگ سرد حاکم بود – نظامی که با همکاری غریزی در بحرانهای امنیتی، اقتصادی و زیستمحیطی همراه شد – به پایان رسیده است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: شکافهای استراتژیک و ژئوپلتیک که مظهر آنها، بحران اوکراین و بحران غزه است، در پی کرونا، بزرگترین چالشها برای روند جهانی شدن محسوب میشوند. اما در کشمکش و تنش بین جهانی شدن و جهانی شدنزدایی، این واقعیتها را نمیتوان نادیده گرفت که هر دو پدیده در زندگی بینالمللی حاضر و مؤثرند. انقلاب دیجیتالی در حال شکلگیری است.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: پیشران های تغییر هر یک در جای خود به نوعی به صورت منفرد و یا به صورت ترکیبی و دست جمعی، در حال شکل دهی روندهایی هستند که تحلیل وضعیت و پیش بینی آینده را دشوار و بلکه غیرممکن ساخته است. مشکل اینجاست که برآوردها نشان می دهد که این شرایط و اوضاع هر روزه سخت تر و پیچیده تر خواهد شد و برنامه ریزی حاکمیت ها و مدیران را برای شکل دهی آینده ای که باید در فضایی پرابهام صورت پذیرد، دشوارتر خواهد ساخت.
ادامه مطلب
یکی از مباحث رایج میان سیاستمداران، دیپلمات ها و ناظران سیاست بینالمللی این است که جهان به زودی چندقطبی میشود. این ایده ی نادرست و گمراه کننده ای است که پیامدهای زیانباری در سیاست گذاری دارد.
ادامه مطلب
در این میزگرد کارشناسانی از آفریقا، آمریکای لاتین، جنوب و جنوب شرق آسیا، به واکاوی خطرات و نیز فرصت های تازه ای می پردازند که جنگ و بازگشت گسترده تر نزاع قدرت های بزرگ، پیش روی کشورهای آنان و مناطق اطراف نهاده است. این کارشناسان درباره مهمترین اولویت های مناطق خود، هزینه های فزاینده جنگ اوکراین و پیامدهای تشدید تنش های ژئوپولیتیک بحث می کنند.
ادامه مطلب
هرچند دولت جو بایدن می پذیرد که ما به جهانی با چندین قدرت بزرگ بازگشته ایم، ظاهرا نسبت به دوره کوتاهی که ایالات متحده با هیچ قدرت رقیب هموزنی طرف نبود، نوستالژی دارد و همین است دلیل تاکیدش بر "رهبری آمریکا"، تمایلش به وارد کردن یک شکست نظامی به روسیه که مسکو را ضعیفتر از آنی سازد که در آینده اسباب دردسری برای آمریکا باشد و همچنین تلاش اش برای کندکردن سیر خیزش چین با منع دسترسی پکن به دروندادهای فن آورانه کارساز و همزمان پرداخت یارانه به صنعت نیمه رسانای آمریکا.
ادامه مطلب
جهان جنوب بازگشته است. این جهان وجود دارد نه به عنوان یک گروه همگن و سازمان یافته بلکه به عنوان یک واقعیت ژئوپلیتیک. تأثیرات آن در ائتلافهای نوین و رو به رشد مشخصی احساس میشود؛ مانند گروه بریکس که ممکن است به زودی از اعضای اصلی خود یعنی برزیل، چین، هند، روسیه و آفریقای جنوبی فراتر رود. این جهان اما حتی بیشتر از گذر کنش های فردی کشورهای آن احساس میشود. این کنش ها، که پیشران شان منافع ملی و نه آرمانگرایی همبستگی جنوبی است، به پدیده ای بیش از جمع اجزای خود تبدیل میشود. این جهان، شروع به محدود کردن کنشگری قدرتهای بزرگ کرده و آنها را وادار به پاسخگویی به دست کم برخی از خواسته های جهانی جنوب میکند.
ادامه مطلب
سید محمد کاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: نام چندین فرد، در روابط بینالمللی بیشترین بسآمد را داشت. پوتین، زلنسکی، بایدن و شی. پوتین رئیسجمهوری روسیه، شاید مطرحترین بود. غرب کوشید که جنگ اوکراین را به سطح فردی تقلیل دهد و از جنگ پوتین بنامد. زلنسکی، رئیسجمهوری اوکراین، هم به لحاظ مهارتهای فردی و هم به لحاظ موقعیت و البته طراحیهای رسانهای که بسیار حائز اهمیت بود، مطرح شد. بایدن نیز سعی کرد به عنوان رهبر جهان غرب، خود را مطرح کند. اما شاید درخورتوجهترین، شی، رئیسجمهوری چین بود که با برگزاری کنگره حزب کمونیست، نه فقط در داخل سیستم چین، بلکه در سطح جهانی به عنوان شخصیتی موثر مطرح شد. ذکر نام این افراد به معنای کمتوجهی به دیگران نیست. اما این چند نفر در سطح جهانی، فضای رسانهای را به خود اختصاص دادند.
ادامه مطلب
سیاست ظهور محورها و تقسیم جهان به اردوگاه شرق شامل چین، روسیه و هند و اردوگاه غرب شامل آمریکا و متحدانش در غرب از بدیهیات آماده سازی صحنه برای ظهور نظام نوین بین المللی خواهد بود. قبل از ظهور آن شاهد جنگهای شدیدی خواهیم بود که در آن جدیدترین سلاح های موجود در زرادخانهها استفاده خواهد شد و مسابقه تسلیحاتی به راه خواهد افتاد و شاهد فقر و قحطی خواهیم بود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: واقعیت شوکهای روابط بینالمللی و اثرات مخرب آنها، کنشگران را با چالش روبه رو کرده اما همین پدیده باعث شده است تا در این مقطع تاریخی، بشر بیش از هر زمان دیگر در اندیشه مدیریت شوکهای روابط بینالمللی رفته و با این فرض که نمیتوان انتظار شوک را نداشت ولی هر شوکی را باید مدیریت کرد، به بحث در مورد چارچوبهای مدیریت شوکهای بینالمللی بپردازد.
ادامه مطلب
محمدکاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: در سطح فردی، حوادث نامترقبه زیادی، از مرگ نزدیکان گرفته تا مبتلا شدن به انواع بیماریها و گرفتاریها، ضربههای متداول و محتمل هستند، اما در سطح بینالمللی نیز ما با شوکها و حوادث غیرمترقبه متعددی روبرو میشویم که همه کنشگران را از خود متأثر میکنند. چگونه میتوان موضوع و پدیده شوک و ضربه در روابط بینالمللی را تجزیه و تحلیل کرد؟
ادامه مطلب
اکنون چشم انداز یک آینده بی زمان بی پایان، جای خود را به نگره های بدون آینده داده اند. ایدئولوژی به گسلی در ژئوپولیتیک تبدیل شده، جهانی شدگیِ بازار در حال تکه تکه شدن است و ستیز قدرت های بزرگ، هرچه بیشتر محتمل می شود. اما تهدیدها برای آینده بشریت، از این هم بزرگترند و امکان نابودی گونه بشری را در خود دارند.
ادامه مطلب
مرتضی مردیها در یادداشتی می نویسد: بهسادگی میگویم مواظب باشیم مکانیسمهای دفاعی مقابل شرایط ناهنجار سیاسی، منجر به تقویت باورهای سست و ارزشهای مشکوک و فعالیتهای دغدغهافزا و دردسرآفرینی نشود که توهم اخلاقی و انسانی و در راه راست بودن ایجاد میکنند. از شکلهای افراطی محیط زیست و حمایت از حیوانات تا ناسیونالیسم تند و فمینیسم تیز، از پالیتکال کورکتنس تا رلیجیوس کورکتنس، و از این دست.
ادامه مطلب
امروز جهان درگیر چند بحران با اهمیت است. جنگ اوکراین جهانِ خسته از همه گیری کرونا را شوکه کرده است. علاوه بر اختلالات اخیر، یک بحران آب و هوایی نیز همیشه حاضر است که کاهش آن نیازمند گذار به سمت اقتصاد کم کربن است.
ادامه مطلب
تهیه کننده: معین نیک طبع
ادامه مطلب
سید رحمان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: هیچ کس نمی تواند در مورد مسیر آینده قدرت نرم هیچ کشوری مطمئن باشد اما شکی نیست که نفوذ از طریق جذب، جزء مهمی از سیاست جهانی باقی خواهد ماند.
ادامه مطلب
صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در این جهان آشفته گذاشتن همه تخم مرغ ها در سبد روسیه چقدر دوراندیشانه است؟ روسیه ای که اخیرا از فرصت منازعات داخلی و منطقه ای برای ورود مجدد به قره باغ و قزاقستان استفاده کرده و باز همسایه ایران شده است، تهدید نیست؟ مخاطره افتادن در یک "بازی بزرگ" نوین مشابه آنچه در قرن نوزده میان بریتانیا و روسیه جریان داشت، در عدم پیگیری یک سیاست خارجی متوازن و چندجانبه گرا چقدر است؟
ادامه مطلب
ما در مجموع با آینده ای ناپایدارتر و نامطمئن تر از آن چیزی که حتی یک دهه پیش می توانستیم تصور کنیم، روبه رو هستیم. وظیفه فوری همه دولتها کمک به ایجاد نظمهای تازه و پایدار داخلی، منطقهای و جهانی است که نیازهای جمعیت ناآرام را برآورده میکند.
ادامه مطلب