علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پس از حمله نظامی آمریکا در ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴ به ونزوئلا و دستگیری رئیس‌جمهور آن و عدم توجه این کشور به منشور سازمان ملل متحد در زمینه لزوم احترام به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی سایر کشورها، ترامپ اعلام کرد که شرکت‌های نفتی آمریکایی راهی ونزوئلا خواهند شد تا نفت آن را استخراج کنند.
ادامه مطلب
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا نشست خبری با فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان را با توصیف روابط خود با آن کشور آغاز کرد و گفت که این کشور «همبستگی بزرگی» با ایالات متحده دارد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آیا این جابه‌جایی قدرت به طور طبیعی به سمت یک درگیری بزرگ، حتی جنگ، حرکت می‌کند؟ یا می‌توان از تکرار الگوهای خونین تاریخ جلوگیری کرد؟
ادامه مطلب
در حالی که ایرانیان منتظر نتیجه مذاکرات ژنو هستند، بسیاری از وقوع جنگی که می‌تواند از جنگ خونین دهه ۱۹۸۰ ایران با عراق پیشی بگیرد، می‌ترسند.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: صراحتاً اگر امریکا طی این مدت – از فردای آتش‌بس تیرماه تا یک ماه اخیر – که کابوس جنگ را بر سرزمین اهورایی ایران زمین برافراشته و بر طبل جنگ می‌کوبد، راه نفوذی برای تهاجم و وارد کردن ضربه‌ای به دولتمردان و مناطق هدفگذاری شده خویش پیدا کرده بود؛ در حمله تردیدی روا نمی داشت!؟ آنچه تردید استراتژیست های ایالات متحده را باعث شده، موج دوم حملات ایران است!
ادامه مطلب
فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده پس از نمایش موفقیت‌آمیز سلاح بلک ارو (Black Arrow) ساخت شرکت لیدوس (Leidos) روی یک فروند هواپیمای AC-۱۳۰J، به پیشنهادهای این صنعت برای موشک‌های کروز کوچک علاقه‌مند شده است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به نظر می‌رسد کنفرانس امنیتی مونیخ، آینه‌ای از به‌هم‌ریختگی نظم بین المللی و شکاف‌های درون غربی باشد. ولی آیا این شکاف را می‌توان به منزله عدم وحدت نظر آنها در مسائل غیرآتلانتیکی دید؟ جواب مثبت نیست.
ادامه مطلب
این مقاله به بررسی اقدامات احتمالی حزب الله در صورت بروز درگیری بین ایالات متحده و ایران، از جمله مداخله تمام عیار با قدرت آتش گسترده، مشارکت محدود به یک منطقه خاص یا عدم تمایل به هرگونه درگیری، می‌پردازد.
ادامه مطلب
این کنفرانس که روز جمعه آغاز شد، یک دوراهی در مسیر روابط فراآتلانتیکی است. از دو مسیر پیش روی ما، یکی تنظیم مجدد پایدار اتحاد ناتو با یک اروپای قوی در هسته آن است که به دفاع از خود در عین حفظ یک همکاری سالم، هرچند تضعیف‌شده، با ایالات متحده قادر باشد. مسیر دیگر، ادامه اختلافات فراآتلانتیکی بر سر ارزش‌های مشترک، منافع ملی و آنچه به عنوان تقسیم عادلانه مسئولیت‌ها از همه طرف‌ها محسوب می‌شود، است.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در منطقه بزرگ و راهبردی اورآسیا، روسیه دومین قدرت نظامی دنیا در سرزمین ویران‌شده اوکراین، با مجموعه ممالک اروپای غربی به مدت حدود چهار سال در جنگ است و تمام رفاه و رونق و امنیت هفتاد هشتاد سالۀ قاره را به خطر انداخته است. در غرب آسیا، آمریکای لاتین، شرق دور، گرین لند، قطب شمال و سایر مناطق همه درصدد نفوذ، تغییر مرزهای جغرافیایی، طمع‌ورزی و دستبردهای علنی به منابع و ذخائر، تسلیح بی‌محابا، پرکردن زرادخانه‌ها و برهم زدن قواعد و نظامات مستقر چندین دهه‌ای پس از جنگ جهانی هستند. اینک میز بازیِ نابرابرِ چیده شده، بیش از همه توسط میزبان، ایالات متحده، به‌هم زده می‌شود.
ادامه مطلب
درک لیبرت، نویسنده، در کتاب خود که در سال ۲۰۰۶ با عنوان «جرأت و فتح: عملیات ویژه و سرنوشت ملت‌ها، از آشیل تا القاعده» منتشر شد، نسبت به این وسوسه هشدار می‌دهد و خاطرنشان می‌کند که سوءاستفاده از عملیات ویژه، آنها را «در خط مقدم مدیریت سال‌های پس از جنگ قرار می‌دهد و هزینه شخصی سردرگمی‌های بوروکراتیک و بی‌کفایتی در سطح کابینه را می‌پردازد».
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ۱۲ روزه نشان داد که این اشتباهات تا چه حد مخرب بود و آمریکا در روز آخر مستقیما وارد جنگ شد و همه سایت‌های اتمی ایران را یک شبه ویران کرد. این آش به حدی شور شده که امروزه حتی اروپا هم برای ایران خط و نشان می‌کشد و به سهم خود در آتش‌افروزی و تحقیر هرچه بیشتر ایران سعی دارد چراکه آنها هم از محدودیت برد موشکی و عدم دسترسی به خاک اروپا و عدم وجود سلاح اتمی ایران اطلاع و اطمینان دارند.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سند استراتژی دفاعی آمریکا که اخیراً منتشر شده، تمرکز را بر امنیت سرزمین آمریکا و نیم‌کره غربی و مناطق پیرامونی آمریکا قرار می‌دهد. در این سند، تهدیدات آمریکا در مقایسه با سند پیشین تفاوت‌های قابل ملاحظه‌ای مشاهده می‌شود.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: با وارد شدن تاجیکستان به پرونده افغانستان، حکومت طالبان که کمک‌های هفتگی واشینگتن را دریافت می‌کند و تمایل آشکاری به اطاعت از سیاست‌های آمریکا دارد، تحت فشار مستقیم قرار خواهد گرفت تا در ساختار قدرت خود تجدیدنظر کند.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آمریکای لاتین از منظر تاریخی همواره بخشی از حوزه نفوذ سنتی ایالات متحده تلقی شده است. از دکترین مونرو تا دوران جنگ سرد، این منطقه نه‌تنها به‌عنوان یک حیاط خلوت ژئوپلیتیک، بلکه به‌مثابه سپری امنیتی برای هژمونی آمریکا عمل می‌کرد.
ادامه مطلب
از زمان حمله امریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، واشنگتن با کنترل درآمدهای دلاری نفتی این کشور، نفوذ گسترده‌ای بر اقتصاد و سیاست بغداد یافته است. این کنترل نه تنها ثبات مالی عراق را تحت تاثیر قرار می‌دهد، بلکه اهرمی برای مداخله در توازن‌های منطقه‌ای، به خصوص در رابطه با ایران، فراهم می‌کند.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونت‌ها انجام می‌شود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط می‌شود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط می‌شود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمی‌داند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت می‌کنند و کسانی که از آن حمایت می‌کنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال می‌توانند هم به‌راحتی به چرخه‌ای از خشونت منجر شوند که می‌تواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجه‌ی نامشخص علیه یک نظام آسیب‌دیده و در تنگنا قرار گرفته، می‌تواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بی‌ثبات کند.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بدون شک، دوران ترامپ در تاریخ روابط بین‌الملل نقطه‌عطفی است که هیچ‌گاه نمی‌توان آن را نادیده گرفت. او با اقدامات خود، بسیاری از اصول کهن دیپلماسی و حقوق بین‌الملل را به چالش کشیده و به‌طور واضح ساختارهای جهانی را دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
سید محمد عیسی‌نژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: سند استراتژی امنیت ملی اخیر آمریکا یک گسست رادیکال از سنت‌های پیشین و چرخش به‌سوی قرائتی تهاجمی از «رئالیسم جکسونی» است. با بررسی این سند پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۶ که مصادف با ۲۵۰ امین سالگرد استقلال آمریکا و برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکای شمالی است، واشینگتن تلاش خواهد کرد با تکیه بر این دکترین انقباضی، جایگاه خود را در برابر چالش‌های درونی و خارجی بازتعریف کند؛ لذا، آمادگی برای مقابله با «فشار اقتصادی و نظامی سخت» در میدان و «فریب استراتژیک نرم» در فضای شناختی، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
ادامه مطلب
چین همچنان مقلد بزرگی است. آنها سعی می‌کنند موفقیتی را که می‌بینند ایالات متحده در میدان نبرد داشته است، تقلید کنند.
ادامه مطلب
عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر صحنه را از منظر منطق سرد و محاسبه‌گر قدرت بنگریم، روشن می‌شود که مانع اصلی در برابر هرگونه اقدام نظامی مستقیم در کوتاه‌مدت، نه صرفاً موازنه تسلیحاتی متعارف، بلکه عنصری پیچیده‌تر و تعیین‌کننده‌تر است: «هزینه‌های غیرقابل محاسبه ناشی از ابهام».
ادامه مطلب
علی رضوان‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سند راهبرد امنیت ملی دونالد ترامپ به وضوح اعلام می‌کند که «روزهایی که ایالات متحده مانند اطلس، تمام نظم جهانی را بر دوش می‌کشید، به پایان رسیده است.»
ادامه مطلب
در زمانی که واشینگتن به طور فزاینده‌ای بر رقابت فناوری با چین متمرکز است، به نظر می‌رسد که برخی از متحدان نزدیک ممکن است رویکرد متنوع‌تری را در مورد حوزه‌های فناوری در نظر بگیرند.
ادامه مطلب
رضا حاجی‌محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: گرینلند برای ترامپ، نه فقط یک سرزمین یخی، بلکه کلید فرمانروایی بر آینده قطب شمال و تأمین امنیت بلندمدت ایالات متحده در برابر رقبای شرقی است.
ادامه مطلب
تلاش برای یافتن انگیزه‌های عقلانی و منطقی در پس پرده تصمیم احتمالی امریکا برای آغاز جنگی فراگیر علیه ایران، راه به جایی نخواهد برد و به نتایج واقعی منجر نخواهد شد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ، اروپا را نه یک بار، چندین مرتبه در لفظ و عمل تحقیر کرد. از پافشاری بر واگذاری سرزمینی از طرف اوکراین به روسیه، تا تحقیر علنی رئیس‌جمهور اوکراین در کاخ سفید مقابل دوربین‌ها، ترامپ نه فقط عظمتی به آمریکا نبخشیده، بلکه جهان را نگران رفتار احساسی کرده است.
ادامه مطلب
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این نوشتار به تفاوت‌های رویکردی می‌پردازد؛ از بازدارندگی مبتنی بر تهدید در غرب و مهار مرحله‌ای در روسیه، تا رویکرد تلفیقی اقناع و اجبار در چین.
ادامه مطلب
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: همه تحولات و معادلات منطقه ای در سال گذشته نشان داد که مجاهدین (منافقین) به مثابه یک فرقه تروریستی و خطرناک برای حتی سیاستمداران نئومحافظه کار و میلیتاریست امریکایی که سعی داشتند پس از اشغال عراق از مجاهدین چون حربه‌ای و فاکتوری برای فشار بر ایران استفاده کنند، به‌شمار می آید و برای مقامات امریکایی تاریخ مصرف دارد.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی می‌نویسد: حمله شگفت انگیز به کاراکاس پس از ادعای اخیر ترامپ درباره نسخه خودش از دکترین مونرو و اظهارات وی مبنی بر اینکه آمریکا از اعزام نیروی زمینی نمی ترسد، نشان می دهد که دولت آمریکا برای حضور مداوم در منطقه تردید نخواهد کرد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: باید توجه داشت که شورش، استقلال‌خواهی و تأکید بر حاکمیت ملی جزو لایتجزای فرهنگ سیاسی کشورهای آمریکای لاتین بوده است و لذا همان‌گونه که استعمارکشی، با مقاومت و مخالفت روبرو بود، استعمار لخت شده فعلی هم، راهی دشوار در پیش خواهد داشت.
ادامه مطلب