آرشام رئیسی نژاد در یادداشتی می‌نویسد: فناوری تاکنون یکی از موتورهای اصلی رشد بازار سهام آمریکا بوده است؛ اما جنگ هرمز می‌تواند با افزایش هزینه انرژی و سرمایه، قدرت این موتور را کاهش دهد.
ادامه مطلب
سعیدرضا طاهرخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این پژوهش با روش تحلیلی – تطبیقی، دو الگوی متضاد اعمال قدرت در نظام بین‌الملل پساجنگ سرد را بررسی می‌کند. الگوی نخست، «هژمونی فرسایشی» در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ است که بر قدرت سخت، تهدید نظامی و یک‌جانبه‌گرایی مبتنی است. الگوی دوم، «هژمونی اتصالی» در دوره شی جین‌پینگ است که بر نفوذ اقتصادی، اتصال زیرساختی و صبوری استراتژیک استوار است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که با وجود برتری کمی و کیفی ارتش آمریکا، شاخص‌های نفوذ نرم، ثبات داخلی و اتصال اقتصادی چین باعث شده است تا موازنه قدرت در آسیا – پاسفیک به نفع پکن تغییر کند. داده‌ها تا مه ۲۰۲۶ جمع‌آوری شده و از ۴۷ منبع انگلیسی و ۲۳ منبع فارسی استفاده شده است.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کتاب «چرا هیچ چیز کار نمی‌کند» نوشته مارک جی. دانکلمن، نویسنده و تحلیل‌گر حوزه سیاست عمومی در ایالات متحده در دانشگاه هاروارد در زمینه حکمرانی و سیاست‌گذاری عمومی فعالیت دارد، تلاش می‌کند نشان دهد چگونه ایالات متحده از یک دولت توانمند در اجرای پروژه‌های بزرگ ملی به ساختاری تبدیل شده که حتی در اجرای پروژه‌های زیرساختی ساده نیز با تأخیرهای طولانی، هزینه‌های سنگین و منازعات حقوقی پیچیده مواجه است. دانکلمن استدلال می‌کند که مسئله اصلی نه کمبود منابع مالی و نه فقدان ایده‌های سیاستی، بلکه معماری نهادی پیچیده و انباشته‌شده‌ای است که طی دهه‌ها شکل گرفته و امروز خود به مانع اصلی اجرا تبدیل شده است.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: گذار از پترو دلار به پترو یوان را باید در چارچوب یک تحول چندلایه تحلیل کرد. در کوتاه‌مدت دلار همچنان به‌دلیل عمق بازارهای مالی، نقدشوندگی بالا و اعتماد نهادی، جایگاه مسلط خود را حفظ خواهد کرد، اما در افق ۲۰۳۰ احتمال شکل‌گیری یک نظام دوقطبی مالی میان چین و آمریکا افزایش می‌یابد.
ادامه مطلب
علی پیروز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دلار به خطر افتاده و این سقوط در حال شدید شدن است و آمریکا برای جلوگیری از یک فروپاشی یکباره، حتی امنیت منافعش در سراسر جهان را برون‌سپاری می‌کند.
ادامه مطلب
سعید محمدی کاوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: افزایش بی‌سابقه قیمت کالاهای اساسی – از جمله تخم‌مرغ – و نارضایتی از وضعیت اقتصادی، موجب شده است که بخشی از این رأی‌دهندگان از ترامپ فاصله بگیرند.
ادامه مطلب
سعید محمدی کاوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترکیب «سلاحی‌سازی تجارت»، تعرفه‌های سنگین بر فولاد و آلومینیوم، کسری‌های بودجه تورم‌زا، بی‌توجهی به انرژی‌های تجدیدپذیر، تسهیل انحصارات و سیاست‌های محدودکننده مهاجرت، فشار هم‌زمان بر کشاورزی، صنعت، بازار مسکن، تجارت خارجی و جایگاه دلار وارد کرده و ثبات اقتصادی را تهدید کرده است.
ادامه مطلب
هیثم الخزعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگرچه ایالات متحده از جهان سوءاستفاده می‌کند، جهانی که آنچه را می‌خواهد تولید می‌کند و به دلیل قدرت دلار آن را با قیمت پایین‌تری می‌فروشد، سپس آنچه را از فروش محصولات خود به دست می‌آورد به آن وام می‌دهد و پول خود را در بازارهای سهام و اوراق قرضه آمریکا سرمایه‌گذاری می‌کند، با وجود همه اینها، رئیس جمهوری آمریکا می‌گوید: "ما فریب خورده‌ایم" و می‌خواهد به همه اینها پایان دهد.
ادامه مطلب
هیثم الخزعلی در یادداشت اختصاصی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برای درک نظم اقتصادی جهانی جدید، باید دیدگاه‌های تیم اقتصادی رئیس جمهور ترامپ را که نماینده «جنبش ملی‌گرایی اقتصادی آمریکا» هستند، مانند اسکات بسانت، وزیر خزانه‌داری و استیون میلر، مشاور ارشد اقتصادی ترامپ را درک کنیم. همچنین باید دو سیستم اقتصادی قبلی را نیز مرور کنیم.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در حالی که بسیاری از تحلیلگران و سیاستمداران تنها به بعد اقتصادی این سرمایه‌گذاری‌های خارجی نگاه می‌کنند، واقعیت این است که در دنیای امروز، سرمایه‌گذاری‌های بزرگ به ویژه از سوی کشورهای غنی از منابع طبیعی، بیشتر از آنکه صرفاً "پولدار بودن" باشد، ابزاری استراتژیک برای تأثیرگذاری بر معادلات جهانی هستند.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دونالد ترامپ را می‌توان بیشتر یک پدیده رسانه‌ای دانست تا یک بازیگر برجسته اقتصادی؛ چهره‌ای که توانست در دل نظام سرمایه‌داری آمریکایی، تصویری اغواگر و قدرتمند از خود بیافریند.
ادامه مطلب
میزان رضایت عمومی از دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، به ۴۳ درصد کاهش یافته است که پایین‌ترین سطح از زمان بازگشت او به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵ محسوب می‌شود.
ادامه مطلب
زهرا اله دادیان فلاورجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: امریکا برای اینکه همچنان بتواند به‌عنوان یک ابرقدرت در عرصه جهانی حکمرانی کند باید قدرت‌های نوظهور را کنترل کند و جلوی رشد آنها را بگیرد از طرف دیگر باید قسمت‌های آسیب‌دیده را ترمیم کند.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بازار آمریکا بزرگتر از آن است که سرمایه گذاران را به طور انبوه از دست بدهد، که در غیر این صورت اقتصاد آمریکا ضربه اساسی خورده و به فروپاشی در بازار جهانی منجر می شود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: با طراحی اروپایی‌ها و در دوران و فضای پساجنگ سرد، جهانی‌سازی هنجاری پیش رفت و نهادهای خاصی برای مدیریت آنچه که از آن با عنوان حکمرانی جهانی یاد می‌شد راه‌اندازی گردید و بدین ترتیب جهانی شدن، تبدیل به واقعیتی غیرقابل انکار شد.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: جنگ تعرفه‌ای آمریکا و چین، یک پدیده پیچیده و چندوجهی است که تأثیرات گسترده‌ای بر اقتصاد جهانی و روابط بین‌المللی دارد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می نویسد: در هنگامه شدت‌گرفتن رقابت‌های ژئوپلیتیک و اقتصادی، آمریکای ترامپ و راست افراطی در اروپا در تلاش برای افزایش ثروت و قدرت خود به سیاست‌هایی روی آورده‌اند که می‌توان آن را نئومرکانتیلیستی نامید.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تعرفه مالیاتی است که بر کالاهای وارداتی اعمال می‌شود. این مالیات که متناسب با ارزش کالاهاست به شرکت های وارد کننده تحمیل می‌شود نه بر صادر کنندگان و در نهایت این شرکت وارد کننده آمریکایی هزینه مالیات یا تعرفه را از طریق افزایش قیمت فروش به مشتری منتقل می‌کند و این مصرف کننده امریکایی است که بار اقتصادی تعرفه را متحمل می‌شود. از آثار تبعی آن این است که چون قیمت خرید کالا بالا می‌رود با کاهش اقبال عمومی مواجه و در نهایت تولید کننده متضرر می‌شود اما چرا رئیس جمهوری آمریکا شدیدا طرفدار اعمال تعرفه است؟
ادامه مطلب
برخی از متحدان ایالات متحده، به ویژه آنهایی که در اروپا هستند، وسوسه شده اند که به دنبال راهی میانی باشند که روابطشان با ایالات متحده را با روابط اقتصادی آنها با چین و روسیه متعادل شود. اما واشینگتن باید از تلاش های آنها برای اجتناب از جانبداری عقب نشینی کند. همان‌طور که وس میچل، کارشناس سیاست خارجی اخیراً استدلال کرده است، ایالات متحده به ایجاد یک جبهه متحد در برابر مرکانتیلیسم چین نیاز دارد.
ادامه مطلب
بزرگترین گامی که ایالات متحده باید در این راستا بردارد تشویق سرمایه‌گذاری در صنایع داخلی است، به‌ویژه در بخش‌هایی که پایه‌های تولیدی را تقویت می‌کنند و به واشینگتن کمک می‌کنند تا کنترل بیشتری بر زنجیره‌های تامینی که از تولید نظامی پشتیبانی می‌کنند، برقرار کند.
ادامه مطلب
ترامپ تهدید کرده که استقلال فدرال رزرو را که ستون اصلی ثبات اقتصادی در اقتصاد ایالات متحده است، به میزان قابل توجهی کاهش خواهد داد. از آنجایی که می‌تواند نرخ‌های بهره را بدون توجه به فشارهای سیاسی کوتاه‌مدت تعیین کند، یک فدرال رزرو مستقل می‌تواند در صورت لزوم، اقتصاد را ترمز کند، همان طور که در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ با موفقیت انجام داد، زمانی که به شدت نرخ‌های بهره را برای مقابله با تورم پس از همه‌گیری افزایش داد.
ادامه مطلب
چشم انداز اخراج دسته جمعی را در نظر بگیرید. اگر همان طور که ترامپ و جانشینانش پیشنهاد کرده اند انجام شود، به معنای اخراج حداقل ۱.۳ میلیون نفر است که اکثریت قریب به اتفاق آنها در اقتصاد ایالات متحده کار می کنند.
ادامه مطلب
رویکرد ترامپ، عدم قطعیت را به سلاح تبدیل می کند. اما عدم قطعیت سلاحی دشوار برای کنترل است، و برای هر کسی که بیش از حد از آن استفاده کند نتیجه معکوس خواهد داشت.
ادامه مطلب
محمود سریع القلم در یادداشتی درباره نشست داوس می نویسد: حدود ۳۰۰۰ نفر از ۱۳۰ کشور در این اجلاس شرکت کردند و ۱۶۰۰ شرکت (۴۵ درصد از آمریکا) در آن حضور داشتند. ۳۵۰ مقام دولتی شامل ۶۰ رئیس دولت نیز مشارکت کردند. ۱۷۰ نماینده از گروه‌های جامعه مدنی از هر پنج قاره نیز فرصت اثرگذاری بر موضوعات و مباحث را داشتند. حدود ۲۵۰ استاد دانشگاه یا محقق یا نویسنده به دعوت داوُس، آخرین دستاوردهای علمی و دیدگاه‌های خود را در حدود ۳۰۰ جلسه طی پنج روز مطرح کردند. دونالد ترامپ در روز چهارم کنفرانس به صورت آنلاین حدود ۲۰ دقیقه سخنرانی کرد و سی دقیقه به پرسش‌های پنج رئیس هیأت مدیره بانک یا شرکت مالی و نفتی پاسخ داد.
ادامه مطلب
اباصلت کبیری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: صد سال، زندگیِ جیمی کارتر، رئیس جمهوری درگذشته آمریکا که در روزهای پایانیِ سال ۲۰۲۴ به پایان رسید، می تواند تمثیلی از صدسال برتریِ ایالات متحده در جهان باشد.
ادامه مطلب
در نظرسنجی «شورای امور جهانی شیکاگو» در سپتامبر ۲۰۲۳ نزدیک به ۷۴ درصد از آمریکایی‌ها معتقد بودند که تجارت برای اقتصاد ایالات متحده مفید است، تقریباً بالاترین سطح تاریخ. حدود ۸۰ درصد معتقد بودند که این برای استاندارد زندگی خودشان خوب است و ۶۳ درصد نیز معتقد بودند که برای ایجاد شغل خوب است. در نظرسنجی موسسه ریگان در ژوئیه ۲۰۲۳ نزدیک به ۵۸ درصد از پاسخ دهندگان معتقد بودند که مذاکره برای توافقات تجاری مطلوب باید یک اولویت سیاست خارجی باشد و ۶۲ درصد از پاسخ دهندگان جمهوری خواه از امضای یک توافق تجاری با کشورهای آسیایی حمایت کردند، در صورتی که به پاسخ دهندگان گفته شود که این توافق برای این منظور طراحی شده است که با قدرت اقتصادی چین مقابله شود.
ادامه مطلب
رابرت اوبراین می نویسد: حزب کمونیست چین برای جانشین شدن به جای ایالات متحده به عنوان رهبر جهانی، در حال توسعه فناوری و نوآوری در زمینه های حیاتی مانند وسایل نقلیه الکتریکی، انرژی خورشیدی، هوش مصنوعی و محاسبات کوانتومی با هدف گسترش قدرت و امنیت خود است. برای انجام این کار، پکن به یارانه های عظیم، سرقت مالکیت معنوی، و شیوه های تجاری ناعادلانه متکی است. به عنوان مثال، در صنعت خودرو، پکن از صنایعی که به قهرمانان ملی تبدیلشان کرده، مانند شرکت BYD حمایت کرده و با سرازیر کردن یارانه به آنها و تولید میلیون‌ها خودروی الکتریکی ارزان قیمت و روانه کردن آنها به بازارهای ایالات متحده و کشورهای همپیمانش از سئول تا توکیو، دیترویت و بایرن ورشکستگی شرکت‌های رقیب غربی آنها را هدف گذاری کرده است.
ادامه مطلب
آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه امریکا در یادداشتی مفصل و طولانی در مجله افرز می نویسد: چین، روسیه، ایران و کره شمالی تاریخ‌های دشوار و منافع متنوعی دارند و شراکت‌های آنها با یکدیگر به هیچ وجه به ساختار اتحاد دیرینه ایالات متحده نزدیک نمی‌شود. زیر شعارهای بزرگ دوستی و حمایت آنها، روابط این کشورها عمدتاً معاملاتی است و همکاری آنها شامل مصالحه‌ها و خطراتی است که هر یک ممکن است در طول زمان آنها را بیشتر ناخوشایند بیابد. این امر به ویژه برای چین صادق است که سلامت اقتصادی آن در داخل و موقعیتش در خارج تحت تأثیر بی‌ثباتی جهانی ایجاد شده توسط شرکای تجدیدنظرطلبش قرار دارد. با این حال، همه چهار تجدیدنظرطلب به یک تعهد پایدار به هدف کلی به چالش کشیدن ایالات متحده و سیستم بین‌المللی پایبندند. این امر، انگیزه ادامه همکاری‌های آنها خواهد بود، به ویژه وقتی که ایالات متحده و کشورهای دیگر به تجدیدنظرطلبی آنها پاسخ می‌دهند. پاسخ دولت بایدن به این همگرایی فزاینده، تسریع در همگرایی میان متحدان در مقابله با این تهدید بوده است.
ادامه مطلب
مجید روحی دهبنه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در حالی که چین برای چند دهه از استراتژی نئومرکانتلیستی برای افزایش نفوذ و قدرت خود استفاده کرده و ایالات متحده آمریکا نیز با ظهور ترامپ عصری به نام نئومرکانتلیسم را تجربه کرده است، اما به طور کلی ایده های نئومرکانتلیستی در غرب بسیار قدرتمند شده‌اند. این تغییر پارادایم در آمریکا حتی در دولت بایدن نیز بارز بوده است. هم جمهوری خواهان و هم دموکرات‌ها از ظهور یک چین قدرتمند می‌ترسند.
ادامه مطلب
محمدرضا اسلامی در یادداشتی می نویسد: وقتی یک رویداد به ظاهر جزئی در اقتصاد عظیمی مانند اقتصاد آمریکا باعث می شود تا مردم ۵۵۰ میلیارد دلار را جابه جا کنند، ما چگونه انتظار داریم که بازار محدود کشورمان با تصمیمات «ناگهانی» و «شتابزده» دچار شوک های بزرگ نشود؟
ادامه مطلب