وقتی آمریکا عقب مینشیند جدید
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر نقش آمریکا در خاورمیانه کاهش پیدا کند چه چیزی جای ساختار امنیتی چند دهه گذشته را خواهد گرفت؟
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر نقش آمریکا در خاورمیانه کاهش پیدا کند چه چیزی جای ساختار امنیتی چند دهه گذشته را خواهد گرفت؟
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مشکل اساسی سیاست خارجی آمریکا صرفاً «استفاده از زور» نیست، بلکه تصور نادرستی است که از ماهیت خاورمیانه دارد. بخش مهمی از دستگاه سیاست خارجی آمریکا، منطقه را با الگوهای ذهنی غربی تحلیل میکند؛ در حالی که خاورمیانه دارای ساختارهای تاریخی، مذهبی، قومی و هویتی پیچیدهای است که با
ادامه مطلب
این استراتژی جدید، که بر اساس دکترین «رئالیسم تمدنی» و «حاکمیت سخت» بنا شده است، نقش آمریکا در جهان را به طور کامل از نو ترسیم میکند. اگرچه استراتژی جدید به مسائل خارجی میپردازد، اما تمرکز اصلی آن بر بقای ایالات متحده به عنوان یک «جمهوری مستقل» است که بر دولت-ملت به عنوان تنها واحد سیاسی مشروع تأکید میکند و تعهدات فراملی را رد میکند.
ادامه مطلب
راهبرد امنیت ملی ۲۰۲۵ تأکید میکند که الزامات و ضرورتهای استراتژیک سنتی که مشارکت شدید امریکا در خاورمیانه را ایجاب میکرد، از نظر تاریخی در حال افول هستند.
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برخلاف دورههای پیشین که سیاست خارجی آمریکا حول محور برنامهریزی بلندمدت، تحلیلهای جامع امنیتی و دیپلماسی ساختاریافته میچرخید، این دوره بیشتر متکی بر واکنشهای آنی، تصمیمگیریهای سریع و اولویتهای شخصی رئیسجمهوری است که اغلب فاقد هماهنگی با بدنه کارشناسی و نهادهای رسمی سیاست خارجی است. این رویکرد باعث شده که سیاست آمریکا در غرب آسیا به جای دنبال کردن اهداف کلان و پایدار، بیشتر بر حسب شرایط و موقعیتهای گذرا شکل گیرد و انسجام و ثبات همیشگی را از دست بدهد.
ادامه مطلب
فاطمه خادمشیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: خاورمیانه از دورهای با محوریت نظم سنتی و ضمانتگری امنیتی آمریکا به مرحله جدید معاملهگری راهبردی و رشد نقش قدرتهای غیرغربی وارد شده است؛ نظمی پویا و پیچیده که در آن بازیگران منطقهای مانند عربستان باید برای تحقق ثبات و شکوفایی اقتصادی، بین گزینههای پرهزینه و متضاد، دست به انتخابهای کلیدی بزنند و برای تأمین امنیت، به سراغ مدلهای متنوعی از مشارکت و ائتلاف منطقهای و فرامنطقهای بروند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به نظر می رسد دوران بازی های پیچیده و چند وجهی در خاورمیانه به اتمام رسیده و نقش آفرینی در میدان سیاست پس از این باید ساده و شفاف و در بخشهای راهبردی در تضاد با منافع کلان آمریکا نباشد. واشینگتن تلاش دارد این مسیر و هدف را اگر با چرخش نرم تحقق نیابند، با اهرم های سخت محقق کند.
ادامه مطلب
طبق گزارش دفتر نماینده تجاری امریکا، مجموع تجارت امریکا با کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا در سال ۲۰۲۴ به ۱۴۱ میلیارد و ۷۰۰ میلیون دلار رسید. در آن سال، امریکا کالاهایی به ارزش ۸۰.۴ میلیارد دلار به کشورهای منطقه صادر کرد که ۵.۸ درصد نسبت به سال ۲۰۲۳ افزایش نشان میدهد. مجموع واردت امریکا از منطقه نیز در سال یاد شده ۶۱.۳ میلیارد دلار بود که ۱.۶ درصد نسبت به سال ۲۰۲۳ کاهش نشان میدهد. به این ترتیب مازاد تراز تجاری بین امریکا و کشورهای منطقه در سال ۲۰۲۴ به ۱۹.۱ میلیارد دلار رسید که در مقایسه با سال پیش از آن ۳۹.۸ درصد افزایش نشان میدهد.
ادامه مطلب
ژانگ یوان، استاد موسسه مطالعات خاورمیانه دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای در چین در گفت وگوی اختصاصی با دیپلماسی ایرانی میگوید: ایالات متحده همچنان به فشار همهجانبه اسرائیل بر ایران از جمله تأسیس فشار نظامی اسرائیل برای تضعیف امنیت ایران، ادامه خواهد داد. اما دولت ترامپ همچنین اطمینان حاصل میکند که تنش نظامی بین اسرائیل و ایران به سطح جنگ نرسد.
ادامه مطلب
با روی کار آمدن جو بایدن، بسیاری تصور کردند که «دوران ترامپ» به پایان رسیده که نشانهای از بازگشت به وضعیت عادی است. با این حال، نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ نشان داد که نفوذ ترامپ و رویکرد غیرمتعارف او به سیاست، همچنان در جامعهٔ آمریکا طنینانداز است.
ادامه مطلب
شرکای آمریکا در منطقه نسبت به بازگشت ترامپ امیدوار هستند. شاید این موضوع را بهطور علنی اعلام نکنند اما این حس پشت درهای بسته قابلمشاهده است. جو بایدن و تیم دیپلماتیکش، همانطور که آرون دیوید میلر در سپتامبر اشاره کرد، به بخشی از «چیدمان سیاسی» منطقه تبدیل شده بودند؛ همیشه حضور داشتند اما تا حد زیادی نادیده گرفته میشدند. این دوره بهسرعت در حال پایان یافتن است.
ادامه مطلب
نوید کمالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بنا بر براوردها و اطلاعات موجود انتظار میرود که کابینه جدید ترامپ، که عمدتاً شامل افرادی با پیشینههای اقتصادی، نظامی و دیپلماتیک خواهد بود، سیاستهایی تهاجمیتر را در قبال کشورهایی رقیب که هر ساله اسامیشان در اسناد استراتژی امنیت ملی آمریکا میآید، در پیش گیرد.
ادامه مطلب
کارشناسان پیشبینی میکنند حضور کشوهای عربی در اجلاس ناتو، برقراری آتش بس و توقف جنگ در نوار غزه را در خط مقدم مباحث نمایان خواهد ساخت و بدون پرداختن به این موضوع، پروندههایی نظیر ایجاد «ناتو» عربی یا نیروهای جایگزین عربی در غزه باز نخواهد شد و جانبداری یا ایستادن کشورهای عربی در کنار اردوگاه غربی به زیان مسکو با توجه به سیاست بیطرفی این کشورها که از از آغاز جنگ در فوریه ۲۰۲۲ اتخاذ شده است، مطرح نخواهد شد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اصلاح و تغییر برخی اصول آرمانی و تاکتیکهای ناکارآمد سیاستگذاری خارجی ایران، توجه بیشتر به اقتصاد سیاسی و درک این الگو در مناسبات و معادلات منطقهای و جهانی از ضرورتهای سیاست خارجی ایران و بلکه مؤلفه بقای ایران به عنوان یک قدرت بزرگ نظام جهانی در شرایط کنونی است که باید در دستورکار سیاستگذاران ارشد ایران قرار گیرد.
ادامه مطلب
نظرسنجی مؤسسه پیو در سال ۲۰۱۹ نشان داد که بیشینه ی آمریکاییها، از جمله بیشتر کهنه سربازان جنگهای عراق و افغانستان، فکر میکنند که جنگ عراق "ارزش جنگیدن نداشت". در ژانویه امسال، مرگ سه نظامی آمریکایی در اردن به دست یک گروه تحت حمایت ایران، به نظر این دیدگاه را تایید کرد که بهای حضور آمریکا در منطقه، بسیار بالاست و پرسش هایی را پیش کشید در این باره که آیا ایالات متحده باید نقش نظامی خود را در این منطقه حفظ کند؟
ادامه مطلب
این منطقه خود را در یک وضعیت "میاندوره ای" میبیند. بحث درباره تک قطبی یا چند قطبی را فراموش کنید: خاورمیانه بیقطب است. کسی در اینجا مهار کار را در دست ندارد.
ادامه مطلب
مهمتر از آن، نیروهایی که در حال حاضر در سوریه و عراق حضور دارند واقعاً برای محافظت از ایالات متحده در برابر داعش در آنجا نیستند. آنها به یک سری دلایلی مبهمی ،که بیشتر آنها به مخالفت با نفوذ ایران مربوط می شود، در آنجا هستند.
ادامه مطلب
سهراب انعامی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: خاورمیانه یکی از بیثباتترین مناطق راهبردی جهان محسوب میشود؛ خاورمیانهای که در هفت دهه پس از جنگ جهانی دوم، هیچ دههای را بدون جنگ و منارعه پشت سر نگذاشته است. اما خاورمیانه کنونی را میتوان خاورمیانهای با مولفهها و ویژگیهای آشوب دانست؛ آشوبی که برآمده از ساختار ژئوپلیتیکی و هویتی پیچیده و دههها بحران بوده است. رخدادهای ۷ اکتبر (۱۵مهر) به این سو نشان داد که فضای ژئوپلیتیکی خاورمیانه هنوز در بستر مولفه های اشوب سیستمی در جریان و چشم انداز امنیت منطقه ای پر از ابهام و معادله امنیتی است.
ادامه مطلب
بی گمان ایالات متحده همچنان در خاورمیانه دخیل خواهد بود. شاید حملات موشکی به نیروهای آمریکایی که با تلفات همراه باشد، یا یک حمله تروریستی در غزه، که به کشته شدن شهروندان آمریکایی بینجامد، حتی دخالت نظامی بیشتری از آنچه دولت بایدن میخواهد را در پی بیاورد اما این انتظار از ایالات متحده که نقشی اساسی در مدیریت مؤثر باریکه غزه و رسیدن به یک صلح دائمی در خاورمیانه داشته باشد، شبیه انتظار برای آمدن گودوت است: پویش های کنونی منطقهای و جهانی، به آسانی به واشنگتن اجازه نمیدهد که چنین نقش برجسته ای را ایفا کند.
ادامه مطلب
دوران بحران جاری، بیش از شصت سال است که ایالات متحده و دیگر کشورهای جهان آزاد را به چالش کشیده است. باید کیفیت های تازه ای برای رهبری عملی را کاوید و به بهره برداری برسد.
ادامه مطلب
تزریق سخت افزار نظامی و پرسنل بیشتر و حتی ارسال سلاح های مدرنتر با کمیت بالا برای اسرائیل و دیگر متحدان امریکا در منطقه، می تواند به گرفتار شدن آمریکا در تعهدات بی پایان امنیتی در منطقه ای بینجامد که واشنگتن تا همین اواخر تلاش داشت پای خود را از آن بیرون بکشد.
ادامه مطلب
این خطر وجود دارد که در این شرایطِ پرتنش، منازعه غزه به صورت منزوی و منفرد دیده شود. فوری ترین نیاز آن است که منازعه اسرائیل – حماس حل و فصل شده، بازدارندگی اسرائیل دوباره برقرار شود و در مسیر یک راه حل دو کشوری پیشرفت حاصل شود. اما این کار باید در کنار یک مجموعه گام های گسترده تر آمریکا انجام شود، از جمله: بیان تعهد آمریکا به منطقه در پی عقب نشینی ۲۰۲۱ از افغانستان و کاهش های بعدی حضور نظامی آمریکا.
ادامه مطلب
اسماعیل فروغی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بی تردید امریکا محور تمام شرارت هاست. امریکا به خاطرحفظ هژمونی از دست رفته اش و به دلیل حفظ نظام تک قطبی در جهان، در هر نقطه ای از جهان که خواسته، بحران و جنگ آفریده است. ایجاد بحران و تنش در نقاط مختلف جهان، جزء اصلی سیاست راهبردی ایالات متحده ی امریکاست.
ادامه مطلب
از دیدگاه ژئوپولیتیک، این جنگ، نویددهنده همگرایی غیررسمی بیشتر میان چین و روسیه (که هیچ کدام حمله حماس را محکوم نکردند) و ایران است که چنانچه جنگ اوکراین تشدید شود یا اقدامات نظامی تهاجمی چین در اطراف تایوان و دریای شرقی و جنوبی چین افزایش یابد، می تواند آسیبپذیریهای تازه ای هم برای آمریکا خلق کند.
ادامه مطلب
ممکن است واشنگتن ناچار باشد که با نقش روزافزون چین در منطقه کنار بیاید هرچند احتمالا برای بسیاری از آمریکاییان ناخوشایند باشد اما این هزینه کاهش مشارکت ایالات متحده در خاورمیانه است.
ادامه مطلب
توافق عربستان – ایران با حمایت چین چیزی جز تشییع نفوذ آمریکا در شرق جهان عرب نیست. نفوذی که مستقیما وارد مرحله مرگ مغزی شد بعد از این که آمریکاییها در پی حمله به عراق در مخمصه گیر افتادند. به این ترتیب آمریکاییها شکست خوردند و طرح خاورمیانه جدید آمریکا به خاورمیانه ایران تبدیل شد.
ادامه مطلب
در پاسخ به این پرسش که چگونه آمریکا جایگاه خود را بازپس میگیرد باید گفت که نمیتوان عقربههای ساعت را به عقب بازگرداند. یکجانبه گرایی آمریکا با چالش های جدی از سوی چندین کشور در سراسر جهان مواجه است.
ادامه مطلب
محمد عذیری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سیاستهای خاورمیانهای آمریکا تا مدتها به حمایت و پشتیبانی از حکومتهای اقتدارگرایی معطوف بود که میتوانستند از جانب آمریکا اهداف این کشور را تأمین کنند اما زمانی که در دوران پسا شوروی خود را بدون رقیب جدی در عرصه بینالمللی دید تلاش کرد تا در منطقه خاورمیانه حضور جدیتری داشته باشد.
ادامه مطلب
کیمیا ملک زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: چین برای ایفای نقش مسلط در منطقه و حتی در بین قدرتهای جهانی نیازمند رشد سریع اقتصادی است. پکن برای توسعه سیاسی و اقتصادی خود به دوستان بیشتری درعرصه بینالمللی نیاز دارد، توسعه روابط با کشورهای حوزه خلیج فارس نقش مهمی در ارتقای نفوذ بینالمللی این کشور بازی میکند، در حالی که برای کشورهای حوزه خلیج فارس تقویت همکاری با چین راهبردی برای مقابله با فشار آمریکاست، در سیستم جهان معاصر خاورمیانه همیشه با مداخله قدرتهای بزرگ مواجه بوده است طی جنگ سرد قدرتهای اروپایی و همچنین ایالات متحده و شوروی رهایی از ناآرامیهای سیاسی را برای کشورهای خاورمیانه دشوار کرده بودند. رابطه بین چین و کشورهای حوزه خلیج فارس مشارکتی راهبردی است.
ادامه مطلب
میانجی گری توام با مهارت و خردمندی چین بین عربستان سعودی و ایران موجب شد نشریه آمریکایی نیویورک تایمز این میانجی گری را نشانه جاه طلبی رئیس جمهوری چین برای معرفی جایگزین برای نظم جهانی کنونی به ریاست آمریکا توصیف کند. موفقیت چین در این زمینه موجب شد شی جینپینگ به عنوان دولتمردی جهانی جلوه گر شود که در ردیف شخصیت های بزرگی مانند شارل دوگل، تیتو، جواهر لعل نهرو، احمد سوکارنو و نلسون ماندلا قرار می گیرد.
ادامه مطلب