عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: خطا در سیاستگذاری قابل فهم است، اما اصرار بر مسیری که پیامدهای آن بارها آشکار شده، دیگر خطا نیست، بلکه نوعی لجاجت راهبردی است.
ادامه مطلب
سعید پورعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه یک دهه تحریم حداکثری، از نگاه نهادهای امنیتی آمریکا، نهتنها به تغییر رفتار راهبردی ایران منجر نشده، بلکه به انطباق ساختاری تهران با فشار خارجی انجامیده است. همین ارزیابی، واشینگتن را به سمت استفاده از ابزارهایی سوق داده که هزینه انطباق با آنها برای ایران بهمراتب سنگینتر، زمانبرتر و پیچیدهتر است. در این رویکرد جدید، فناوری به محور اصلی مهار تبدیل میشود.
ادامه مطلب
ایران بیش از پنجاه سال است که برنامه انرژی هستهای غیرنظامی دارد و مدتهاست که اهداف کاملاً غیرنظامی خود را حفظ کرده است.
ادامه مطلب
ریچارد نفیو و مایکل سینگ در یادداشتی مشترکی به چالشها و مشکلات دور جدید مذاکرات غیرمستقیم ایران و امریکا پرداختهاند و شرایط مد نظر امریکا برای به نتیجه رسیدن گفتوگوها را تحلیل کردهاند.
ادامه مطلب
تهران چه موضوعی را بیشتر از مقدسترین مقدسات خود، یعنی برنامه هستهای، برای بحث در مورد آن مردد است و حتی نمیپذیرد؟پاسخ ممکن است سادهتر و واضحتر از آن چیزی باشد که اکثر ما فکر میکردیم. این پاسخ در برنامه موشکهای بالستیک ایران نهفته است.
ادامه مطلب
روزنامه مذکور جمعه ششم فوریه ۲۰۲۶، درست در زمان مذاکرات در مسقط، مقاله ای منتشر کرده و به مسئله بازسازی یا ارتقا تاسیسات هسته ای و موشکی ایران پرداخته و با بارگذاری چند تصویر مرتبط با این تاسیسات و استناد به چند نقل قول، خطر موشک های بالستیک ایران را برجسته کرده و این گزاره را القا می کند که ایران مشغول بازسازی توان هسته ای خود است و احتمالا در مسیر ساخت بمب هسته ای حرکت می کند.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: در حالی که تنش میان ایران و امریکا در اوج است و به نقطه جوش نزدیک میشود و تهران به تهدیدهای نظامی واشینگتن پاسخهای تند و صریح میدهد، احتمال موفقیت مذاکرات پیش رو چقدر میتواند باشد؟ از شکل و محتوای مذاکرات پیش رو چه میتوان برداشت کرد؟
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه تاریخی نشان میدهد که نادیده گرفتن ابعاد ژئوپلیتیکی چالش، به سادهانگاری راهکارها و عدم موفقیت منجر میشود. بنابراین برای دستیابی به منافع و امنیت ملی، لازم است رویکردی علمی، منطقی و راهبردی اتخاذ شود که همه سطوح چالشها و ابعاد پیچیده آن را در نظر بگیرد.
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر انسجام نخبگان تضعیف شود و شکاف درون ساختار قدرت افزایش یابد، هر سناریوی تقابل از مذاکره تحمیلی تا برخورد محدود با مقاومت کمتری مواجه خواهد شد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران برخلاف بسیاری از بازیگران، توانسته است شکستها را به فرصت یادگیری تبدیل کند. این روند با بازطراحی ابزارها و تقویت سازگاری راهبردی همراه بوده است. ازاینرو، مشکل اصلی آمریکا در قبال ایران نه کمبود ابزار، بلکه ناتوانی ساختاری در یادگیری از شکستهای خود است.
ادامه مطلب
مایکل کارپنتر، عضو سابق شورای امنیت ملی ایالات متحده، در زمان جو بایدن، معتقد است که محتملترین گزینه نظامی، حمله به عالیترین مقامات ایران است. احتمالا در این عملیات از ونزوئلا نیز الگوبرداری خواهد شد. وی افزود که هدف قرار دادن سایر سایتهای نظامی کلیدی ایران، آشکارا جمهوری اسلامی ایران را به طور قابل توجهی تضعیف نخواهد کرد. وی گفت: «بعید میدانم که این اقدامات اثرات استراتژیک مورد نظر را داشته باشند.» کارپنتر استدلال میکند که چنین عملیاتی «عملیاتی بسیار پرمخاطره با نتیجهای مشکوک» خواهد بود.
ادامه مطلب
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آقای ترامپ آیا هیچ اندیشیدهاید که در تحلیل آیندگان از دوره شما؛ چه ارثیه سیاسی به جا خواهید گذاشت؟ در کنار اختلافاتی که با جمهوری اسلامی ایران دارید به سیاست کلان در خاورمیانه فکر کنید و لطفا بر این باور باشید که با زور نمیتوان جای ظالم و مظلوم را تغییر داد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در چنین شرایطی، مسئله اصلی ترامپ نه «جمهوری اسلامی» بهعنوان یک ساختار سیاسی، بلکه خود «ایران مستقل» است. و اگر این بزنگاه تاریخی بهدرستی مدیریت شود، همانها که امروز زبان تهدید به کار میبرند، فردا ناچار خواهند شد بدون پیششرط پای میز مذاکره بنشینند و ایران را بهعنوان یک قدرت تعیینکننده به رسمیت بشناسند.
ادامه مطلب
ترامپ تا کجا حاضر است پیش برود؟ ترامپ ممکن است بتواند با ایران به عنوان یک استثنا در سند استراتژی دفاع ملی رفتار کند، نه به عنوان آزمایشی برای آن.
ادامه مطلب
معصومه علیانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله امروز صرف پیش بینی وقوع جنگ نیست، بلکه سنجش کیفیت تصمیم گیری در شرایطی است که بازیگران ناچارند میان فشار، بازدارندگی و امتیازدهی توازن برقرار کنند.
ادامه مطلب
برهان حشمتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا در پیگیری راهبرد جعل هویت ضدایرانی برای جمهوری آذربایجان، در واقع شریک رژیم صهیونیستی، انگلیس و ترکیه است و عملاً از نظریه «آذربایجانگرایی» – که البته ابداع و اختراع ماشین ایدئولوژیک نظام کمونیستی شوروی بود، اما به عنوان ارثیه ای به خدمت سیاست آمریکا، اسرائیل، انگلیس و ترکیه در جمهوری آذربایجان درآمد – پیروی می کند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل و حقوق مخاصمات مسلحانه، صرف آغاز شلیک گلوله معیار شروع جنگ نیست. ایجاد تهدید قریبالوقوع، محاصره نظامی، استقرار آرایش تهاجمی و نمایش قدرت نظامی در مجاورت مرزهای یک کشور، میتواند آغاز عملی مخاصمه تلقی شود.
ادامه مطلب
این همگرایی تشدید رسانهای، سیگنالهای نظامی و مانورهای دیپلماتیک نشان میدهد که مرحله فعلی مربوط به اعلام جنگ نیست، بلکه مربوط به مدیریت احتمال آن است.
ادامه مطلب
بقایی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی که نظرش درباره اظهارات متناقض دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا که یک بار ایران را تهدید میکند و بار دیگر صحبت از مذاکره با ایران میزند، در حالی که به نظر میرسد اظهارات رسانهای او بیشتر جنبه تحریک افکار عمومی برای تحت فشار گذاشتن کشورمان است، وزارت امور خارجه در این رابطه چه راهکاری دارد، گفت: «با اطلاعرسانی دقیق و تبیین واقعیات و روشن کردن این موضوع که ورود به هر گونه درگیری در منطقه ما کل منطقه را دچار مشکل خواهد کرد باید با این فشارها مقابله کرد. من بارها گفتهام اگر آتش یک جایی را بگیرد قابل مهار نخواهد بود. بنابراین باید مهار کارزارهایی که در فضای رسانه برای القای ضعف در منطقه ما برای کشاندن امریکا وجود دارد رسوا کرد و نشان داد که همه هم و غم این محافل برآورده کردن مطامع رژیم صهیونیستی در منطقه است.»
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
رهبر انقلاب اسلامی در دیدار اقشار مختلف مردم، تاکید کردند: آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگ راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.
ادامه مطلب
مصونیت در برابر انتقام ایران چیزی نیست که دولت امریکا بتواند در حال حاضر به آن اطمینان داشته باشد، اگرچه نمیتوان یک قمار خطرناک را رد کرد.
ادامه مطلب
چین به عنوان بزرگترین خریدار نفت منطقه، بیش از هر کشوری از «بیثباتی» متنفر است، اما همزمان، بیش از هر بازیگر دیگری از «تضعیف هژمونی آمریکا» سود میبرد. اما پکن در صورت بروز درگیری، کدام سمتِ تاریخ خواهد ایستاد؟
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فرض کنیم اگر یک ناو هواپیمابر در فاصله یکهزار کیلومتری سواحل دشمن بایستد، هواپیماها مجبورند مسافت رفت و برگشت ۲هزار کیلومتری را فقط تا سواحل طی کنند لذا با محدودیت نفوذ در خاک دشمن خود مواجه میشوند. لذا آنها مجبورند هرچه بیشتر به سواحل دشمن نزدیک شوند (۳۰۰ – ۲۰۰ کیلومتر) که در اینصورت با پدافند و آفند دریایی دشمن مواجه میشوند. لذا تهاجم جنگندهها از ناوهای هواپیمابر تنها در صورتی شروع میشود که پدافند هوایی و دریایی قبلا سرکوب شده باشد و ناوها بتوانند با اطمینان بیشتری به سواحل نزدیک شوند.
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: سند استراتژی امنیت ملی اخیر آمریکا یک گسست رادیکال از سنتهای پیشین و چرخش بهسوی قرائتی تهاجمی از «رئالیسم جکسونی» است. با بررسی این سند پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۶ که مصادف با ۲۵۰ امین سالگرد استقلال آمریکا و برگزاری جام جهانی فوتبال در آمریکای شمالی است، واشینگتن تلاش خواهد کرد با تکیه بر این دکترین انقباضی، جایگاه خود را در برابر چالشهای درونی و خارجی بازتعریف کند؛ لذا، آمادگی برای مقابله با «فشار اقتصادی و نظامی سخت» در میدان و «فریب استراتژیک نرم» در فضای شناختی، ضرورتی حیاتی برای صیانت از منافع ملی است.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروز ملت ایران در یکی از بزنگاههای خطیر تاریخی خود ایستاده است. جنگ شناختی، اقتصادی و روانی که از سالها پیش آغاز شده بود، اکنون با اشکالی پیچیدهتر و خشنتر ادامه یافته است. دشمنی که پس از شکست در جنگ نظامی ۱۲روزه اخیر و التماس برای آتشبس، نتوانست به اهداف خود دست یابد، اینبار مسیر تروریسم کور و ناامنسازی داخلی را در پیش گرفت؛ جنگی ناجوانمردانه که مستقیماً مردم عادی را هدف قرار داده است.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: در خاورمیانه بعد از ترکیه، سه قدرت منطقه ای در حال شکل گیری در سه منطقه کاملا مهم استراتژیک(ایران و عربستان در خلیج فارس و مصر در جنوب مدیترانه) هر سه توانایی ایفای نقش مهم در مناطق یاد شده دارند که بستگی به رفتار آمریکا و اروپا دارد.
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: واقعیت ژئوپلیتیک خاورمیانه نشان میدهد که این تلاشها بسیار فراتر از یک دغدغهی فنی یا امنیتی هستند. ایالات متحده، بهعنوان معماری که دهههاست نظم امنیتی خاورمیانه را شکل داده، انگیزههایی چندلایه برای تحمیل محدودیت موشکی بر ایران دارد. این انگیزهها را میتوان در دو دستهی بزرگ تحلیل کرد: «انگیزههای آشکار» که در سطح دیپلماسی بیان میشوند، و «انگیزههای پنهان و راهبردی».
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پرسش اصلی این یادداشت این است: اسرائیل چگونه تلاش کرده بازدارندگی آسیبدیده خود را احیا کند؟ و آیا این تلاشها واقعاً به «بازگشت تعادل قوا» منجر شده یا سیاستهای جدید به «ناامنی بیشتر» انجامیده است؟ تعادل قوا در خلیج فارس چگونه شکل گرفته و امروز چه تغییراتی را تجربه میکند؟ و مهمتر: واقعگرایی تا چه حد میتواند این تحولات را تبیین کند.
ادامه مطلب
همانطور که گاهی اوقات در خاورمیانه اتفاق میافتد، اتفاق غیرمنتظرهای رخ داد. همزمان با اینکه ایران با ناآرامیهای گسترده ناشی از تورم بالا و نارضایتی عمومی مواجه شد، نتانیاهو، که مدتها طرفدار سرسخت جنگ با ایران بود، از این موضع خود عقبنشینی کرد.
ادامه مطلب