سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کشورهایی که مستقیماً در میدان نبرد حضور ندارند نیز ممکن است هزینه جنگ را بپردازند؛ نه لزوماً با از دست دادن سرزمین یا نیروی نظامی، بلکه با افزایش هزینه واردات، اختلال در دسترسی به مواد اولیه، تغییر مسیرهای تجاری و بالا رفتن ریسک سرمایه‌گذاری.
ادامه مطلب
حمید ابوطالبی در یادداشتی می‌نویسد: وقتی جنایت و کشتار از حدِ توجیه عقلانی می‌گذرد، فلسفه به خدمتِ استمرارِ جنایات و استقرارِ «دروغِ بزرگ» درمی‌آید.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مارک روبیو با تمسک به تاریخ مشروعیت سازی می‌کند و ترامپ وقیحانه از محو تمدن ایران حرف می‌زند، اما یادشان رفته که تاریخ تمرین دیدن روندهاست و نه وقایع و با این موضع‌گیری‌ها ناخواسته کمک می‌کنند تا مردم ایران حافظه جمعیشان را بازیابی کنند که علت تسخیر آتن خوی تجاوزگری ایرانیان نبوده است، حاصل توطئه و ایجاد آشوب در بخشی از غرب امپراتوری هخامنشی بوده و سزای آن کمتر از نابودی توطئه‌گران نمی‌توانست باشد.
ادامه مطلب
سید مسعود رضوی در یادداشتی می‌نویسد: مارکو روبیو که از او به عنوان یکی از نامزدهای راست رادیکال در حزب جمهوری خواه، در دورهٔ ریاست جمهوری بعدی، یعنی ۲۰۲۸ نام برده می شود، می کوشد در قامت یک تئوریسین جهانی و یک فیلسوف تاریخ وارد صحنه شود تا جنگ غیرقانونی و توسعه طلبی آمریکا را در خاورمیانه علیه ایران توجیه کند.
ادامه مطلب
اطلاع‌رسانی ایالات متحده در مورد حملات ایران نیز به‌شدت کاهش یافته است. با وجود گزارش‌هایی مبنی بر جراحت سطحی هشت تفنگدار دریایی آمریکا در پی حمله موشکی ایران به یک کشتی تجاری در اواسط سپتامبر، ایالات متحده نه اظهار نظر رسمی درباره این رویداد داشته و نه اقدام تلافی‌جویانه‌ای علیه ایران انجام داده است. با توجه به انتخابات میان‌دوره‌ای پیش‌رو، برای واشینگتن منافع بیشتری دارد که به جای جلب توجه به تداوم حملات ایران، بر تحولات مثبتی همچون بهبود جریان نفت خام تمرکز کند.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: توافق تهران و واشینگتن در حال حاضر نه یک صلح ابدی، بلکه یک «مدیریت بحران» است. ایران به سمت آینده‌ای می‌رود که در آن قدرت نظامی‌اش به رسمیت شناخته شود و در عین حال، برای بقای اقتصادی به تعاملات پیچیده دیپلماتیک مجبور است.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این وضعیت نه به سمت صلح پایدار، بلکه به سمت تعادل وحشتِ محدود حرکت می‌کند، جایی که هر دو طرف از جنگ تمام‌عیار اجتناب می‌ورزند اما درگیری‌های کنترل‌شده را برای تنظیم معادلات ادامه می‌دهند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در نظام بین‌الملل، قدرت صرفاً با شاخص‌های نظامی اندازه‌گیری نمی‌شود. قدرت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که دیگر بازیگران ناچار باشند منافع، ظرفیت‌ها و خطوط قرمز یک کشور را در تمامی محاسبات خود لحاظ کنند. از این منظر، مهم‌ترین نتیجه جنگ ایران و آمریکا نه در میدان نبرد، بلکه در تغییر جایگاه ژئوپلیتیکی ایران قابل مشاهده است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سیاست داخلی در همه مراحل جنگ اعم از شروع، ادامه و پایان جنگ‌ها وجه بسیار مهمی در کیفیت جنگ از جمیع جهات است. سیاست داخلی در آمریکا نیز در این راستا قابل توجه بوده و در این میان پرسشی اساسی مطرح می‌شود؛ اینکه نسبت سیاست داخلی آمریکا و تجاوز به ایران چگونه قابل بررسی و تجزیه و تحلیل است؟
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ اخیر ما، می‌تواند تلنگری برای تقویت میهن پرستی و شناخت دوباره هویت ما باشد. هویتی که سال‌ها با خود تحقیری و دیگرنژادپرستی برخی از افراد، لطمه دیده اینک وقت ترمیم آن است.
ادامه مطلب
هم‌زمان با اینکه ایالات متحده، به همراه متحدانش، به دنبال تشدید حضور دریایی خود هستند، امنیت تأمین انرژی جهانی در این فرایند به طور فزاینده‌ای شکننده می‌شود.
ادامه مطلب
ناصرالدین حیدری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این تصور که یک «دولت – تمدن» را می‌توان با بمباران به عصر حجر بازگرداند، نادیده گرفتن پنج هزار سال تاب آوری است؛ تمدنی که از فجایعی به مراتب بزرگ‌‌تر از مهمات مدرن جان سالم به در برده است.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: واشینگتن امروز بیش از هر زمان دیگری مصمم به بازتعریف آینده ونزوئلاست—آینده‌ای که نه تنها بر سرنوشت یک کشور، بلکه بر معماری قدرت در نیمکره غربی نیز اثرگذار خواهد بود.
ادامه مطلب
کوین راد با درک عمیق دینامیسم سیاسی چین و دانستن زبان چینی و ارتباط مستقیم با شخصیت های مهم چینی از جمله شی جین پینگ، رئیس جمهوری این کشور و تجربه عملی خود به عنوان نخست وزیر و وزیر امور خارجه استرالیا، دیدگاهی روشن و فراگیر درباره یکی از حساس ترین و پیچیده ترین مسائل بین المللی ارائه می کند.
ادامه مطلب
مونیکا توفت، استاد دانشگاه توفتز Tufts Universityو سیدیتا کوشی، استادیار دانشگاه ایالتی بریج واتر Bridgewater State University، در این پادکست، نتایج پژوهش مقداری خود درباره مداخله گرایی آمریکا را توضیح می دهند و به ارزیابی راهبردهای جایگزین می پردازند.
ادامه مطلب
نوعی «شکست خوردگی» در گفتار و کردار این حامیان آمریکایی دیکتاتورهای خارجی وجود دارد. آنها معتقدند به ایالات متحده هیچ امیدی نیست. هرچقدر هم که دست و پا بزنند، نتیجه منطقی این روایت این است: «آمریکایی ها باید تسلیم شوند و اجازه دهند افرادی مانند ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، دنیا را اداره کنند.»
ادامه مطلب