اخبار
کاهش برد موشکی و آیندهی امنیت «ایران» در نظم جدید خاورمیانه
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در آخرین بخش از سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: کاهش برد موشکی به ۵۰۰ کیلومتر، از نظر راهبردی یک اشتباه بنیادی سخت و سنگین و پرهزینه و پرتبعات تلقی میشود؛ اشتباهی که نهفقط ابزار نظامی، بلکه موقعیت، اعتبار و بازدارندگی کشور را نشانه میگیرد.
ادامه مطلب
ترامپ رویداد ورزشی را هم سیاسی میکند
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آغاز جام جهانی فوتبال در آمریکا، کانادا و مکزیک در ژوئن ۲۰۲۶ (خرداد ۱۴۰۵)، بیتردید یکی از پرمناقشهانگیزترین رخدادهای نه فقط ورزشی، بلکه سیاسی است.
ادامه مطلب
قدرت چهارم
سیدمصطفی هاشمیطبا نوشت: در یکی، دو ماه اخیر برخی صاحبنظران سیاسی و اجتماعی خارج از کشور و بهویژه آمریکا، درباره ایران اظهارنظرهایی شبههبرانگیز حاکی از اینکه ایران قدرت چهارم جهان شده است، بیان کردهاند و به دنبال آن برخی افراد و رسانههای ایران و حتی برخی مقامات حکومتی، عطف به آن اظهارنظرها، ایران را بهعنوان چهارمین قدرت جهان به رخ خارجیان و دشمنان میکشند.
ادامه مطلب
مسیر امن همسایگان خزر
«در دو دهه گذشته معماری تجارت جهانی بر یک منطق ساده استوار بود: کالا از مسیرهایی عبور کند که کمترین هزینه و بیشترین سرعت را داشته باشند. به همین دلیل مسیرهای دریایی بزرگ مانند کانال سوئز و تنگه هرمز یا شبکه ریلی شمالی از طریق روسیه، ستون فقرات جابهجایی کالا میان آسیا و اروپا محسوب میشدند اما تحولات ژئوپلیتیکی سالهای اخیر نشان دادهاند این فرض دیگر چندان پایدار نیست. جنگها، تحریمها و ناامنیهای منطقهای باعث شدهاند مفهوم «امنیت مسیر» به اندازه هزینه و سرعت اهمیت پیدا کند.
ادامه مطلب
نگرانیهای ملی روسیه در قفقاز
. با توجه به اینکه کرملین اکنون آنها را به عنوان «ملت تشکیلدهنده کشور» به رسمیت شناخته، هرگونه صحبتی از یک ملت مدنی این جایگاه را تهدید میکند، با اینوجود اعتراضات قومی روسها به چنین اقدامی افزایش یافته است. در نتیجه، احتمالاً بحثهای یک دهه پیش از سر گرفته میشود و درگیریها، از جمله، به احتمال زیاد، در خیابانهای قفقاز شمالی، آغاز خواهد شد.
ادامه مطلب
تنگه هرمز؛ از ژنوم تا کد ژئوپلیتیکی امنیتساز
فرزاد احمدی دوازده امامی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: کارکرد راهبردی تنگه هرمز برای ایران را نباید صرفاً در قابلیتهای بازدارنده یا نظامی آن جستوجو کرد، بلکه اهمیت اصلی این ژنوم ژئوپلیتیکی در ظرفیت آن برای خلق شبکهای از وابستگیهای متقابل نهفته است. هرچه ایران موفقتر شود کدهای ژئوپلیتیکی خود را برای تبدیل این مزیت جغرافیایی به یک دارایی مشترک برای اقتصاد جهانی سامان دهد، احتمال تبدیل آن به منبعی پایدار برای قدرت، نفوذ و امنیت ملی نیز افزایش خواهد یافت.
ادامه مطلب
