مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بر اساس برنامه اعلام‌شده، نشست سران اپک قرار است روزهای ۱۸ و ۱۹ نوامبر در شنژن برگزار شود. اما فارغ از اینکه این نشست در نهایت برگزار شود یا نه، یک پرسش مهم برای ایران مطرح است: اگر قدرت‌های بزرگ در حال گفت‌وگو درباره نظم امنیتی آینده جهان باشند، جایگاه ایران در این نظم کجاست؟
ادامه مطلب
محمد طاهری در یادداشتی می نویسد: سفر احتمالی پزشکیان به مسکو را نمی‌توان صرفاً حضوری تشریفاتی در یک اجلاس اقتصادی دانست. دیدار احتمالی با پوتین می‌تواند فرصتی برای بررسی نتایج این تماس‌ها و ارزیابی مواضع واشنگتن باشد.
ادامه مطلب
محمدمهدی عمادی مقدم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سفر سرگئی لاوروف به تهران در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۷ مهر ۱۴۰۵) می‌تواند فرصتی برای بازتعریف ابعاد بین‌المللی مسئله هرمز فراهم کند. اهمیت این سفر را باید در هم‌زمانی آن با تشدید تنش‌های منطقه‌ای، تداوم اختلافات ایران و آمریکا و افزایش حساسیت بازیگران نسبت به امنیت انرژی ارزیابی کرد.
ادامه مطلب
سفر سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، به تهران را باید در پیوند با سه روند مهم ارزیابی کرد؛ نخست، تداوم بحران میان ایران و آمریکا و دشواری دستیابی به توافقی برای پایان جنگ و تثبیت امنیت تنگه هرمز؛ دوم، تلاش تهران و مسکو برای عملیاتی‌کردن معاهده مشارکت جامع راهبردی و در نهایت کوشش کرملین برای تثبیت جایگاه خود در ترتیبات آینده امنیت خلیج فارس.
ادامه مطلب
بقایی در تشریح آخرین وضعیت روابط ایران و آمریکا اظهار کرد: اینکه مقامات آمریکایی اظهارات ضدونقیض مطرح کنند، موضوع جدیدی نیست. آنچه را تأمین‌کننده منافع کشور می‌دانستیم، در قالب‌هایی روشن و از طریق قطر به آمریکا منعکس کردیم. خواسته‌های ما روشن بود، اما پیامی که از طرف آمریکا دریافت شد، ناکافی بود. ما همچنان بر اساس همان هفت مطالبه رفتار می‌کنیم و موضوع جدیدی مطرح نشده است.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: در شرایطی که فعالیت شورای امنیت در مورد تحریم‌های قبلی ایران با مشکل جدی مواجه است، امید غرب این است که با ارجاع مجدد پرونده ایران به شورای امنیت که در اوایل سپتامبر توسط شورای حکام آژانس انجام شد، فشار بیشتری را بر چین و روسیه در شورای امنیت وارد کند.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: گروهی معتقدند ایران در گذشته مالک نیمی از خزر بوده و اکنون بخش بزرگی از حق تاریخی خود را از دست داده است. در مقابل، برخی اساساً وجود چنین حقی را انکار می‌کنند. برای داوری درست باید میان «حقوق برابر ایران و شوروی»، «مالکیت بر نیمی از دریا»، «محدوده عملی فعالیت ایران» و «سهمی که ممکن است در آینده از طریق تحدید حدود تعیین شود» تفاوت قائل شد.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی اختصاصی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تلاش زلنسکی برای پیوند دادن جنگ کشورش با یک صحنه جنگ دیگر در خاورمیانه، در درجه اول تلاشی برای فشار آوردن به دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکاست. زلنسکی شکافی بین صهیونیست‌ها و ترامپ بر سر ایران می‌بیند، بنابراین تصمیم به اقدام گرفت.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برای تهران، مسئله اصلی دیگر صرفاً مدیریت روابط با اوکراین نیست، بلکه جلوگیری از تلاقی دو جبهه امنیتی است. اگر رقابت با کی‌یف به بخشی از رویارویی گسترده‌تر ایران با آمریکا و اسرائیل تبدیل شود و کشورهای اروپایی آشکارا در صف مقابله با ایران قرار گیرند، تهران ناگزیر خواهد بود منابع دیپلماتیک، اطلاعاتی و نظامی خود را میان چند بحرانِ هم‌زمان توزیع کند؛ وضعیتی که می‌تواند آزادی عمل آن را در خاورمیانه و تنگه هرمز کاهش داده و هزینه‌های بازدارندگی را به‌طور محسوسی افزایش دهد.
ادامه مطلب
صارم شیراوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حمله به کشتی تجاری ایرانی در دریای خزر، بیش از آنکه صرفا خسارت به یک شناور باشد، نشانه تغییر جایگاه ژئوپلیتیکی خزر است. این حادثه نشان می‌دهد که جنگ‌های معاصر از طریق پهپادهای دوربرد، اطلاعات ماهواره‌ای و هدف‌گیری شبکه‌های لجستیکی، مرز میان جبهه و پشت جبهه، نظامی و تجاری، و بازیگر مستقیم و شریک ادعایی را مبهم ساخته‌اند.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بازخوانی تحولات پیچیده از خلیج فارس و دریای سرخ تا اعماق دریای خزر نشان می‌دهد که تبدیل‌شدن «تنگه هرمز و باب‌المندب» به زنجیره‌ای از ابزارهای بازدارندگی متقابل، توانسته است هزینه‌های دست‌اندازی و فشار یک‌جانبه بر ایران را برای آمریکا و رژیم اسرائیل به شدت بالا ببرد. این دستاورد میدان، ابزاری ارزشمند برای تثبیت وزن ژئوپلیتیکی کشور و بازداشتن طرف‌های مقابل از محاسبات شتاب‌زده نظامی بوده است.
ادامه مطلب
در حالی که وضعیت هنوز بی ثبات است، به نظر می‌رسد پایان دادن به بحران برای پرزیدنت ترامپ یک اولویت است و یک راه حل بالقوه احتمال احیای یکی از بزرگترین تلفات درگیری را به همراه خواهد داشت: فشار بین‌المللی بر روسیه.
ادامه مطلب
ایران، چین و روسیه به دلیل مخالفت مشترک خود با تسلط ایالات متحده، در حال هماهنگی دیپلماتیک، ادغام ارتش خود و کار بر راه‌هایی برای دور زدن تحریم‌های غرب هستند.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: همان طور که یک سال پیش اتفاق افتاد، و همانطور که مرحوم اربکان اظهار داشت، ایران در نبرد خود تنهاست. چرا؟ پاسخ ساده اما عمیق است.
ادامه مطلب
جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حضور آقای دکتر مومنی، وزیر محترم کشور در نشست وزرای کشورهای عضو، فراتر از یک تعامل روتین، به یک بستر مناسب برای «دیپلماسی دفاعی – سیاسی» تبدیل شد.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تجربه نظام بین‌الملل نشان می‌دهد که میانجی‌گری در عصر چندقطبی شدن قدرت‌ها، دیگر یک کنش خنثی و فنی نیست، بلکه بخشی از معماری رقابت ژئوپلیتیک است.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی می‌نویسد: موضوع جنگ امریکا علیه ایران و احتمالات رسیدن به توافق، محور اصلی گفت‌وگوهای عباس عراقچی در پکن است. همچنین کاخ سفید اعلام کرده است که موضوع ایران در راس موضوعات مورد بحث رئیس جمهوری امریکا با همتای چینی خود در پکن خواهد بود.
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این نگاشت با بهره‌گیری از چارچوب مفهومی «واقع‌گرایی ساختاری» و «نظریه بازی‌ها»، به تحلیل محاسبات منطقی مسکو می‌پردازد و استدلال می‌کند که موضع روسیه نه حکایت از هم‌پیمانی توخالی، بلکه بازتابی از ارزیابی دقیق «هزینه-فایده» (Cost-Benefit Analysis) در شرایط تضاد منافع و محدودیت‌های ساختاری است.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شکست مذاکرات دور اول که از ابتدا به دلیل عدم هم‌خوانی خواسته‌ها و شروط طرفین قابل پیش‌بینی بود همراه با طرح موضوع محاصره تنگه هرمز و این ادعا که آمریکا به این گذرگاه حیاتی نیازی ندارد، ماهیت بحران را از یک نگرانی صرفاً آمریکایی، به معضلی فراگیر برای اروپا و جهان عرب تبدیل کرده است.
ادامه مطلب
حمله اولیه که توسط دولت ترامپ دستور داده شد، به عنوان نمایش قدرتی طراحی شده بود که هدف آن وادار کردن سریع ایران به عقب‌نشینی بود. اما محاسبات استراتژیک به زودی تغییر کرد. به جای یک درگیری کوتاه، واشینگتن خود را در یک مبارزه بی‌پایان یافت که منطق فرسایش بر آن حاکم بود، جایی که زمان و هزینه به عوامل تعیین‌کننده تبدیل می‌شدند.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: موضوع اصلی این یادداشت نگاهی گذرا به رویکرد و انگیزه‌های اتحادیه اروپا، چین و روسیه به منازعه حاد شده ایران و امریکا است.
ادامه مطلب
این منطقه در حاشیه تعامل ژئوپلیتیکی ایالات متحده قرار دارد. بنابراین، اجرای TRIPP به راه‌حل‌های عملی و بازگشت به سیاست واقع‌گرایانه نیازمند است تا از اقدامات متقابل تهاجمی سایر قدرت‌های منطقه‌ای جلوگیری شود.
ادامه مطلب
محمدرضا حاجی کریم جباری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این مقاله بر سر محور متمرکز است: - تحلیل روایت‌های کشورها و گروه‌های بازیگر درباره اقتصاد ایران - شناسایی عوامل ریشه‌ای بی‌اعتمادی نسبت به اقتصاد ایران - ارائه راهکارهای تغییر ادراکات، شناخت و ذهن بازیگران و فعلان اقتصادی بین‌المللی از طریق دیپلماسی اقتصادی روایی و اقدامات بخش خصوصی.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: واقعا چه تلخ و غافلگیر کننده است که کشورهایی برای دفاع از آسمان خود، دلگرم به این سامانه هستند ولی در روز مبادا چیزی جز ناکارآمدی و غافلگیری نصیب آنها نمی‌‌شود.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سیاست روسیه و چین در خاورمیانه، یک رقص دیپلماتیک ظریف روی طناب باریک منافع متضاد است. آنها با موفقیت توانسته‌اند نظم تک‌قطبی آمریکا در منطقه را به چالش بکشند، اما نه با ایجاد یک «ناتوی شرقی»، بلکه با ایجاد شبکه‌ای تودرتو از شراکت‌های دوجانبه که بر مبنای منافع اقتصادی و همگرایی‌های مقطعی استوار است.
ادامه مطلب
محمدرضا بارز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ایران دیگر «کارت بازی ژئوپلتیک» میان روسیه، چین و غرب نیست؛ بلکه خود به میدان اصطکاک مستقیم نظم‌های جهانی قدرت و بازیگری جدید در منطقه تبدیل شده است. این جابه‌جایی مفهومی، اگر درک نشود، هرگونه تحلیل دیپلماتیک را به تکرار کلیشه‌های منقضی‌شده محکوم می‌کند.
ادامه مطلب
آیا روسیه واقعاً برای حفظ نفوذ خود نیاز دارد که در هر رویداد منطقه‌ای توجه را به خود جلب کند؟ یا اینکه از فعالیت به عنوان یک بازیگر درجه دو که ظاهراً تضعیف شده است و هنوز به دستاوردهای استراتژیک دست می‌یابد، سود می‌برد؟ پاسخ در رویکرد دیرینه روسیه نهفته است: ضعف معادل ناتوانی نیست.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر چه افکار عمومی، بلکه کارشناسان و تحلیگران ایرانی بیشتر بر عدم فروش تسلیحات پیشرفته روسی به ایران تمرکز داشتند، اما واقعیت مهم این است تسلیحات روسی موجود در ایران مقابل تهاجم اسرائیل ناتوان بودند، شکست خوردند و نابود شدند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بالاخره پس از سال‌ها وقت‌کُشی، به‌نظر می‌رسد روسها به‌طور شتابان در حال جبران کم‌‌کاری‌‌های سال‌های گذشته است. مهمترین علت آن را می‌‌توان در رویکرد جدید و همه‌جانبه ایران به تسلیحات چینی دانست. ر
ادامه مطلب
اخیراً نفوذ هکرهای اوکراینی به سیستم‌های فناوری اطلاعات یک تأمین‌کننده هوانوردی روسی در ماه اکتبر، اطلاعات جدیدی در مورد سفارش‌های معوقه ارائه داد. بر اساس این اطلاعات، سفارش‌هایی برای موارد زیر وجود دارد: - الجزایر: ۱۲ فروند سوخو-۵۷ و ۱۴ فروند سوخو-۳۴ - اتیوپی: ۶ فروند سوخو-۳۵ - ایران: ۴۸ فروند سوخو-۳۵
ادامه مطلب