رابرت کیگان با لحنی ناامیدانه نتیجهگیری کرد: «هیچ بازگشتی به وضع موجود قبل از جنگ وجود نخواهد داشت، هیچ پیروزی نهایی آمریکایی که بتواند آسیبهای وارده را جبران یا بر آنها غلبه کند، وجود نخواهد داشت.»
ادامه مطلب
اگرچه «دفاع موزاییکی» ایران اغلب در روشهای جنگی آن برجسته میشود، اما نباید از استراتژی «دفاع غیرعامل» آن نیز غافل شد.
ادامه مطلب
اکنون سؤال این نیست که آیا ترامپ اهداف جنگی خود را با عزت محقق خواهد کرد یا خیر. سؤال این است که آیا ریاست جمهوری او هرگز میتواند از ضربه سنگین جنگ بهبود یابد یا خیر.
ادامه مطلب
جنگ ایران بار دیگر روند تصمیمگیری پادشاهی را کند کرده، زیرا رهبری در حال ارزیابی مجدد استراتژی بلندمدت خود است. عربستان به خوبی میداند که نتیجه این درگیری هرچه باشد، آینده منطقه را حداقل برای دو دهه آینده تعیین خواهد کرد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بنبست نه محصول یک اختلاف ساده، بلکه نتیجهی جمع شدن چندین متغیر در سوی آمریکا و اسرائیل است. آغاز خشونتبار درگیری، طرح مطالبات نامشروع، فشار ناشی از بحران انرژی، انزوای بینالمللی، بحران داخلی، و در نهایت سطحی از بیاعتمادی که حتی زبان مذاکره را از معنا تهی کرده است، همگی به این وضعیت دامن زدهاند.
ادامه مطلب
زهرا اله دادیان فلاورجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دشمنان ایران سالها با ابزارهای مختلف هویت و فرهنگ ایرانی را نشانه رفته بودند ولی این جنگ و انتشار تهدیدات علیه ایران اسلامی احیای هویت ملی و دینی در بین مردم ایران به خصوص کودکان و نوجوانان را باعث شد و عزم آنها را برای ساخت ایران جدی تر کرد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی ۲۵ نکته و ملاحظه را درباره مذاکرات جاری میان ایران و امریکا در بحبوحه جنگ و آتشبس موجود برشمرده است.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: قبلا هم گفتهایم که اکثر جنگهای نامتقارن در نتیجه خطای محاسباتی به شکست آنجامیده است. خودکامگان جنگافروز، عناصر قدرت نظامی و اقتصادی را با فرمولهای ریاضی محاسبه میکنند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انتخاب الگوی مدیریت بحران بسیار فراتر از الگوی مقابله با بحران است، زیرا مقابله با بحران به بستر پیشابحران و ابزارها، تاکتیکها و سیاستهای بیشماری میپردازد که منابع فراوان در دسترس است و میتوانند شکلگیری بحران را کاهش یا برطرف سازند، اما الگوهای مدیریت بحران به شرایط درون بحران و پسابحران یا همان فاجعه میپردازد که سیاستگذاری را بسیار سخت و بسیاری از ابزارها و منابع را نابود کرده است.
ادامه مطلب
محمد جواد ظریف در یادداشتی در الجزیره نوشت: گرچه بازسازی اعتماد در منطقه ما هدفی والا و ضروری است، و اگرچه ایران همواره در این مسیر پیشگام بوده، ضروریست که همه طرفها سهم خود را در وضعیت تأسفبار کنونی به رسمیت بشناسند.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی مینویسد: توقف جنگ میان ایران و آمریکا در حالی وارد روز بیست و پنجم شده که آینده منطقه و جهان در وضعیتی بسیار حساس قرار دارد.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ اخیر ما، میتواند تلنگری برای تقویت میهن پرستی و شناخت دوباره هویت ما باشد. هویتی که سالها با خود تحقیری و دیگرنژادپرستی برخی از افراد، لطمه دیده اینک وقت ترمیم آن است.
ادامه مطلب
حسن فتاحی در یادداشتی مینویسد: ترامپ میتواند به «زمین تخت» در سیاست بینالمللی بارو داشته باشد و تصور کند که با بمباران هوایی و تحریم و تحقیر میتواند بحرانها را ناپدید کند؛ اما واقعیت این است همانطور که کرهی زمین به باورهای تختگرایان اهمیتی نمیدهد و در طی چند میلیارد سال از پیدایشش همواره گرد بوده است، جهان واقعبینانهی ژئوپلیتیک هم به باورهای تختگرایانهی ترامپ اهمیت نمیدهند؛ هرچند به گفتهی خودش رئیسجمهور قویترین ارتش جهان باشد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حالی که وضعیت جنگ آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان در هالهای از ابهام قرار دارد و هر لحظه ممکن است آتشبس ناپایدار در هم شکسته و جنگ بار دیگر آغاز شود و مشخص نیست این بار دشمن متجاوز چه صدمه و لطماتی به میهن عزیزمان وارد میکند، میتوان گفت به هیچ عنوان نمیتوان روی حضور تیم ملی در جام جهانی آمریکا نظر قطعی و صدرصد داد. البته بدیهی است که با توجه به حساسیتهای این دوره جام جهانی، حضور مقتدرانه ایران در این دوره از مسابقات را باید در عرصهای فراتر از فوتبال و ورزش مدیریت کرد.
ادامه مطلب
تحلیلگران میگویند مقامات ایرانی مطمئن به نظر میرسند که میتوانند درد اقتصادی ناشی از جنگ را طولانیتر از پرزیدنت ترامپ تحمل کنند. اما آنها هنوز نگرانند که بدون شتاب مذاکرات، همچنان در دام تهدید مداوم حملات ایالات متحده یا اسرائیل گرفتار بمانند.
ادامه مطلب
به نظر میرسد رهبران ایران – بهویژه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی – با توجیهی، معتقدند که میتوانند فشار اقتصادی و نظامی را طولانیتر از ایالات متحده تحمل کنند. این درگیری توانایی ایران در تهدید تنگه هرمز را نشان داد. پیش از جنگ، این توانایی اغلب مورد بحث قرار میگرفت اما هرگز آزمایش نمیشد؛ اکنون این بهترین اهرم ایران برای فشار بر ایالات متحده در مذاکرات است.
ادامه مطلب
اگرچه انسدادها و افزایش تورم به شدت اقتصاد ایران را تحت فشار قرار میدهد، اما به نظر میرسد تهران در موقعیت بهتری برای تحمل فشار ناشی از این بنبست نسبت به ایالات متحده یا اقتصاد جهانی قرار دارد.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این پدیده که تحت عنوان «نبردهای خاکستری» شناخته میشود، وضعیتی میان صلح کامل و جنگ تمامعیار است؛ جایی که بازیگران بدون عبور از خط قرمزِ درگیری مستقیم، به دنبال تخریب اراده و ساختارهای رقیب هستند.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: میناب میتواند صرفاً به یکی از دهها نامی بدل شود که در حافظۀ جمعی جهان ثبت و سپس فراموش میشوند؛ یا میتواند به نقطهای برای بازاندیشی جدی در نسبت میان قدرت و قاعده در حقوق بینالملل تبدیل شود. انتخاب میان این دو، نه فقط یک انتخاب سیاسی، بلکه آزمونی برای اعتبار اخلاقی و حقوقی نظام بینالمللی است.
ادامه مطلب
رویا حکیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گلوگاه حیاتی انرژی دنیا، امروز نه با کنش ایران، که با ماجراجوییهای مکرر آمریکا و اسرائیل به هم ریخته است. وقتی پایگاههای لجستیک این بازیگران، آبراه را به منطقهای ملتهب گره زده، طبیعی است که امنیت ناوبری نابود شود و مدیریت فعال دولت ساحلی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت فوری باشد.
ادامه مطلب
تنگه هرمز صرفاً یک مسیر دریایی دیگر نیست، بلکه یک شریان حیاتی برای جریانهای انرژی جهانی است. تقریباً ۲۰درصد از عرضه نفت جهان، یا حدود ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه در روز، از این گذرگاه باریک که خلیج فارس را به دریای عرب متصل میکند، عبور میکند. هرگونه اختلال، حتی موقت، عواقب فوری و گستردهای برای بازارهای جهانی دارد.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در جهانی که منافع و امنیت کشورها بیش از پیش به یکدیگر گره خورده است، اتخاذ رویکردهای تقابلی و ادامهی اختلافات حلنشده، نهتنها راهگشا نیست، بلکه میتواند زمینهساز مداخله و تشدید نفوذ بازیگران بیرونی شده و ثبات منطقهای را به مخاطره اندازد.
ادامه مطلب
همزمان با اینکه ایالات متحده، به همراه متحدانش، به دنبال تشدید حضور دریایی خود هستند، امنیت تأمین انرژی جهانی در این فرایند به طور فزایندهای شکننده میشود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادامه بحث روانشناسی سیاسی این تجاوز و شناخت روانشناسانه ترامپ، پرسش محوری این نوشتار آن است که ترامپ چگونه تصمیم به جنگ گرفت؟
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نگاشت با بهرهگیری از چارچوب مفهومی «واقعگرایی ساختاری» و «نظریه بازیها»، به تحلیل محاسبات منطقی مسکو میپردازد و استدلال میکند که موضع روسیه نه حکایت از همپیمانی توخالی، بلکه بازتابی از ارزیابی دقیق «هزینه-فایده» (Cost-Benefit Analysis) در شرایط تضاد منافع و محدودیتهای ساختاری است.
ادامه مطلب
اسما نجیبی باهر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی میکوشد نشان دهد گذار از تصمیمگیری انسانی به فرآیندهای الگوریتمی چگونه دینامیسم تشدید بحران و مدیریت منازعه را در خاورمیانه دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
مهمت پرینچک گفت: «یکی از درسهایی که میتوان از این جنگ گرفت، اهمیت داشتن فناوریهای نظامی مستقل از ناتو و ایالات متحده است. بگذارید از شما سوالی بپرسم: اگر ایران F-۳۵، F-۱۶ یا سیستمهای پاتریوت داشت، آیا میتوانست به این موفقیت در برابر ایالات متحده دست یابد؟ یا اگر سلاحها و سیستمهای دفاعی آمریکایی داشت، آیا میتوانست در برابر ایالات متحده و اسرائیل مقاومت کند؟
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: از دست دادن قدرت تنبیه فقط یک تغییر عملیاتی نیست؛ یک تغییر روانی هم هست. بازدارندگی واقعی زمانی موفق است که دشمن از پاسخ طرف مقابل بترسد، حتی اگر آن پاسخ عملاً هرگز اجرا نشود. ترس دشمن از «نااطمینانی» نسبت به قدرت ایران، خود یکی از مهمترین ابزارهای بازدارندگی بوده است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: گذار ایران از راهبرد مصلحت و دست بسته در مناسبات ژئوپلیتیک به راهبرد تهاجمی دست باز مقابل دشمنان که پیامد اصلی تهاجم اسفند ۱۴۰۴ امریکا و اسرائیل به ایران است را میتوان نبرد الگوهای راهبردی ژئوپلیتیک دانست که نهتنها موازنه با الگوی دست بلند اسرائیل را برقرار، بلکه دست بلند ایالات متحده امریکا در منطقه و جهان را نیز ناکارامد نشان داده، انگارهها و اهداف ژئوپلیتیک برخی بازیگران منطقهای رقیب و دشمن ایران را به شدت سرکوب کرده است.
ادامه مطلب
در ۳۹ روز عملیات هوایی و موشکی قبل از آتشبس، نیروهای آمریکایی به شدت از هفت مهمات تاماهاوک (Tomahawk)، جسم (JASSM )، پیآراسام (PrSM)، اسام۳ (SM-۳)، اسام۶ (SM-۶)، تاد (THAAD) و پاتریوت (Patriot) استفاده کردند. برای چهار روز از این مدت، ایالات متحده ممکن است بیش از نیمی از موجودی قبل از جنگ را مصرف کرده باشد. بازسازی این هفت نوع مهمات به سطح قبل از جنگ، با تحویل موشکهای در حال ساخت، از یک تا چهار سال طول خواهد کشید.
ادامه مطلب