همراهی در مسیر نو؛
ترسیم افق تازهای از سرنوشت مشترک چین و ایران
نویسنده: لی جیانان، رئیس دفتر رادیو و تلویزیون چین CMG
دیپلماسی ایرانی: با چرخش سالها و طلوع سال ۲۰۲۶، جهان وارد فصلی تازه میشود. در این آستانه، پیام سال نو رئیسجمهور چین، شی جینپینگ، که از فراز کوهها و دریاها به گوش جهانیان رسید، حامل پیامی روشن از ایمان راسخ به صلح و توسعه بود؛ پیامی که با آرزوهای مردم ایران برای آیندهای بهتر، همنوا و هممسیر است. جاده ابریشم کهن، قرنها شاهد پیوند دو تمدن بزرگ چین و ایران بوده و امروز، در پرتو ایده «جامعهای با سرنوشت مشترک برای بشریت»، این دوستی تاریخی جلوهای تازه یافته است.
چین با تکیه بر عملگرایی و کارآمدی، معجزهای در توسعه رقم زده است. پیشبینی میشود تولید ناخالص داخلی این کشور در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱۴۰ هزار میلیارد یوان برسد و دستاوردهای نوآورانه علمی و فناورانه، از مأموریت ماهپیمای «تیانون-۲» تا ورود ناوهای هواپیمابر مجهز به پرتاب الکترومغناطیسی، پیدرپی ظهور یابند. مسیر استوار «مدرنیزاسیون به سبک چینی» نه تنها به سود خود چین، بلکه بهعنوان منبعی از ثبات و اطمینان برای جهان عمل میکند. این پیشرفت در انزوا تعریف نشده، بلکه از طریق چهار ابتکار کلان چین، به فرصتی مشترک برای همه کشورها تبدیل شده است: ابتکار توسعه جهانی، زمینهساز همکاریهای عملی از جمله اجرای برنامه جامع همکاریهای چین و ایران است؛ ابتکار امنیت جهانی، با پاسخگویی به نیازهای منطقهای، از میانجیگری چین در ازسرگیری روابط ایران و عربستان تا تلاش برای برقراری آتشبس در خاورمیانه، به ایجاد محیطی امنتر کمک کرده است؛ و ابتکار تمدن جهانی و ابتکار حکمرانی جهانی نیز موتور محرک گفتوگوی تمدنها و شکلگیری نظمی بینالمللی عادلانهتر بهشمار میروند.
چین و ایران نهتنها شرکای راهبردی جامع، بلکه دوستانی با سرنوشتی بههمپیوستهاند. از استقبال گسترده ایرانیان از برنامههای «جشن بهار» چین گرفته تا نقش مؤثر مؤسسههای کنفوسیوس در پیوند فرهنگی دو ملت؛ از تعمیق همکاریهای انرژی تا هماهنگی در عرصههای چندجانبه، دو کشور همواره در موضوعات مربوط به منافع حیاتی یکدیگر، در کنار هم ایستادهاند. در جهانی آکنده از بیثباتی و تحولات پیچیده، تهران و پکن با ایفای نقش مسئولانه در میان کشورهای «جنوب جهانی»، در چارچوبهایی چون سازمان همکاری شانگهای و بریکس همکاری نزدیک دارند، با یکجانبهگرایی و تحریمهای غیرقانونی مخالفت میکنند و از منافع مشترک خود دفاع مینمایند.
سال ۲۰۲۶ برای چین آغاز برنامه پنجساله پانزدهم و برای روابط چین و ایران، سالی سرنوشتساز برای ارتقای کیفیت همکاریهاست. با تکیه بر دوستی هزارساله و با هدایت چهار ابتکار بزرگ، دو کشور میتوانند پیوندهای توسعهای خود را ژرفتر کنند، تعامل تمدنی را گسترش دهند و در مسیر ساخت «جامعهای با سرنوشت مشترک برای بشریت» دوشادوش هم حرکت کنند؛ تا گلهای صلح در سرزمین خاورمیانه شکوفا شود و ثمرات همکاری، زندگی مردم دو کشور را غنیتر سازد، و چین و ایران با هم به سوی آیندهای سرشار از امید گام بردارند.
نظر شما :