مشروعیت یافتن تحریم‌های آمریکا علیه ایران با بی عملی برخی سیاستمداران در قبال FATF

نگذاریم جان مردم به لب برسد!

۰۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۸:۰۰ کد : ۱۹۸۹۷۵۴ اقتصاد و انرژی انتخاب سردبیر
فاطمه شریفی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تصمیم این هفته اف‌ای‌تی‌اف و نیز تصمیم‌ برخی مسئولان درباره پیوستن یا ن‍پیوستن به دو کنوانسیون پالرمو و سی‌اف‌تی، ممکن است تصمیم‌هایی حقوقی باشند، ولی هر دوی آنها پیام‌های اقتصادی و سیاسی خواهند داشت که به قیمت بریدن نان مردم و رساندن جان به لبشان تمام می شود. با توجه به این مسائل مسئولان امر در این لحظه تاریخی باید بدانند که همه مردم ایران روی یک قایق نشسته اند و نباید بازی‌های سیاسی را در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور وارد کنند، چرا که سرنوشت میلیون ها ایرانی به این مسئله گره خورده است.
نگذاریم جان مردم به لب برسد!

نویسنده: فاطمه شریفی، کارشناس روابط بین الملل

دیپلماسی ایرانی: دو لایحه مربوط به گروه ویژه اقدام مالی (FATF)، پس از تصویب در مجلس و ارجاع آن توسط شورای نگهبان به مجمع تشخیص مصلحت نظام، بیش از یک سال در انتظار تایید این مجمع بوده اند. با سپری شدن آخرین مهلت چهارماهه ارائه شده از جانب FATF، گروه مذکور طی آخرین نشست دوره ای خود که طی روزهای 27 بهمن لغایت 2 اسفند برگزار شد، ایران را دوباره به لیست سیاه FATF بازگرداند. ایران پیشتر در لیست سیاه قرار داشت که در خرداد 1395 بواسطه تعهد سیاسی دولت جمهوری اسلامی ایران به اجرای برنامه اقدام ارائه شده از طرف آن گروه، بطور موقت از لیست خارج شد.

حسن روحانی، رئیس‌جمهوری کشورمان بارها نسبت به عواقب ورود به چنین لیستی هشدار داد بود، به طوریکه چندی پیش با گلایه از تعلل مجمع تشخیص مصلحت نظام، گفت: «رهبری به صراحت می‌گوید با این لوایح مشکلی ندارم. بنابراین موضوع منافع ملی است. همه باید بایستیم و نباید بگذاریم ترامپ و تروریست‌های کاخ سفید موفق شوند. آمریکا می خواهد رابطه ایران را با بانک‌های جهان قطع کند.» علاوه بر رئیس جمهوری، محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه، لعیا جنیدی معاون حقوقی رئیس جمهوری، عبدالناصر همتی، رئیس بانک مرکزی و بسیاری از صاحب نظران سیاسی و اقتصادی، نسبت به عواقب قرار گرفتن ایران در لیست سیاه هشدار داده بودند، ولی سیاسی کاری ها مانع از فرجام دو لایحه از لوایح چهارگانه FATF در مجمع شد. لایحه مبارزه با جرائم سازمان‌یافته فراملی موسوم به «کنوانسیون پالرمو» و کنوانسیون مقابله با تأمین مالی تروریسم موسوم به «سی اف تی» در حالی بلاتکلیف ماند که پیش از این، با اقبال و تصویب ۱۹۰ کشور مواجه شده و به‌عنوان یکی از موفق‌ترین پیمان‌های مبارزه با تروریسم محسوب می شود. حالا ایران با نپیوستن به FATF در کنار کشورهایی چون کره شمالی، بوتان، کنگو، پالائو، گینه نو، جزایر سلیمان، سومالی و سودان جنوبی قرار گرفته است. 

هر چند تمامی تمهیدات لازم و زیرساخت های مناسب در ایران برای تحقق اهداف این لوایح فراهم شده، اما یک جناح سیاسی با دیده تردید به موازین «اف ای تی اف» می نگرد، به شکلی که برخی از افراد این جناح، موازین این گروه را در چارچوب فشار حداکثری آمریکا علیه کشورمان و ابزاری تکمیلی در دست خزانه داری آمریکا برای فشار بیشتر بر ایران و ممانعت از دور زدن تحریم ها تفسیر می‌کنند. آنان می‌گویند در شرایط جنگ تمام عیار اقتصادی آمریکا علیه ایران، تصویب این لوایح حلقه محاصره را علیه  نظام تنگ تر می کند. اما گویا این جناح مخالف، غافل از این است که 190 کشور دنیا، از جمله سوریه، لبنان و عراق این کنوانسیون ها را به اجرا گذاشته‌اند. برخلاف ادعای جناح مخالف که می گوید بر اثر تصویب لوایح اف ای تی اف دسترسی به اطلاعات محرمانه مالی ایران محقق می شود، متخصصان امر بر این باورند که «اینگونه نیست که با پیوستن به یک کنوانسیون، یک‌دفعه یک سیم به سیستم کامپیوتری‌ وصل شود و همه به اطلاعات مالی‌ کشور دسترسی داشته باشند.» از سوی دیگر در صورت پیوستن به این کنوانسیون‌ها، کشورهای دیگر تنها در شرایطی می‌توانند اطلاعات بیشتری درباره تراکنش‌های بین‌المللی از ایران بخواهند که شرایطی مشکوک حاکم شود و پای اختلاس یا ارتشا در میان باشد. بنابراین فروش نفت یا خرید ملزومات کشور شرایط مشکوکی به وجود نمی آورند. 

بسیاری از صاحبنظران آگاه خواستار تصویب مفاد «اف ای تی اف» بوده و هشدار می‌دهند که در صورت عدم پذیرش شروط «اف ای تی اف»، اقتصاد ایران در سطح ملی و بین المللی از نظر مالی، بانکی و اقتصادی منزوی خواهد شد. با عدم تصویب این لوایح بانک های روسیه و چین نیز به سختی قادر خواهند بود تا در برابر فشارهای مرتبط با لزوم قطع روابط مالی و بانکی با ایران  مقاومت کنند. پس از فرمان دونالد ترامپ در خصوص خروج از برجام و اعمال تحریم‌های ثانویه آمریکا، دسترسی ایران به سیستم بانکی غرب از قبل هم محدودتر شد و بانک‌های کشورهایی نظیر چین جای آن را گرفتند. خطر اصلی بازگشت به لیست سیاه اف‌ای‌تی‌اف نه در غرب، بلکه در شرق است. «ترس از تحریم‌های ثانویه آمریکا و فروپاشی برجام باعث شده بانک‌های لندن و فرانکفورت و پاریس با ایران کار نکنند، در نتیجه تأثیر رفتن به لیست سیاه، بیشتر در شرق است چون بانکها و موسسات مالی شرق بیشتر از تحریم‌های آمریکا، نگران تأثیر بین‌المللی اف‌ای‌تی‌اف هستند. بانک‌های چین و روسیه پیش از این به ایران درباره بازگشت به لیست سیاه اف‌ای‌تی‌اف، هشدار داده بودند. آنها هم گفته بودند که قرار گرفتن ایران در لیست سیاه، تحریم‌های ثانویه آمریکا در ۲۰۰ کشور را مشروعیت ‌بخشیده و آنها را ملزم به رعایت این تحریم ها می کند.

علاوه بر این نگرانی‌ها، وارد شدن به لیست سیاه اف‌ای‌تی‌اف باعث می‌شود بانک‌های کشورهای دیگر موظف باشند در زمینه نقل و انتقالات مالی با ایران، با دقت بیشتری عمل کنند و اطلاعاتی درباره منبع پول و گیرنده و فرستنده اصلی بخواهند. قرار گرفتن در لیست سیاه اف ای تی اف همچنین می تواند تاثیر منفی زیادی در صادرات داشته باشد، چرا که به صورت عادی هزینه صادرات و واردات از حساب بانکی‌کسر نمی شود؛ بلکه از یک بانک، خط اعتباری گرفته می شود. اما با قرار گرفتن ایران در لیست سیاه، تراکنش‌ها از این به بعد به دقت بررسی می‌شوند و معاملات بین‌المللی اگر غیر ممکن نشوند، دست کم به میزان قابل توجهی به تأخیر می‌افتند. به معنای عام کلمه، عدم همکاری ایران با گروه ویژه اقدام مالی و بازگشت به فهرست سیاه و تحریم‌های آن به منزله بسته شدن تمامی درها و روزنه‌ها به دست خود ایران (خودتحریمی) برای تعامل مالی و بانکی با جهان است.

تصمیم این هفته اف‌ای‌تی‌اف و نیز تصمیم‌ برخی مسئولان درباره پیوستن یا ن‍پیوستن به دو کنوانسیون پالرمو و سی‌اف‌تی، ممکن است تصمیم‌هایی حقوقی باشند، ولی هر دوی آنها پیام‌های اقتصادی و سیاسی خواهند داشت که به قیمت بریدن نان مردم و رساندن جان به لبشان تمام می شود. با توجه به این مسائل مسئولان امر در این لحظه تاریخی باید بدانند که همه مردم ایران روی یک قایق نشسته اند و نباید بازی‌های سیاسی را در تصمیم‌گیری‌های کلان کشور وارد کنند، چرا که سرنوشت میلیون ها ایرانی به این مسئله گره خورده است. بنابراین اتخاذ تصمیماتی با چنین سطح وسیعی از پیامدهای منفی گسترده برای مردم و زندگی آنها، مصداق بارز گناهی نابخشودنی خواهد بود.

کلید واژه ها: مقررات fatfایران و امریکااقتصاد ایرانایران و اروپامجمع تشخیص مصلحت نظام


( ۱۷ )

نظر شما :

حسام ۰۴ اسفند ۱۳۹۸ | ۲۱:۴۰
چرا بعضی ها اینقدر پر رو و بی مقدارند ،مگر نه این است که چرخ اتم و چرخ صنعت را به برجام گره زدید،نتیجه برجام کوچک شدن سفره مردم،توقف صنعت و اتم شد،،حالا با پررویی خواسته پمپئو را بعنوان مردم به خوردما میدهید؟ خجالت دارد
غضنفر ۰۵ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۳:۴۳
ببخشید جناب حسام شما مث اینکه در سیاره مریخ زندگی میکنید. اگه همین برجام نیم بند هم نبود که دولت و حکومت ی ریال پول ندلشت خرج زندگی مردمو بده . اون وقت مردم باید سر سفره اتم نوش جان میکردند. مخالفان برجام همیشه از نگاه مدعی جوری حرف می زنن که انگار اگه برجام نبود و برنامه های جلیلی رو ادامه داده بودیم الان مملکت گلستان بود. نه اقا جان اگه برجام نبود فقط این بد بختی و گرانی کمر شکن و این اوضاع اسفناک مملکت چند سال زودتر اتفاق می افتاد. دنیا هرگز به ایران اجازه نمیده دنبال سلاح هسته ای بره حتی ب قیمت نابودی تمام مردم ایران. البته ابن رو هم خوب میدونم نون خیای ها در ایران در تحریمه
برجام ۰۵ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۴:۵۲
همین دلیل ها و صدها تضمین دیگه برای برجام دادین و افتاب تابان شما شد اینی که هست و نتیجه اش شد شدیدترین تحریم های تاریخ دنیا این پیمان که خودتون هم حاظر به قبول مسئولیت عواقبش نیستین با پذیرشش چه شود از طرفی جان کری هم دیگه تضمین نمی ده و باید منتظر ضمانت پومپئو باشیم شما مسئولیت برجام رو قبول کن بعد از بقیه انتظار قبول مسئولیت داشته باش
اژدر ۰۶ اسفند ۱۳۹۸ | ۰۰:۰۷
جون مردم خیلی وقته به لبشون رسیده
جواد ۰۶ اسفند ۱۳۹۸ | ۲۰:۱۵
روحانی وظریف جز خیانت به مملکت کاری نکردن چند سال سرمایه مردم وکشور رو به باد دادن قضیه برد برد شد آقاگرگه برد خورد خجالت بکشین که نون مردم اجر کنین ای بنی صدر های نوین
pldn lsd[ ۰۹ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۳:۵۴
کرونا حیا کن مملکتو رها کن مرگ بر کرونا کرونا در چه فکریه ایران پر از
er ۱۰ اسفند ۱۳۹۸ | ۱۰:۰۳
من یک سوال دارم مگه ایران قبلا جزو لیست سیاه نبود اون موقع که از طرف سازمان ملل هم تحریم بودیم اون موقع چی کار میگردیم چرا یکی نیست همه حقیقت را بگه و همه سوال هارو جواب بده البته این یک نظر شخصی است