تا همین اواخر، منطق مذاکرات نسبتاً سرراست به نظر میرسید: توقف تشدید نظامی، تضمین ایمنی کشتیرانی و بازگرداندن نفتکشها از طریق تنگه. اکنون اوضاع متفاوت به نظر میرسد. ایران به دنبال مدلی است که در آن نقش ویژهاش در تنظیم ترافیک از طریق هرمز دیگر صرفاً نتیجه جغرافیا یا قدرت نظامی نباشد، بلکه عملاً به رسمیت شناخته شود.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اکنون در شرایطی که جنگ میان ایران از یک سو و آمریکا و اسرائیل از سوی دیگر، با هدف اعلامی مقابله با برنامه هستهای ایران وارد مرحله نظامی شده است، تنگه هرمز به مهمترین ابزار ایران برای انتقال هزینههای جنگ از سطح منطقهای به سطح جهانی تبدیل شده است.
ادامه مطلب
ایران با یک تصمیم سیاسی، یکی از جدی ترین اختلالات را در بازارهای جهانی انرژی در سال های اخیر ایجاد کرده است.
ادامه مطلب
امیر بیپروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پستهای دونالد ترامپ و بازنشر تصاویر حملات از سوی پیت هگست را نمیتوان صرفاً «اطلاعرسانی»، «تبلیغات جنگی» یا «لفاظی سیاسی» نامید. در بستری که پلها، خطوط راهآهن، تأسیسات برق و برج مراقبت دریایی یک بندر هدف حمله قرار گرفتهاند، این پستها بخشی از رفتار جنگی دولت آمریکا محسوب میشوند. آنها هدف، قصد، رضایت از نتیجه و استمرار یک سیاست را به نمایش میگذارند: استفاده از نابودی زیرساختهای ضروری زندگی مردم ایران برای تحمیل اراده سیاسی واشنگتن.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در رویارویی اخیر آمریکا با ایران نیز، مجموعهای از تحولات نظامی، سیاسی، اقتصادی و رسانهای نشان میدهد که معادلات از چارچوب اولیه فراتر رفته است. این جنگ دیگر تنها یک رویارویی نظامی نیست، بلکه عرصهای برای سنجش قدرت بازدارندگی، تابآوری، انسجام ملی، جنگ روایتها و توان مدیریت بحران است.
ادامه مطلب
احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطق باز کردن پای نظامیان ایالات متحده به خلیج فارس در ابتدا مهار عراق و اخراجش از کویت و کل منطقه عربی بود و حقیقت آن مقابله با ایران انقلابی و توان درونزا و بومی آن که ناباور هم به نظر می رسید. این همه پایگاه و پیمان برای روزی بود که به روایت ملک عبدالله در اسناد ویکیلیکس سرمار چموش منطقه (اشاره ملک عبدالله به ایران) کوبیده شود اما با حمله از پایگاه های آمریکا در عربستان و دیگر کشورهای منطقه ایران تمام محاسبات و البته تعارفات پیشین را کنار نهاد و بخشی از توان و ارادهی خود را نشان داد. واکنش آمریکا در دفاع از هر آنچه غیر اسرائیلی باشد البته قابل پیش بینیست اما برای دخیل بستگان به واشینگتن و هزینه و لابی گرانقیمت و البته رقص شمشیر و تعاریف پرطمطراق غربیان از ثروتمندان سعودی و خلیج فارس ناباور بود... ناباور محض
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، ورای روایتها و داوریها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر مرز اصلی سیاست نه میان خطوط سیاسی قدرت طلب، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستادهاند (ای ایران بخوان) و نه آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند.
ادامه مطلب
تفاهمنامه ژوئن و برنامه اقدام مشترک (JPOA) سال ۲۰۱۳، نمونههای کاملاً مشابهی نیستند؛ با این حال، محدود بودن عامدانه مفاد و دقت و جزئینگری سنجیدهشده در تنظیم توافق اخیر میتواند برای واشنگتن و تهران، در شرایطی که هر دو در حال بررسی امکان آغاز دور جدیدی از مذاکرات مستقیم هستند، درسهای محتاطانه و ارزشمندی به همراه داشته باشد.
ادامه مطلب
سید رضا تقوینژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این که ما بخواهیم تمام آسیبهایی که آمریکا از اوایل انقلاب تاکنون به صورت مستقیم و غیر مستقیم به ما وار کرده را در میدان مذاکرات مربوط به تنگه هرمز جبران کنیم منبعی جز بینش سیاسی ضعیف، یا اهداف شوم سیاسی ندارد؛ چرا که آسیب های انسانی، اقتصادی، اجتماعی و... که صرفا آمریکا از جنگ ۱۲ روزه تاکنون به کشور ما وارد کرده نه در یک توافق که در چندین توافق بینالمللی نیز به طور کامل قابل جبران نیست.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسش دیگری درباره نکاتی که هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه که نسبت به این توافقنامه بیان داشته و گفته که ایران در جریان این توافقنامه قرار داشته است، گفت: «بله، ما کم و بیش در جریان بودیم. کشورهای همسایه با ما پیوندهای تاریخی، دینی و اعتقادی دارند و آن را نه تنها تهدید نمیبینیم بلکه آن را تحولی میدانیم که نشان میدهد کشورهای منطقه به این باور رسیدهاند که نمیتوانند به کشورهای خارج از منطقه اتکا کنند و تصمیم گرفتهاند سیاست دیگری را بیازمایند تا در برابر سیاستهای مخرب کشورها و طرفهای دیگر بایستند.»
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: می توان گفت انتقال کانون منازعه از رویارویی اعراب و رژیم اسرائیل به تقابل ایران و اسرائیل، بازتاب دگرگونی عمیق در ساختار قدرت خاورمیانه است.
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا راهبرد امنیتی جمهوری اسلامی ایران، به جای افزایش قدرت بازدارندگی، به شکلی ناخواسته به تسریع روند شکلگیری ائتلافهای منطقهای علیه تهران منجر شده است؟
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یک نگاه اجمالی، به تحولات یکی دو سال اخیر در حوزه خلیج فارس، دریای عمان و دریای سرخ، نشان می دهد که نفوذ و اقتدار امنیتی، نظامی حدود شش، هفت دهه ای ایالات متحده، در این منطقه با چالش های بی سابقه ای مواجه شده و مبانی استقرار این ابرقدرت، مخصوصا از سوی کشورمان، به موانع سخت افزاری و مستقیم برخورد کرده است.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ اکنون در بزرگترین آزمون خود قرار گرفته است. او باید توافقی چنان سترگ انجام دهد که روایت این توافق، با اختلاف بتواند روایت رسانههای منتقد را مهار کند.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برای تهران، مسئله اصلی دیگر صرفاً مدیریت روابط با اوکراین نیست، بلکه جلوگیری از تلاقی دو جبهه امنیتی است. اگر رقابت با کییف به بخشی از رویارویی گستردهتر ایران با آمریکا و اسرائیل تبدیل شود و کشورهای اروپایی آشکارا در صف مقابله با ایران قرار گیرند، تهران ناگزیر خواهد بود منابع دیپلماتیک، اطلاعاتی و نظامی خود را میان چند بحرانِ همزمان توزیع کند؛ وضعیتی که میتواند آزادی عمل آن را در خاورمیانه و تنگه هرمز کاهش داده و هزینههای بازدارندگی را بهطور محسوسی افزایش دهد.
ادامه مطلب
ابراهیم رضایی راد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حمله به پل آقتکهخان را نباید صرفاً بهعنوان یک اقدام نظامی تاکتیکی در نظر بگیریم؛ باید آن را در چارچوب نظریهای که در روابط بینالملل به جنگ اقتصادی زیرساختی یا به تعبیر دقیقتر، هدفگیری گلوگاههای ترانزیتی شناخته میشود، تحلیل کرد.
ادامه مطلب
داود مرادیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در سیاست خارجی، کشورها همیشه به دلیل کمبود قدرت شکست نمیخورند؛ گاه به دلیل نادرست فهمیدن واقعیت شکست میخورند. آنها ممکن است توان رقیب را بیش از اندازه بزرگ یا کوچک ببینند، نیت او را اشتباه بخوانند، یا تصور کنند که طرف مقابل همانگونه رفتار خواهد کرد که خود انتظار دارد.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ، مردی که یک روز فریاد جنگ و روز دیگر نوید صلح سر میدهد در کنار غیر قابل پیشبینی بودن، با به بازی گرفتن مرگ و زندگی، صلح و جنگ، درصدد است پیروز از میدانی خارج شود که خویش از دلایل به بنبست کشیدن آن بوده است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پس از پنج سال و آزمون «تاب آوری ایران» در بحران های داخلی؛ تحریمهای شدید و تحمیل دو جنگ خارجی؛ شواهد و علائم نشان میدهند ائتلاف اسرائیل- امریکا، استراتژی هزار ضربه چاقو را مجددأ در دستور کار گذاشته اند.
ادامه مطلب
روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از علل مهم حاکم شدن وضعیت گفته شده بر جنگ میان ایران و آمریکا را باید مشخص نبودن هدف نهایی هر کدام از طرفین از جنگ با دیگری دانست.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران، صرفنظر از خسارتهایی که متحمل شده، تاکنون توانسته است قدرت پاسخگویی و بازدارندگی خود را حفظ کند و اجازه ندهد اهداف اعلامی رقیب بهطور کامل محقق شود. اگر این روند ادامه یابد و ایران همچنان بتواند ضمن حفظ انسجام داخلی، توان دفاعی و ابتکار عمل سیاسی خود را حفظ کند، احتمال آنکه سرنوشت این رویارویی نه در میدان نبرد، بلکه در عرصه محاسبات سیاسی و اقتصادی رقم بخورد، بیش از هر زمان دیگری وجود دارد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در مصاحبه سه ساعته با جوروگان، تقریباً از هر دری سخن گفته شده ولی هیچکدام از آنها بدون حساب و کتاب نیست؛ از مسائل مهاجرت، کارگری، مناسبات اجتماعی و طیفهای درونی حزب جمهوریخواه گرفته تا مباحث سیاست خارجی و البته جنگ با ایران.
ادامه مطلب
محمد صالح سراج در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران تلاش میکند بر اساس نظریه «وابستگی – توسعهنیافتگی» که معتقد است برای غلبه بر توسعهنیافتگی، قطع رابطه با سلطه بیرونی ضروری است، منطقه به سمت «نظم بدون وابستگی به هژمون» حرکت کند.
ادامه مطلب
محمد سالاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تلهای که روسیه هنوز گرفتار آن است و آمریکا و اتحادیه اروپا عقبه لجستیک آن هستند در غرب آسیا با سیاست رژیم صهیونیستی برای آمریکا به وجود آمده است.
ادامه مطلب
الیوت آبرامز در یادداشتی مینویسد: پایگاههای ایالات متحده در منطقه اکنون هدف حملات ایران است که به کشته شدن دستکم هفده نظامی آمریکایی، مجروح شدن حدود پانصد نفر دیگر و تلفات میلیاردها دلاری تجهیزات منجر شده است. این یک مشکل جغرافیایی است.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدون شک در جهان امروز تنها زبان قابل فهم برای ایالات متحده و اسرائیل زبان زور و آتش است؛ همان زبانی که اکنون ایران به خوبی با آن سخن میگوید.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه این روزها در جنوب کشور شاهد هستیم؛ نه جنگ است و نه زد و خورد بلکه شبه جنگی است که در جغرافیای حائل زد و خورد و جنگ تعریف میشود و میتواند مقدمهای برای یک جنگ طولانی و «اوکرانیزه کردن جنوب ایران» باشد.
ادامه مطلب
محمدجواد ظریف در مقالهای در نشریه فارن افرز نوشت: ایالات متحده بار دیگر حملات علیه ایران را آغاز کرده است. یادداشت تفاهمی که تهران و واشنگتن ماه گذشته در سوئیس به آن دست یافتند، پس از هفتهها که به مویی بند بود، سرانجام فروپاشید. دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده در ۱۷ تیرماه گفت: «فکر میکنم تمام شد. من دیگر نمیخواهم با [ایران] سروکار داشته باشم.»
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی درباره سفر علی الزیدی، نخستوزیر عراق به ایران که به گفته مقامات عراقی قرار است آخر هفته به تهران سفر کند و این که این سفر بلافاصله بعد از سفر او به امریکا و قطر انجام میشود و اینکه گفته میشود حامل پیامی برای کاهش تنش میان ایران و امریکاست، گفت: «این سفر سفری دوجانبه است. همانطور که میدانید رابطه ما با عراق بسیار بااهمیت است. ما همواره برای ثبات، رفاه، استقلال و حاکمیت عراق ارزش ویژهای قائل بودهایم. ما از هیچ اقدامی برای ارتقای سطح دوجانبه و کمک به صیانت و حاکمیت استقلال عراق با احترام گذاشتن به روندهای داخلی عراق فروگذار نکردهایم. در حالی که دیگران چنین احترامی به این روند نداشتهاند. امریکاییها همیشه رفتارشان توام با ارعاب و تهدید بوده است. سفر آقای الزیدی به ایران بسیار مهم است. ما پیشاپیش به ایشان خوشامد میگوییم و مطمئنیم که این سفر میتواند به روند رو به گسترش روابط دو کشور کمک کند. قرار است در این سفر درباره موضوعات مختلف تجاری، اقتصادی، فرهنگی و مرزی بحث و گفتوگو شود. تصور میکنم در این سفر چند یادداشت تفاهم نیز امضا شود که جزئیات آن بعدا اعلام خواهد شد.»
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی دکترینهای پدافند هوایی شرق و غرب و ارزیابی کارآمدی راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با الگوهای نوین نبرد هوایی است. پرسش اصلی مقاله این است که آیا راهبرد بازدارندگی موشکی و جنگ نامتقارن، پاسخ کافی و پایداری به چالشهای ساختاری نیروی هوایی ایران در برابر برتری هوایی غرب فراهم میکند؟
ادامه مطلب