محمد اسدی موحد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در حالی که جهان خسته از جنگ، شاهد فاجعه‌بارترین جنایات و کودک‌کشی‌ها در غزه و فلسطین است، صدای رئیس‌جمهور ایران انعکاس وجدان بیدار آزادگان جهان شد.
ادامه مطلب
مهدی باقری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: واقعیتی تلخ وجود دارد که نمی‌توان از کنار آن گذشت؛ گاه بخشی از همین نیروها مرتکب تخلف و حتی جرایمی می‌شوند که مستقیماً اعتبار مأموریت سازمان ملل و اعتماد جامعه میزبان را هدف قرار می‌دهد.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگرچه در فضای خشم و ناامیدی ناشی از مشاهده نقض قواعد حقوق بین‌الملل قابل درک است، اما بر یک نتیجه‌گیری شتاب‌زده استوار است: اینکه ناکامی یک نهاد در یک یا چند بحران، به معنای بی‌فایدگی کلی آن باشد.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سازمان ملل هنوز با جامعه ملل یکسان نیست و از ظرفیت‌های حقوقی، نهادی و جهانی گسترده‌تری برخوردار است. با این حال، تجربه جنگ‌های جاری نشان می‌دهد که خطر اصلی لزوماً فروپاشی این سازمان نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی اعتماد به نظام امنیت جمعی و کاهش توان سازمان ملل در ایفای مهم‌ترین مأموریت خود است.
ادامه مطلب
اساسنامه این هیئت، مأموریت آن را بسیار فراتر از غزه تعریف می‌کند و آن را «سازمانی بین‌المللی که در پی ارتقای ثبات، بازگرداندن حکمرانی قابل اعتماد و قانونی، و تضمین صلح پایدار در مناطق درگیر یا در معرض درگیری است» توصیف می‌کند. هیچ اشاره‌ای به منشور سازمان ملل متحد یا حتی نقش شورای امنیت سازمان ملل متحد نشده است، با وجود آن‌که این شورا نقش مرکزی در صلح و امنیت بین‌المللی دارد.
ادامه مطلب
از زمان ورود به قدرت، دولت ترامپ از پرداخت بخش عمده سهمیه‌های ارزیابی‌شده و الزام‌آور قانونی خود به بودجه عادی و بودجه حفظ صلح سازمان ملل خودداری کرده است؛ امری که تا بهار ۲۰۲۶ به انباشت حدود ۴ میلیارد دلار بدهی معوقه آمریکا به این سازمان انجامیده است.
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌کوشد نشان دهد که چرا هم‌زمانی این سه مؤلفه، صرفاً یک حمایت دوجانبه نیست بلکه به تولید نوعی محرک‌های پایدارِ مصونیت ساختاری انجامیده که پیامدهای آن هم برای بازیگران منطقه‌ای و هم برای معماری حقوقی نظم بین‌الملل قابل رصد است.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه امروز در غزه جریان دارد، آزمونی برای وجدان بشری است؛ اما در سطحی حقوقی–نهادی، آزمونی برای خود سازمان ملل و به‌ویژه مجمع عمومی نیز هست. اگر این رکن نتواند به‌موقع و قاطعانه وارد عمل شود، نه تنها اعتماد عمومی به نظام چندجانبه‌گرایی آسیب خواهد دید، بلکه به رژیم حقوق بین‌المللی نیز ضربه‌ای جدی وارد می‌شود.
ادامه مطلب
محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مجموعه رفتارها، گفتارهای تناقض‌آمیز رهبران دولت‌های عضو ملل متحد در مورد این سازمان، پرسش‌های عمده‌ای را در مورد ماهیت و کارکرد این بزرگترین بوروکراسی بین‌الدولی دنیا را فراروی ما قرار داده است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: واقعیت آن است که نهاد و رژیم‌های بین‌المللی در حوزه های سیاسی، اقتصادی و امنیتی هم افزا با تغییرات و تحولات بسیار گسترده‌ای که در محیط داخلی و محیط بیرونی دولت‌ها و افزایش بازیگران و مهمتر از اینها پیشرفت‌های بسیار گسترده‌ای در حوزه‌های فناوری به وقوع پیوسته، رشد نکرده و این شکاف بین قوانین و تحولات در سال‌ها و دهه‌های آینده بیشتر نمود عینی خواهد داشت و جهان را با تهدیدهای بیشتری مواجه خواهد کرد.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: لیبی، که زمانی نماد ثبات نسبی در آفریقا بود، حالا به مثالی از پیچیدگی‌های گذار پسااستبدادی تبدیل شده است.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: با توجه به روند افزایشی بحران های منطقه ای و جهانی که موجب نسل‌کشی و جنایت های گسترده علیه بشریت شده است؛ عملکرد مجامع بین المللی به‌ویژه در بحران اوکراین و به‌ویژه جنگ اخیر در غزه و تداوم قتل و عام هزارن زن و کودک بی گناه توسط رژیم صهیونیستی به هیچ عنوان قابل قبول افکار عمومی جهانی نیست و باید اذعان کرد که از طرفی ساختار عریض و طویل کنونی سازمان های بین المللی در کارآمدی نمره قبولی نگرفته است و به دلیل عدم موفقیت شایان در هزاره سوم، نیاز مبرم به دگردیسی اساسی و اصلاح ساختار با رویکردی منشورگرایی و عدالت محور دارند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه بیش از همه برجسته می‌شود، فروپاشی تدریجی مفهوم صلح جهانی است. رؤیای صلحی که پس از جنگ جهانی دوم با تأسیس سازمان ملل و نهادهای وابسته آن شکل گرفت، امروز بیش از همیشه به یک خاطره‌ی محو تبدیل شده است.
ادامه مطلب
علی امیری، محمد قراچورلو و علیرضا ایرانشاهی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: طی دوازده روز درگیری طرفین تعداد زیادی از شهروندان غیر نظامی ایرانی به قتل رسیدند و به تعداد زیادی از واحدهای مسکونی و زیرساخت های غیر نظامیان آسیب فراوانی وارد آمد. با توجه به شروع آتش‌بس از سوی طرفین حاضر این پرسش مطرح می شود که حقوق بین‌الملل ظرفیت تنبیهه اشخاص و دولت ها جنایتکار را داراست یا خیر.
ادامه مطلب
۹ قدرت هسته ای جهان شامل امریکا، روسیه، فرانسه، چین، انگلیس، پاکستان، هند، رژیم صهیونیستی و کره شمالی هستند که بمب اتم دارند. نکته نگران‌کننده اینجاست که ۴۰ درصد از این تسلیحات مستقر شده و آماده استفاده فوری بر زیردریایی‌ها، موشک‌های مستقر در پایگاه‌های زمینی و بمب‌افکن‌ها هستند.
ادامه مطلب
هیچ منطقی نمی‌تواند این سیاست نسل‌کشیِ، مثله کردن و کشتار بی‌هدف، یا گرسنگی دادن برنامه ریزی شده و نظام مند مردم رنج کشیده و آسیب‌دیده‌ی فلسطین را توضیح دهد یا توجیه کند. این جنایات و دیگر جنایات غیرقابل وصف، تنها دو کلمه برای توصیف رفتارِ گروهِ حاکم بر اسرائیل باقی می‌گذارد: شرِ محض.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی می نویسد: دو هفته قبل اسرائیل اراضی را که مقر آنروا در آن قرار داشت، مصادره کرد. به جای مقر آنروا، قرار است مستعمره ای ساخته شود که میزبان ۱۴۰۰ واحد شهرکسازی است.
ادامه مطلب
عباس ترابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: به عبارت دیگر، تا پیش از تأسیس جامعه ملل در سال ۱۹۱۹ و سپس سازمان ملل در سال ۱۹۴۸ در نیمه قرن بیستم، جهان همواره از پیدایش تمدن ها تا قرن بیستم و برآمدن اندیشه لیبرال، شاهد نظام بین الملل بوده است، اما در قرن بیستم برای نخستین بار با ورود به عصر لیبرال و تدوین حقوق بین الملل لیبرال بود که جهان از نظام بین الملل قدم به جامعه بین‌الملل گذاشت.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: تقریباً همه اعضای سازمان ملل در اجلاس اخیر به لزوم ایجاد اصلاحات در سازمان ملل پرداختند. گویی هیچ کدام از صد و نود و سه عضو، از این نهاد بین‌المللی راضی نیستند.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی می نویسد: پنج قدرت هسته ای عضو دائم و دارای حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل، اگرچه برای تضمین و تامین امنیت جهانی تعریف شده اند، ولی متاسفانه در سده ۲۱ با استفاده از این قدرت حقوقی خود به ناقض امنیت بین الملل تبدیل شده اند.
ادامه مطلب
در این بیانیه که به امضای ۱۲ گزارشگر ویژه حقوق بشری رسیده است، نسبت به افزایش خشونت ها در خاورمیانه ابراز نگرانی شده و ترور اسماعیل هنیه رهبر سیاسی جنبش حماس و نخست وزیر اسبق تشکیلات خودگران فلسطین در ایران، محکوم شده است.
ادامه مطلب
سعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل متحد در سخنرانی خود در نشست اختتامیه تشکیل مجدد کمیته ویژه سازمان ملل متحد برای تدوین کنوانسیون جامع بین‌المللی مقابله با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات برای مقاصد مجرمانه، نظرات ایران درباره این کنوانسیون را بیان کرد.
ادامه مطلب
سید قاسم زمانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در نظام حقوقی ایران، قضات مکلفند که طبق اصل ۱۶۷ قانون اساسی و ماده ۳ قانون آئین دادرسی مدنی حکم هر دعوا را در قوانین مدوَّنه بیابند و حکم مقتضی را صادر و یا فصل خصومت کنند. تعهد قضات در این مورد تعهد به نتیجه است و قضات برای آن که در مظان اتهام استنکاف از احقاق حق قرار نگیرند، اجازه یافته‌اند در صورت فقد، نقص، اجمال یا تعارض قوانین مدونه، به منابع معتبر اسلامی، فتاوای معتبر و اصولی حقوقی که مغایر موازین شرعی نباشد استناد کرده و حکم قضیه را صادر کنند.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: کنوانسیون منع شکنجه تحت عنوان کلی "کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیر کننده"، در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴ توسط مجمع عمومی پذیرفت شد. پذیرش این کنوانسیون یک دست آورد جهانی برای حمایت بین المللی از قربانیان شکنجه است که همه کشورها را به جرم انگاری شکنجه و همچنین اعمال صلاحیت جهانی نسبت به شکنجه به عنوان یک جنایت بین المللی ملزم می کند. کنوانسیون منع شکنجه در سال ۱۹۸۷ لازم الاجرا شد و ۱۶۲ کشور کنوانسیون را امضا و تضویب کرده اند.
ادامه مطلب
جواد معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: صرف‌نظر از اینکه قطعنامه تصویب شده در شورای امنیت در عمل اجرا شود یا خیر، این قطعنامه شکست سیاسی آمریکا و رژیم صهیونیستی بود و می‌تواند فشارهای افکار عمومی جهانی علیه رژیم صهیونیستی را افزایش دهد. قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل از نظر قانونی الزام‌آور هستند. اگرچه سازوکارهای اجرایی سازمان ملل محدود هستند، اما شورای امنیت می‌تواند به پشتوانه قطعنامه حقوقی صادر شده، اقدامات تنبیهی بیشتری علیه رژیم صهیونیستی صادر کند و در صورت عدم اجرای قطعنامه ناکارآمدی و بی‌اعتباری شورای امنیت را تشدید خواهد کرد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می نویسد: اقدام آنتونیو گوترش در توسل به ماده ۹۹ منشور اقدامی شجاعانه بود. دبیرکل‌های پیشین بسیار به‌ندرت به ماده ۹۹ متوسل شده بودند؛ چرا‌که این کار در حکم وارد‌شدن دبیرکل به حوزه صلح و امنیت بین‌المللی است که اعضای دائمی شورای امنیت آن را قلمرو اختصاصی خود تصور می‌کنند. به‌این‌دلیل در تاریخ ۷۵ساله سازمان ملل ماده ۹۹ فقط ۹ بار از طرف دبیرکل استفاده شده است. گوترش که در دور دوم دبیرکلی خود به سر می‌برد و مقطع تجدید انتخاب را در ژوئن ۲۰۲۱ پشت سر گذاشته بود، در هفت سالی که در این سمت قرار دارد و با وجود بحران‌هایی که در این دوره وجود داشته، به ماده ۹۹ متوسل نشده بود. دبیرکل در شرایطی دست به این اقدام زد که سه قطعنامه قبلی نیز از طرف آمریکا وتو شده بود و شکل‌گیری ابتکار دیگری از داخل شورا در دستور کار نبود. او ضمن اینکه بی‌شک می‌دانست اقدام او نیز در این مقطع زمانی با مخالفت آمریکا روبه‌رو خواهد شد؛ اما استراتژی او ظاهرا این بود که فشار بر روی آمریکا و اسرائیل در سطح سازمان ملل و دیگر نهادهای بین‌المللی تداوم یابد؛ بلکه بتوان آمریکا را با سرعت بیشتری به سمت توقف حمایت از ادامه جنگ پیش برد.
ادامه مطلب
پرفسور دوهان ضمن اظهار تأسف از اینکه در مجمع اجتماعی، هیچ پنلی به بحث تاثیر تحریم‌ها اختصاص نیافته اظهار داشت معتقدم دامنه بحث بسیار گسترده است که قابلیت برگزاری چندین رویداد و چندین کنفرانس بزرگ در مورد تأثیر تحریم علم و فناوری بر زنان، وجود دارد. متأسفانه واقعیت این است که زنان اولین نفر هستند تحت تأثیر قرار می گیرند. ایشان ضمن اشاره به دستاوردهای بازدیدهای کشوری، اذعان داشت در بازدید از زیمباوه، دریافت که از دست دادن درآمد دولت و تأثیر تجمعی اقدامات بیش از حد تبعیت، مستقیماً بر ارائه آموزش با کیفیت تأثیر گذاشته است.
ادامه مطلب
حامد دشتی و احمدرضا تمدن در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می نویسند: آنچه از اظهارات سفیر اسرائیل بر می آید، اصرار بر حق دائمی اسرائیل بر نادیده گرفتن عُرف بین الملل، مظلوم نمایی دائمی و طلبکار بودن همیشگی از تمام ملل جهان است.
ادامه مطلب
جهان جنوب بازگشته است. این جهان وجود دارد نه به عنوان یک گروه همگن و سازمان یافته بلکه به عنوان یک واقعیت ژئوپلیتیک. تأثیرات آن در ائتلاف‌های نوین و رو به رشد مشخصی احساس می‌شود؛ مانند گروه بریکس که ممکن است به زودی از اعضای اصلی خود یعنی برزیل، چین، هند، روسیه و آفریقای جنوبی فراتر رود. این جهان اما حتی بیشتر از گذر کنش های فردی کشورهای آن احساس می‌شود. این کنش ها، که پیشران شان منافع ملی و نه آرمانگرایی همبستگی جنوبی است، به پدیده ای بیش از جمع اجزای خود تبدیل می‌شود. این جهان، شروع به محدود کردن کنشگری قدرت‌های بزرگ کرده و آنها را وادار به پاسخگویی به دست کم برخی از خواسته های جهانی جنوب می‌کند.
ادامه مطلب
یوسف رستمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: امروز پس از گذشت چندین دهه باید آموخته باشیم که هر امر مهمی که به سرنوشت کشور و مردم مربوط می شود در دایره منطقی و خرد جمعی تحلیل و تصمیم گیری شود تا مصلحت کشور در اولویت قرار بگیرد و رضایت اکثریت مردم را به دنبال داشته باشد.
ادامه مطلب