اخبار
تعارف باید کنار بگذاریم
عاشقان مذاکره یا دشمنان بازدارندگی؛ کدام یک خطرناکترند؟
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروزه و در جایگاهی که به لطف خون پاک شهیدان این دو جنگ قرار گرفتهایم، باید تعارفات بیدلیل، ملاحظات بیدلیل، محدودیتهای بیدلیل و خودتحریمیهای نظامی را کنار گذاشت و هم در دکترین هستهای و هم دکترین دفاعی تجدید نظر اساسی کرد. تنها در آن صورت است که دیپلماتهای ایرانی میتوانند با مشتهای گره کرده، در چشمان دشمنان ایران زُل زنند و حقوق ملت ایران را از حلقوم آنان بیرون بکشند.
ادامه مطلب
خوانشی گفتمانی از تفاهم اسلامآباد
بازتعریف بحران یا بازتولید بیاعتمادی؟
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: متن درصدد است منازعه را از زبان تهدید و تقابل به زبان مدیریت، تعامل و نظمسازی منتقل کند. در این رویکرد پرسش اساسی همچنان باقی است: آیا این تغییر در زبان و چارچوب مفهومی میتواند به تغییر واقعی در رفتار بازیگران بینجامد، یا صرفاً شکل تازهای از مدیریت موقت بیاعتمادیهای قدیمی خواهد بود؟
ادامه مطلب
مابهازای امتیاز چیست؟
پرسشی هشدارآمیز نسبت به تفاهمنامه
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: این پرسش اساسی همچنان مطرح میماند که در برابر امتیازاتی که از طرف امریکایی گرفتهایم چه امتیازاتی ما دادهایم یا قرار است بدهیم؟!
ادامه مطلب
آنچه باید درباره محیط علمی نوین دانست
دانشگاه های آینده بستر تحولات ملی، منطقه ای و جهانی
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مدیریت کشورمان به تمهید و شکل دهی نوعی اکوسیستم نوین برای درگیر ساختن دانشگاه ها و مراکز علمی و تحقیاتی به عنوان سازمان با ماموریت مشخص برای ارزیابی، مطالعه و توصیه راهبرد های مناسب برای رفع مشکلات جامعه نیازمند است.
ادامه مطلب
قیام حسینی(ع) در پرتو دیپلماسی هوشمندانه
بازخوانی عاشورا با رویکرد قدرت نرم و سخت
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعه عاشورا از مهمترین رخدادهای تاریخ بشریت و اسلام است که همواره از منظرهای گوناگون تاریخی، کلامی و اجتماعی مورد تحلیل قرار گرفته است. با این حال، رویکردهای جدید در علوم سیاسی و روابط بینالملل امکان بازخوانی این واقعه را در قالب مفاهیمی همچون قدرت نرم، دیپلماسی عمومی و جنگ روایتها فراهم میسازد. در این چارچوب، نهضت حسینی فراتر از یک تقابل نظامی، به عنوان یک کنش اعتقادی، آزادمردی، تمدنی و ارتباطی قابل بررسی است.
ادامه مطلب