روحالله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نگاه منافع محور به روابط خارجی کلید رهایی سیاست خارجی از انحصارات و استثنائات است. ماندن در تجربیات تاریخی باعث خواهد شد که سیاست خارجی نسبت به دیدن آینده نابینا شود.
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا راهبرد امنیتی جمهوری اسلامی ایران، به جای افزایش قدرت بازدارندگی، به شکلی ناخواسته به تسریع روند شکلگیری ائتلافهای منطقهای علیه تهران منجر شده است؟
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: زمینه شکلگیری پیمان هیچ پیمان امنیتی در خلأ شکل نمیگیرد. طی سالهای اخیر، افزایش تنشهای منطقهای، حملات متقابل، تهدید مسیرهای انتقال انرژی و گسترش فعالیت بازیگران غیردولتی، نگرانی کشورهای منطقه را نسبت به امنیت ملی خود افزایش داده است.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برنهام در حالی سکان هدایت دولت را در دست میگیرد که با انبوهی از مشکلات ساختاری دست به گریبان است. این یادداشت میکوشد ابعاد مختلف این انتخاب و چالش های پیش روی او را بررسی کند.
ادامه مطلب
محمد اسدی موحد، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان در پاسخ به پرسشی درباره به طرح TRIPP تأکید کرد که پاسخ وی به این موضوع، از منظر فرهنگی است. به گفته وی، حضور هر قدرت یا بازیگر خارجی معمولاً تنها به حوزههای اقتصادی و زیرساختی محدود نمیماند و ممکن است با برنامهها، ارزشها و فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی نیز همراه باشد.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یک نگاه اجمالی، به تحولات یکی دو سال اخیر در حوزه خلیج فارس، دریای عمان و دریای سرخ، نشان می دهد که نفوذ و اقتدار امنیتی، نظامی حدود شش، هفت دهه ای ایالات متحده، در این منطقه با چالش های بی سابقه ای مواجه شده و مبانی استقرار این ابرقدرت، مخصوصا از سوی کشورمان، به موانع سخت افزاری و مستقیم برخورد کرده است.
ادامه مطلب
رسول جعفری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترکمنستان بهعنوان یکی از مهمترین کشورهای آسیای مرکزی، به دلیل برخورداری از منابع عظیم گاز طبیعی، موقعیت ژئوپلیتیکی ممتاز میان دریای خزر، آسیای مرکزی و آسیای جنوبغربی و همچنین سیاست «بیطرفی دائم»، جایگاه ویژهای در معادلات منطقهای دارد. جمهوری اسلامی ایران با برخورداری از مرز مشترک بیش از هزار کیلومتر با ترکمنستان، این کشور را یکی از مهمترین همسایگان شمال شرقی خود میداند. طی سالهای اخیر، گسترش همکاریهای اقتصادی، ترانزیتی، انرژی، برق، حملونقل و همکاریهای دریای خزر موجب شده است که روابط دو کشور وارد مرحلهای جدید شود. در مقابل، عواملی همچون رقابت روسیه، چین و ترکیه، تحریمهای بینالمللی علیه ایران، سیاست بیطرفی عشقآباد و محدودیتهای ساختاری اقتصاد ترکمنستان، چالشهایی را برای توسعه روابط ایجاد کردهاند. این مقاله با تکیه بر منابع روسی و ترکمنی، فرصتها و چالشهای همکاری ایران و ترکمنستان را بررسی میکند.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ اکنون در بزرگترین آزمون خود قرار گرفته است. او باید توافقی چنان سترگ انجام دهد که روایت این توافق، با اختلاف بتواند روایت رسانههای منتقد را مهار کند.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برای تهران، مسئله اصلی دیگر صرفاً مدیریت روابط با اوکراین نیست، بلکه جلوگیری از تلاقی دو جبهه امنیتی است. اگر رقابت با کییف به بخشی از رویارویی گستردهتر ایران با آمریکا و اسرائیل تبدیل شود و کشورهای اروپایی آشکارا در صف مقابله با ایران قرار گیرند، تهران ناگزیر خواهد بود منابع دیپلماتیک، اطلاعاتی و نظامی خود را میان چند بحرانِ همزمان توزیع کند؛ وضعیتی که میتواند آزادی عمل آن را در خاورمیانه و تنگه هرمز کاهش داده و هزینههای بازدارندگی را بهطور محسوسی افزایش دهد.
ادامه مطلب
ابراهیم رضایی راد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حمله به پل آقتکهخان را نباید صرفاً بهعنوان یک اقدام نظامی تاکتیکی در نظر بگیریم؛ باید آن را در چارچوب نظریهای که در روابط بینالملل به جنگ اقتصادی زیرساختی یا به تعبیر دقیقتر، هدفگیری گلوگاههای ترانزیتی شناخته میشود، تحلیل کرد.
ادامه مطلب