احتمال تکرار حمله به اماکن دیپلماتیک ایران

موج ضد ایرانی در جریان اعتراضات عراق با چه هدفی شکل گرفت؟!

۲۸ آذر ۱۳۹۸ | ۱۲:۰۰ کد : ۱۹۸۸۲۵۹ خاورمیانه انتخاب سردبیر
با بررسی دقیق تر می توان به این نتیجه رسید که حمله، تعرض و به آتش کشیدن اماکن دیپلماتیک ایران در شهرها و استان های عراق متفاوت از حمله به پایگاه های آمریکا در این کشور است. چرا که در بستر اعتراضات مردمی عراق تلاش هایی برای انسجام، مدیریت و تغییر فاز جریان اپوزیسیون مخالف ایران صورت گرفته است.
موج ضد ایرانی در جریان اعتراضات عراق با چه هدفی شکل گرفت؟!

عبدالرحمن فتح الهی، دعضو تحریریه دیپلماسی ایرانی

دیپلماسی ایرانی - گزارش ها حکایت از آن دارد که معترضان عراقی شامگاه سوم دسامبر/12آذر برای سومین بار پیاپی کنسولگری ایران در نجف را به آتش کشیدند. اولین بار 27 نوامبر بود که معترضان عراقی به کنسولگری ایران در نجف حمله کرده و آن را به آتش کشیدند و شامگاه اول دسامبر/11 آذر نیز برای بار دوم معترضان ساختمان این کنسولگری را مورد هجوم خود قرار داده و آن را به آتش کشیدند. این در حالی است که 4 نوامبر/13 آبان نیز شاهد حمله و تعرض به کنسولگری ایران در کربلا بودیم و در 7سپتامبر سال گذشته میلادی/16شهریور97 تعرض مشابهی به کنسولگری ایران در بصره به وقوع پیوست. اما سوال مهمی که در این میان وجود دارد این است که موج ضد ایرانی در جریان اعتراضات عراق با چه هدفی شکل گرفته است؟ 

شاید در نگاه اول موج حملات کم سابقه و یا شاید بی سابقه به اماکن دیپلماتیک ایران در عراق را ناشی از تبعات اعتراضات مردمی دانست، اما به نظر نمی رسد که وقوع 5 حمله و تعرض به کنسولگری های ایران در فاصله یک سال که تنها 4 مورد آن کمتر از یک ماه اخیر به وقوع پیوسته است را ناشی از قَلَیان احساسات مردمی در عراق دانست. 

با وجود آن که حمله سوم به کنسولگری نجف نیز پنج راکت به فرودگاه عین‌الاسد عراق که محل استقرار نیروهای آمریکایی در استان الانبار است، شلیک شد و پیرو آن چنین اقدامی می تواند دال بر این باشد که اکنون برای مردم عراق فرقی میان پایگاه نظامی و سفارتخانه آمریکا با کنسولگری های ایران در این کشور ندارد و جامعه به واسطه مطالبه گری های خود و عدم دخالت دیگر کشورها در امور داخلی عراق است که همه را آماج حمله قرار می دهند، ولی با بررسی دقیق تر می توان به این نتیجه رسید که حمله، تعرض و به آتش کشیدن اماکن دیپلماتیک ایران در شهرها و استان های عراق متفاوت از حمله به پایگاه های آمریکا در این کشور است. چرا که در بستر اعتراضات مردمی عراق تلاش هایی برای انسجام، مدیریت و تغییر فاز جریان اپوزیسیون مخالف ایران صورت گرفته است. 

در سایه این نکته اگر چه تا قبل از این اعتراضات بعضی از بازیگران داخلی عراق من جمله کمونیست ها، جناح های ملی گرا و برخی جناح های مذهبی و دینی که نظراتشان با تهران متفاوت است، در قالب جناح مخالف ایران عمل کرده اند و تا پیش از این مخالفت، انتقاد و اعتراض خود  را در قالب اعمال و اقدامات مدنی و عمدتا بدون خشونت پی گرفته اند، اما اکنون این جناح ها برنامه جدی تری برای ایران در قالب دست زدن به خشونت ها را در دستور کار دارند. زیرا به هر حال فضای متشتت و نابه سامان عراق که در دو ماه اخیر هر روز در حال شدت یافتن است، اجازه این تغییر فاز و خشونت طلبی ها را علیه ایران به این جناح ها می دهد. اینها علاوه بر آن است که اکنون برخی از چهره ها و شخصیت های عراقی نیز برای جانماندن از این جرگه در حوزه سیاسی و دیپلماتیک نیز دست به تحرکاتی ضد ایرانی زده اند که نمونه آن به مواضع اخیر ایاد علاوی، نخست وزیر اسبق عراق باز می گردد که صراحتا عنوان داشته که از اظهارات مقامات ایرانی درباره معترضان عراقی به سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه عرب و سازمان ملل شکایت می کنیم. تمامی این تحولات نشان می دهد که اکنون برند ضد ایرانی به یک دستاویز برای افزایش نفوذ این افراد در جامعه عراقی و پله ای به منظور موج سواری بر جریان اعتراضات بدل شده است. 

در این راستا است که تعرض تابستان سال گذشته به کنسولگری ایران در بصره و همچنین حمله یک ماه پیش به کنسولگری ایران در کربلا توسط محمود الصرخی صورت گرفت و سه حمله هفته گذشته به کنسولگری ایران در نجف نیز منتسب به عدنان الزرفی، استاندار اسبق نجف بود، اما آبشخور فکری آنان از یک جا و به نام جریانی بوده است که اکنون بازی پیچیده ای را در عرصه سیاسی و اجتماعی عراق در دو ماه گذشته از آغاز اعتراضات پی گرفته است. اما با اندک بررسی در بستر این تحولات می توان فهمید که در پس این جریانات، چه بازیگر یا بازیگرانی نهفته اند. به هر حال ریشه تفکرات محمود الصرخی به آراء و نظرات سیدمحمد صدر، پسرعموی سید محمدباقر صدر، پدر مقتدی صدر باز می گردد. در کنار آن عدنان الزرفی به عنوان مسبب حمله به کنسولگری ایران در نجف در حال حاضر نماینده مجلس عراق و عضو فراکسیون النصر به رهبری حیدر العبادی، نخست وزیر سابق عراق است که همسویی جدی با سیاست های ائتلاف سائرون در جهت تداوم و تشدید اعتراضات و خلط آن با برخی مباحث دیگر نظیر پررنگ کردن موج ضد ایرانی دارد. 

حال باید دید که در این میان اکنون که توپ استعفای عادل عبدالمهدی در زمین پارلمان عراق و بزرگترین فراکسیون مجلس این کشور، یعنی ائتلاف سائرون افتاده است، از سوی مقتدی صدر در جایگاه رهبر این ائتلاف چه بازی پی گرفته می شود؟! چرا که با صرف نظر ائتلاف سائرون از حق انتخاب جانشین نخست وزیری به عنوان بزرگ ترین ائتلاف پارلمانی عراق و نیز با دستور دفتر ویژه مقتدی صدر بازی احراف در افکار عمومی برای چندمین بار پیاپی شروع شده است. 

ذیل بیانیه شامگاه 13 دسامبر/22 آذر که همه موسسه های وابسته به این جریان به استثنای سه موسسه شامل موسسه مزار سید محمد صدر و دو پسرش (پدر و برادران مقتدی) و تشکیلات سرایا السلام (گروهان های صلح) به عنوان شاخه نظامی جریان صدر، برای یک سال کامل بسته شوند. این در حالی است که به گفته سعد مایع، عضو مجلس نمایندگان عراق از ائتلاف سائرون با وجود دستور رهبر جریان برای تعطیلی موسسات آن، این ائتلاف پارلمانی به کار خود ادامه می دهد.

لذا اگر چه مقتدی صدر تعیین جانشین نخست وزیری را به برهم صالح، رئیس جمهوری عراق واگذار کرده، اما عملا شرایطی را شکل داده که در نهایت ساختار سیاسی این مهم را به خود پارلمان و بزرگ ترین ائتلاف واگذار کند که نامه 15 دسامبر/24 آذر رئیس جمهور عراق مبنی بر درخواست رسمی از مجلس این کشور برای تصدی منصب نخست وزیری توسط بزرگ ترین فراکسیون مجلس نشان دهنده این واقعیت است که برهم صالح راهی جز واگذاری این مهم به خود سائرون ندارد. در این راستا مسئله حمله پهپادی به محل سکونت مقتدی صدر نیز می تواند پیگیری اهداف مد نظر جریان صدر را از هر طریقی، ولو با خشونت توجیه کند. لذا می توان این شائبه را هم تا اندازه ای درست دانست که اساسا این حمله با برنامه ریزی و هماهنگی با خود مقتدی صدر و به منظور گرفتن چراغ سبر برای تدوام و تشدید بحران از طریق پیگیری هر گونه اقدام خشونت آمیز صورت گرفته باشد. یقینا در این راستا موج سواری ضد ایرانی نیز می تواند تسریع کننده این جریان باشد. لذا باید احتمال داد که شاهد تکرار حمله به اماکن دیپلماتیک ایران در شهرها و استان های عراق باشیم. 

کلید واژه ها: عراقمقتدی صدرجایگاه مقتدی صدر در عراقکنسولگری ایران در نجفآتش زدن


( ۱۷ )

نظر شما :

ابراهیم قدیمی ۲۸ آذر ۱۳۹۸ | ۱۸:۴۶
گرچه داعش ودیگر تروریستهای منطقه با فداکاریهای نیروهای نظامی عراق وسوریه شکست خوردند ولی همکاری وهم فکری های ایران و روسیه در ان بسیار موثر بودند. این نیروها از نظر نظامی شکست خوردند ولی حضور سیاسی در منطقه وعراق وحتی سوریه را دارند.نیروی مخالف ایران در عراق فقط مخالف ایران نیست. مخالف قدرت حاکمیت در عراق وسوئ استفاده از نفت جنوب عراق است. ابتدا با حذف ایران وسپس حذف حاکمیت مردم عراق .در مورد نزدیکی ایران به عراق بزرگنمائی های زیادی شد.وایران نیز خود دراین مورد اشتباهاتی داشت.میگویند وقتی میخواهی قدرت متمرکز شدهای را شکست دهی اول انرا تقسیم کن.انها در حال تقسیم قدرت در عراق برای بدست گیری قدرت و نفت جنوب عراق اند.خود شیعیان عراقی هم پتانسیل جدایش را بعلل مختلف و وابستگی ها دارند.. ممکن است نفت اکنون هم در اختیار دولت عراق نباشد.اگر بود باید عراق و مردم عراق وضعیت بهتری میداشتند.ایران نظری بر نفت جنوب ندارد که خود صاحب نفت بسیاری است.ایران علاقمند به عراقی قدرتمند با محوریت رای مردم عراق ونفت عراق برای عراقی هااست ولی عدهای رای مردم عراق را محترم نمی دانند ومنافع بیشتری طلب میکنند. نارسائیها انتخاباتی و نارضایتیها افزوان بر تحریک خارجی کمک میکند.. سریع کاری در تدوین قانون اساسی توسط افراد غیر متخصص وانتخاباتهای بظاهر مردمی ولی با اشتباهات بسیار زیاد نه تقلب بلکه در قانون انتخابات ا مشکلات عمدهای در سیستم های اجرائی منتج از اتنخابات مخصوصا در جوامع غیر یکنواخت وتغییر سیستم داده شده بوجود می اورد. واقعیت در این است که عراق اشغال نظامی برخلاف نظر ایران وبا میل وکمک کشورهای عربی خلیج فارس شد. ایران با تمام صدماتی که از عراق خورده بود هیچ نقش وموافتی در اشغال نظامی عراق نداشت..نارسائی های حکومت عراق بخش عظیم ان بعلت حضور نیروهای اشغالگر وعناصر حکومت سابق واقتصاد وخدمات دولتی متمرکز در حاکمیت سابق است و برخی همسایگان محرک و کمک دهده به اشغال وتسلیح کننده نیروهای تروریستی منطقهای که به تحریک دیگران تصور قدرت منطقهای شدن را دارند است وانان در این موج ضد ایرانی سهم اساسی دارند.یک جمله کوتاه امریکا و اسرائیل وعربستان با حضور ایران در عراق به اهداف خود نمی رسند . لذا ایران را برخلاف منافع مردم عراق باید حذف کنند.ایران نیز درگفتار ورفتار در جهت منافع مردم عراق باید حضور موثر تر وکم رنگ تری داشته باشد نه پر رنگ وکم اثر.
مسعود ۲۸ آذر ۱۳۹۸ | ۱۹:۰۳
تحلیل شما بسیار آبکی است ! بهتر است در این مورد خاص رفتارها و سیاستها و دخالتهای بی مورد و بی جا و غیر ضروری و زیر پاگذاشتن عرق و استقلال ملی عراقیها را توسط ایران را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم باید به سوال پاسخ دهیم که ما در عراق چکار کردیم که کفه ی ترازو برگشت !؟ حالا اگر عراقیها دوستی ما را نمی خواهند مشکلی نیست بیایند بر طبق مصوبات سازمان ملل و شورای امنیت ملل متحد 1200 میلیارد دلار خسارت جنگ تحمیلی صدام را ما رابدهند. بهتر است دیپلماسی ایران از کویت درس بگیرد که چطور تاحالاهم ماهیانه میلیونها دلار خسارت از عراق می گیرد ! دولت باید حق قانونی و خسارت عظیم وارد شده به مردم ایران را از عراق بگیرد .