سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه در چهارمین کنفرانس «جنبش جهانی روسوفیل»، سخنرانی بسیار مهمی در مورد چارچوب فکری و عملی سیاست خارجی این کشور ایراد کرد.
ادامه مطلب
بزرگترین بحران رژیم پوتین، بحران آینده است. نمی داند کجا و چرا باید برود. و بنابراین جنگ را به عنوان وسیله ای برای بقا طولانی می کند.
ادامه مطلب
امروزه، سرنوشت نظم لیبرال و مبتنی بر قانون، به همان اندازه که توسط موضع کشورهای غربی تعیین می‌شود، در میدان‌های نبرد اوکراین شکل می‌گیرد. در حالی که اوکراینی‌ها با نبردهای سرسختانه و رنج‌های عظیم، خط مقدم نظم مبتنی بر قانون را حفظ کرده‌اند، کشورهای غربی ممکن است بدون جنگ آن را رها کنند. هرگونه توافقی برای جنگ روسیه که بر اساس بی‌توجهی آشکار به قوانین بین‌المللی باشد، به یک توپ ویرانگر تبدیل خواهد شد و نمای باقی‌مانده از سیستم پس از جنگ جهانی دوم را نابود خواهد کرد.
ادامه مطلب
سیاست‌گذاری خارجی و امنیتی روسیه به شدت متمرکز است و ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری، تصمیم‌گیر نهایی در مسائل استراتژیک محسوب می‌شود. طبق گزارش آتلانتیک کانسیل (۲۰۱۹)، از زمان روی کار آمدن پوتین در سال ۲۰۰۰، فرآیند تصمیم‌گیری به‌طور فزاینده‌ای در اداره ریاست‌جمهوری متمرکز شده است و نهادهایی مانند دومای دولتی یا حتی شورای امنیت نقش مشورتی دارند.
ادامه مطلب
حجت حدیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اتمی شدن بلاروس تأثیرات گسترده‌ای بر عملکرد CSTO و نقش روسیه در معادلات منطقه‌ای دارد. این تحول، در عین تقویت بازدارندگی جمعی سازمان، می‌تواند به افزایش تنش‌ها در درون CSTO و در روابط این سازمان با غرب منجر شود. اتمی شدن بلاروس فرصتی برای تقویت نقش روسیه در CSTO است، اما مدیریت دقیق این تحول برای جلوگیری از تشدید تنش‌ها و حفظ انسجام سازمان ضروری است.
ادامه مطلب
شهره پولاب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سفر پوتین به کره شمالی، نشان از تلاش او برای گردآوری متحدان قدیمی اتحاد جماهیر شوروی داشته و یک سیگنال قوی در رویارویی با ایالات متحده و متحدانش بوده با این محتوا که رهبر روسیه قادر است تا منافع ایالات متحده و غرب را به چالش بکشد.
ادامه مطلب
در آن زمان تحریم های نمادین علیه مسکو اعمال شد. یک دهه بعد یعنی دو سال پس از تهاجم نظامی روسیه به خاک اوکراین، مجموعه تحریم‌های اعمال شده علیه کرملین بسیار بسیار سخت‌تر و سنگین‌تر از ۲۰۱۴ شده، اما آن‌طور که ادعا می‌شد تسلیم این کشور را باعث نشده است.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سوال اساسی این است که حمله بزرگ احتمالی کرملین و دفاع تمام عیار اوکراین در چه موقعیت زمانی و جغرافیایی صورت خواهد پذیرفت و آیا خواهد توانست تغییری اساسی در معادله این منازعه موجب شود؟
ادامه مطلب
شرکت های غربی، تلاش خود برای وارونه کردن شرایط برای اتحاد روسیه – چین در این زمینه را آغاز کرده اند و چندین ابتکار تامین ال ان جی را در دست اجرا دارند که یکی از آنها قرارداد تازه ای است با یک تامین کننده عمده ال ان جی یعنی عمان. این پادشاهی همچنین یک هاب بسیار حیاتی خاورمیانه برای اتحادِ تحت رهبری آمریکا و نیز اتحاد چین – روسیه است.
ادامه مطلب
روسیه هم در شرایط کنونی در موضع‌گیری درباره تحولات غزه نوک پیکان انتقادات خود را به سمت غرب و نه اسرائیل نشانه گرفته است. پوتین اخیرا گفت که پشت جنگ جاری «در خاورمیانه و دیگر نقاط» غرب ایستاده و گفت که روسیه در اوکراین هم با همین غرب درگیر است.
ادامه مطلب
استراتژی روسیه برای جهانی کردن جنگ جنبه های گوناگونی دارد. در روابط اقتصادی، مسکو بر روی فرصت جویی کشورهای بی‌تفاوت نسبت به جنگ، حساب باز کرده است: کرملین در نظر دارد روسیه را با شبکه‌های غیرغربی تجارت و دفاع یکپارچه کند. از نگاه ایدئولوژیک، روسیه جنگ را به عدم صداقت غربی‌ها و خیانت اوکراینی‌ها نسبت می‌دهد و آمریکا و متحدانش را متهم به دورویی می کند. در عرصه دیپلماتیک، روسیه و غرب این کشمکش را به صحن نهادهای بین‌المللی کشانده‌اند. چه در شورای امنیت سازمان ملل متحد یا در سازمان بین‌المللی انرژی اتمی، هر نوع توافقی که قبلاً بین روسیه و غرب وجود داشته، ناکار شده است. مسکو با تزریق بی‌تفاوتی و نومیدی نسبت به سرنوشت این جنگ در پایتخت‌های غیرغربی، امیدوار است که کشورهای دیگر در کنار کرملین قرار گرفته یا دست کم از غرب فاصله بگیرند.
ادامه مطلب
شهره پولاب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اردوغان در یک دیپلماسی ابهام شرایط را برای گفت وگو با پوتین باز نگه می دارد تا به عنوان یک میانجی خواسته های روسیه را با غرب در میان بگذارد. اگرچه با توجه به عدم آمادگی غرب برای پذیرش شرایط روسیه، متقاعد کردن پوتین برای بازگشت به توافق دشوار خواهد بود اما اردوغان تلاش دارد تا جایگاه خود را در میانه روسیه و غرب حفظ کند.
ادامه مطلب
روسیه موفق شد از خطرات این تحریم‌ها عبور کند و گواه این امر این است که تولید داخلی روسیه در طول سال ۲۰۲۲ به میزان ۳.۳ درصد افزایش داشت.
ادامه مطلب
به طور بالقوه، کشورهای اروپایی امروز می توانند، به طور غیر قابل قیاسی، بیشتر از روسیه به ایران سرویس بدهند. در تئوری، می توان یک معامله برد – برد را تصور کرد: عدم همکاری با مسکو در ازای سرمایه گذاری و فناوری غربی. تهران قطعا موافقت خواهد کرد. اما، هیچ کس هرگز چنین معامله ای را به ایرانی ها پیشنهاد نخواهد کرد.
ادامه مطلب
جنگ اوکراین میان روس‌ها و ناتو یا غرب این بار ابعاد جدیدی به خود می‌گیرد که مربوط به ارزش‌ها، عقاید و حمایت غرب از تغییر جنسیت، انحراف و.. به بهانه لیبرالیسم، تنوع در نژاد بشر و آزادی هاست.
ادامه مطلب
مرکز مطالعات جنگ آمریکا یادآور شده که قدرت نظامی و اقتصادی روسیه بر اثر حمل به اوکراین تضعیف شده است و به همین علت کشورهایی که با پیشنهاد روسیه موافقت خواهند کرد، انگشت شمار خواهند بود.
ادامه مطلب
سعید دانشمند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: فدراسـیون روسیه همیشه به دنبال این بوده که خود را به عنوان وارث اتحاد جماهیر شـوروی بازنمـایی کند. برای عموم مردم روسیه و نخبگان روس، افول و از کف دادن موقعیت و جایگاه ابرقدرتی در ساختار نظام بین الملل قابل قبول نیست.
ادامه مطلب
قیس‌احمد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حمله روسیه به اوکراین، دومین شوکی بود که هانتینگتون آن را در قبر تجربه کرد. در حالی که بر اساس پیش‌بینی هانتینگتون و نیز واقعیت‌های میدانی، چینی‌ها با توجه به توانایی بالا، دوری جغرافیایی و تفاوت‌های نژادی و تمدنی باید پرچم برخورد با غرب و واشنگتن را از بنیادگرایان اسلامی می گرفتند. پوتین این پرچم را از ابوبکر البغدادی گرفت و علیه تمدن غربی ایستاد. با حمله روسیه به اوکراین اکنون ما شاهد دومین مرحله از برخورد تمدن‌ها قرار داریم. آیا این برخورد نیز مانند تقابل اسلام گرایان با واشنگتن، در میانه راه یک برخورد درون تمدنی را در جهان اسلاو – ارتدوکس رقم خواهد زد؟ آیا این در فرجام این برخورد همانند برخورد اسلام گرایان با غرب، قدرت تهدیدگر اسلاو – ارتدوکس به نفع تمدن غربی کاهش خواهد یافت؟
ادامه مطلب
ترکیه عضو ناتو است اما به دشواری بتوان آن را یک شریک برای غرب دانست. با این حال، رهبران ترکیه هرگز به دنبال گسستن از غرب نیستند هرچند پیوندهایشان با روسیه را مستحکم می کنند. کسانی که جز این می اندیشند، درک درستی از سیاست خارجی ترکیه ندارند.
ادامه مطلب
وحید کریمی و علی موسوی خلخالی در یادداشت مشترکی می نویسند: غربی ها؛ با توجه به تغییرات و تعدد و تکثر در نوع حکومت داری خود که توسط احزاب مختلف به وجود آمده و دولت های گوناگونی را به وجود می آورند، دولت های «تک فرمانه» در شرق را «اغفال» می کنند. این سیاست همیشگی غرب در برابر شرق بوده است. مثلا، دونالد ریگان را در برابر میخائل گورباچف و جورج بوش پدر را در برابر بوریس یلتسین در نظر بگیرید که هر دو قول عدم پیشروی ناتو به سمت شرق را داده بودند، بر اساس این قول ها بود که نوعی تفاهم میان روسیه با ایالات متحده امریکا و متعاقبا غرب به وجود آمده بود، ولی دولت های بعدی در غرب استدلال و منطق دیگری را اجرا کردند و این عملا این تفاهم را نادیده گرفتند و به آن پشت پا زدند.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حال که عملیات ویژه روسیه به درازا کشیده و تلفات نظامی و اقتصادی دو کشور فزونی یافته است طرفین در جست وجوی دست بالا در مذاکرات پس از جنگ بزرگ بهار آینده خواهد بود. تلاش اوکراین برای درگیری بیشتر ناتو و ایالات متحده و اسرائیل در منازعه و مذاکرات و مساعی روسیه به منظور پوشش و تقویت خود از طریق چین، آینده جنگ را در پرده ای از ابهامات فرو برده است.
ادامه مطلب
محمود سریع القلم در یادداشتی می نویسد: درست یا غلط، در سال گذشته مجموعۀ غرب به این نتیجه رسید ایران قصد توافق جدیدی در برجام را ندارد و سپس تصمیم گرفت Plan B را نسبت به ایران فعال کند (=ایجاد انزوای سیاسی و تشدید تحریم اقتصادی). همانطور که این روزها مشاهده می شود، اروپایی ها همان سیاست امریکا نسبت به ایران را پیش گرفته اند.
ادامه مطلب
فرشاد عادل در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: آنچه باید مورد توجه قرار گیرد، ایجاد بسترهای لازم به منظور کسب بیشترین منفعت برای ایران از شرایط ویژه جهان در دوره کنونی است. با رونق دوباره تجارت زمینی که در پی قدرت‌گیری مجدد کشورهای آسیایی نظیر چین و هند به وجود آمده، فرصتی تاریخی در برابر ایران است تا با بهره‌گیری از این فرصت به بازیابی نقش تاریخی خود در ایجاد پیوند میان اقلیم‌های مختلف بپردازد.
ادامه مطلب
محمد کاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: یش از یک دهه است که روس‌ها، نه فقط خود را کنشگری استراتژیک در سطح جهانی معرفی می‌کنند، بلکه از روسیه به‌عنوان «بازیگر تمدنی» یاد می‌کنند. پوتین در عین حال به تمدن غربی ادای احترام کرد و گفت که روسیه ضد غرب نیست، در این میان به برخی از کنش و واکنش‌های فرهنگی در درون غرب هم پرداخت و شکاف‌های موجود در مباحث فرهنگی در غرب را یادآور شد.
ادامه مطلب
چپ ضد امپریالیست به طور مشروع به همسویی اوکراین و اتحادیه اروپا با ایالات متحده حمله می کند، اما نمی تواند بپذیرد که مردی که باعث این تغییر ژئوپلیتیکی و همچنین پیوستن دو کشور اتحادیه یعنی فنلاند و سوئد به ناتو شد، ولادیمیر پوتین نامیده می شود. دشمنان رئیس جمهوری روسیه دوست دارند به ما بگویند که او افسر کا گ ب بوده است. اما با توجه به اعمال او از فوریه گذشته، می‌توان به این فکر کرد که اگر به جای او جورج بوش، که رئیس سابق سازمان سیا هم بود، بیش از این چه کاری می توانست در جهت منافع امریکا انجام دهد؟
ادامه مطلب
هر دو کشور روسیه و ترکیه در شرایط فعلی به همدیگر نیاز دارند چون هر دو از غرب کینه و در خصوص نقش‌های آتی خود در نظم جهانی جاه طلبی دارند. همچنین هر دو کشور پیرامون واقع گرائی سیاسی و منافع ملی با زبان مشترکی صحبت می کنند.
ادامه مطلب
اتحادهای خارجی، وحدت اتحادیه اروپا و قدرت مردم، سه چالش غرب برای حفظ وحدت میان کشورهای این بلوک است. دولت‌های غربی در هر سه حوزه نقشی کاملا متفاوت با همتایان خود در سایر نقاط جهان دارند.
ادامه مطلب
در ژوئن ۲۰۲۲ حدود ۴۷ درصد از روس ها بی چون و چرا از اقدامات ارتش روسیه حمایت کردند، در حالی که ۲۸ درصد دیگر گفتند که تا حد زیادی از این اقدامات پشتیبانی می کنند. دسته اول بالاترین سطح حمایت از پوتین و احساس غرور را نسبت به آنچه در اوکراین اتفاق می افتد، ابراز می کنند. پشتیبانی دسته دوم تا حدودی کمتر است.
ادامه مطلب
دیدگاه واشنگتن تاریک‌تر شده است. نه تنها چین، بلکه روسیه نیز که از بسیاری جهات از نظم بین‌المللی که می‌خواست آن را در آینه غرب بازسازی کند، واپس مانده اند.
ادامه مطلب
یک جنبه از طرح روسیه برای آزادسازی پتانسیل عظیم گاز ایران – که دومین ذخایر گازی بزرگ جهان را داراست – این است که این طرح بحث ها پیرامون مطلوبیت بازگشت ایران به دیپلماسی جهانی با احیای برجام را قوت می دهد. آلمان به عنوان یکی از کشورهای طرف گفت وگو در برجام هرگز خواهان لغو برجام نبوده است. با ایجاد شکاف بیشتر بین رهبر بالفعل اتحادیه اروپا – آلمان – و ایالات متحده، هدف واقعی روسیه افزایش فشار بیشتر برای تحقق هدف چندین ساله پیرامون از بین بردن پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) است.
ادامه مطلب