غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ساختار پیچیده و چندلایه سیاسی عراق، دوام هر دولت تا حد زیادی به میزان توانایی آن در حفظ توازن میان نیروهای اثرگذار داخلی و بیرونی وابسته است؛ بنابراین هرگونه خروج محسوس از این موازنه میتواند زمینهساز افزایش فشارهای سیاسی، محدودیتهای اجرایی و تشدید اصطکاک منجر به شعلهور شدن دامنه اختلافات با بازیگران بانفوذ شود.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی مینویسد: تحفظ ایران از عدم تماس رسمی با الزیدی قابل درک است. در حالی که امریکا و متحدانش بهگونهای آغوش خود را به روی الزیدی گشودهاند و ترامپ حتی او را برای سفر به واشینگتن دعوت کرده – دعوتی که در طول دوران نخستوزیری محمد شیاع السودانی از او دریغ شده بود – تهران محتاطانه نظارهگر است تا ببیند نخستوزیر منتخب کجای معادلات سیاسی و منطقهای میایستد.
ادامه مطلب
پس از ۱۶۷ روز بنبست فلجکننده سیاسی در بغداد، نزار آمیدی، رئیسجمهور عراق، علی الزیدی را بهعنوان نخستوزیر جدید معرفی کرد. این انتخاب که تحت فشار اولتیماتوم واشنگتن و با اجماع جریانهای سیاسی صورت گرفت، تلاشی برای عبور از بحران تشکیل دولت و بازگشت ثبات به ساختار اجرائی کشور محسوب میشود.
ادامه مطلب
به علی الزیدی که بازرگان و کارشناس مالی و حقوقی است، بیشتر بهعنوان «نامزد مصالحه» نگاه میشود تا یک چهره سیاسی سنتی. او تجربهای در بخش بانکی و مدیریتی دارد، اما حضورش در صحنه سیاسی محدود بوده است.
ادامه مطلب