وقتی آمریکا عقب مینشیند
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر نقش آمریکا در خاورمیانه کاهش پیدا کند چه چیزی جای ساختار امنیتی چند دهه گذشته را خواهد گرفت؟
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر نقش آمریکا در خاورمیانه کاهش پیدا کند چه چیزی جای ساختار امنیتی چند دهه گذشته را خواهد گرفت؟
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر وقایع را در یک خط قرار دهیم از امنیتی شدن مرزهای ایران با ترکیه و پاکستان در سال ۲۰۱۹ به گسترش همکاریهای دفاعی این دو کشور با عربستان و در نهایت به یک تعهد دفاعی سهجانبه رسیدهایم؛ سه کشوری که امروز در غرب، شرق و جنوب محیط پیرامونی ایران وزن قابل توجهی دارند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در نظام بینالملل، قدرت صرفاً با شاخصهای نظامی اندازهگیری نمیشود. قدرت واقعی زمانی شکل میگیرد که دیگر بازیگران ناچار باشند منافع، ظرفیتها و خطوط قرمز یک کشور را در تمامی محاسبات خود لحاظ کنند. از این منظر، مهمترین نتیجه جنگ ایران و آمریکا نه در میدان نبرد، بلکه در تغییر جایگاه ژئوپلیتیکی ایران قابل مشاهده است.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وضعیت فعلی آمریکا در برابر ایران، نتیجه مستقیم سیاستهای تقابلی ترامپ با اروپا، چین، روسیه و دیگر قدرتهای جهان است؛ سیاستهایی که نهتنها موجب شکلگیری یک ائتلاف جهانی علیه ایران نشد، بلکه آمریکا را در یکی از حساسترین بحرانهای منطقهای، در وضعیتی نسبتاً منزوی قرار داد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر کمیته نوبل میخواهد میراث آلفرد نوبل را زنده نگه دارد، باید از زیر سایه سیاست بیرون بیاید و دوباره به اصل بازگردد، پاداش دادن به کسانی که واقعاً برای صلح تلاش میکنند، نه کسانی که صرفاً با غرب همجهتاند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پس از حمله نظامی آمریکا در ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴ به ونزوئلا و دستگیری رئیسجمهور آن و عدم توجه این کشور به منشور سازمان ملل متحد در زمینه لزوم احترام به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی سایر کشورها، ترامپ اعلام کرد که شرکتهای نفتی آمریکایی راهی ونزوئلا خواهند شد تا نفت آن را استخراج کنند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پژوهشهای میدانی و تصاویر ماهوارهای از مناطقی چون الفاشر از انباشت قربانیان، کشتارهای جمعی و بقایای خشونت سیستماتیک حکایت دارد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ در دکترین سیاست خارجی و امنیت ملی آمریکا و رژیم صهیونسیتی، نه آخرین مرحلهٔ دیپلماسی، بلکه هدفی است که با پوشش دیپلماسی برای فریب و غافلگیری طرف مقابل، برای آنها جنگ این گونه تعریف شده است.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر تاجیک عقبنشینی را «فضیلت» مینامد، نصر آن را «اجبار». اما هر دو در یک نقطه به هم میرسند: مقاومت دیگر عقلانی نیست. تفاوت فقط در مخاطب است؛ تاجیک نخبگان داخلی را به «درک لحظه» فرامیخواند و نصر، واشینگتن را مطمئن میسازد که ایران در حال بازنگری و آماده معامله است.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عملیات موسوم به «نیزه جنوبی» با هدف استفاده از منابع نفتی ونزوئلا طراحی شده است. هدف این اقدام، افزایش تولید نفت این کشور و عرضه بیشتر به بازار جهانی است تا قیمت نفت کاهش یافته و درآمدهای نفتی روسیه به طور چشمگیری کاهش پیدا کند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در طول چهار دهه گذشته، انقلاب اسلامی دستاوردهایی داشته که نهتنها مسیر ایران را متحول کرده بلکه معادلات قدرت در منطقه را نیز دگرگون ساخته است. از خودکفایی در عرصههای علمی و نظامی تا گسترش نفوذ فرهنگی و سیاسی در منطقه، ایران امروز دیگر کشوری وابسته و مصرفکننده نیست بلکه کشوری تأثیرگذار است که توانسته بدون تکیه به بلوکهای قدرت جهانی مسیر استقلال و پیشرفت خود را طی کند. این واقعیت همان چیزی است که دشمن تاب تحملش را ندارد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سودان نباید بار جاهطلبیهای منطقهای عربستان و امارات را بهتنهایی تحمل کند. این کشور امروز آزمونی است برای بلوغ سیاسی و اخلاقی جوامع منطقهای و نهادهای بینالمللی، آزمونی که با تأمین فوری حفاظت از غیرنظامیان و پاسخگویی به عاملان خشونت آغاز میشود.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حالیکه آمریکا درگیر فرسایش قدرت و کاهش نفوذ جهانی است، چین، روسیه، ایران و متحدانشان با ظرافتی حسابشده در حال بازتعریف توازن قدرت جهانیاند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در مجموع میتوان گفت، ایران در شرایطی قرار دارد که از یک سو با فشار هماهنگ اروپا، اسرائیل، آمریکا مواجه است و از سوی دیگر، انتظار دارد که چین با ایجاد بازدارندگی راهبردی در برابر آمریکا، بخشی از این فشار را تعدیل کند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: غزه امروز بیش از هر زمان دیگر نیازمند صلح است؛ اما صلحی عادلانه، متوازن و بر پایه کرامت انسانی، نه صلحی که در لباس آتشبس، اشغال را جاودانه میکند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: استراتژی منطقی میتواند فشار متوازن و ابهام محدود باشد: ایران حقوق هستهای صلحآمیز خود را حفظ میکند و همزمان غرب و منطقه را به تعامل مجبور میکند، بدون اینکه وارد مسیر پرخطر خروج از NPT شود.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حمله مستقیم اسرائیل به مناطق مسکونی و حتی آسیب به مراکز دیپلماتیک، سبب شد بسیاری از ناظران این نشست را نقطه عطفی در دیپلماسی منطقهای بدانند. اما متن بیانیه پایانی نشان داد که جهان عرب، علیرغم بهرهگیری از زبان شدیداللحن، همچنان درگیر ضعفهای ساختاری و ناتوانیهای دیرینه است.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فعالسازی مکانیسم ماشه توسط سه کشور اروپایی و بیانیه زودهنگام گروه G۷ در حمایت از فعالسازی مکانیسم ماشه و بازگرداندن تحریم ها علیه ایران، از هماهنگی و اجماع علیه ایران نشان دارد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این اقدام میتواند استراتژی آمریکا در عرصه جهانی را تغییر دهد و واکنش متحدان و رقبا را به شدت تحت تاثیر قرار دهد.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نشست شانگهای و رژه نظامی چین را باید نقطه عطفی در تاریخ تحولات ژئوپلیتیک معاصر دانست. پیامی که از پکن به جهان مخابره شد، ساده اما قدرتمند است؛ عصر تکقطبی به پایان رسیده و نظم بینالملل آینده، نظمی چندقطبی خواهد بود که در آن ایالات متحده دیگر هژمون بلامنازع نخواهد بود.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هدف ترامپ از اجارهٔ کریدور زنگزور برای یک قرن از آذربایجان و ارمنستان، ادامهٔ استرتژی بزرگ آمریکا برای جلوگیری از موفقیت راه ابریشم نوین چین بوده که برای جلوگیری از موفقیت آن در مسیر پاکستان نیز به روی کار آوردن طالبان در افغانستان اقدام کرد.
ادامه مطلب