امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دونالد ترامپ را می‌توان به‌خاطر سیاست‌هایش نقد کرد و نمی توان از او دفاع کرد. اما دفاع از رفتار شخصی و اخلاق عمومی او غیر ممکن است.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: گروهی معتقدند ایران در گذشته مالک نیمی از خزر بوده و اکنون بخش بزرگی از حق تاریخی خود را از دست داده است. در مقابل، برخی اساساً وجود چنین حقی را انکار می‌کنند. برای داوری درست باید میان «حقوق برابر ایران و شوروی»، «مالکیت بر نیمی از دریا»، «محدوده عملی فعالیت ایران» و «سهمی که ممکن است در آینده از طریق تحدید حدود تعیین شود» تفاوت قائل شد.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پست‌های دونالد ترامپ و بازنشر تصاویر حملات از سوی پیت هگست را نمی‌توان صرفاً «اطلاع‌رسانی»، «تبلیغات جنگی» یا «لفاظی سیاسی» نامید. در بستری که پل‌ها، خطوط راه‌آهن، تأسیسات برق و برج مراقبت دریایی یک بندر هدف حمله قرار گرفته‌اند، این پست‌ها بخشی از رفتار جنگی دولت آمریکا محسوب می‌شوند. آنها هدف، قصد، رضایت از نتیجه و استمرار یک سیاست را به نمایش می‌گذارند: استفاده از نابودی زیرساخت‌های ضروری زندگی مردم ایران برای تحمیل اراده سیاسی واشنگتن.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اهمیت سخنرانی هوگو در این است که فقر را از قلمرو ترحم خارج می‌کند و به حوزه مسئولیت عمومی می‌برد. او نمی‌گوید فقرا نیازمند شفقت فردی‌اند؛ بلکه می‌گوید جامعه و حکومت در برابر آنان مسئول‌اند. این دقیقاً همان جابه‌جایی مفهومی است که حقوق بشر معاصر بر آن استوار است: افراد فقیر «موضوع احسان» نیستند، بلکه «دارندگان حق»اند؛ و دولت نیز نه نیکوکار، بلکه «متعهد حقوقی» است.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: نکته اساسی آن است که جمهوری اسلامی ایران عضو کنوانسیون ۱۹۸۲ حقوق دریاها، موسوم به کنوانسیون مونته‌گو بی، نیست و از همین رو، رژیم «عبور ترانزیت» را که در آن کنوانسیون پیش‌بینی شده، به عنوان یک تعهد قراردادی برای خود نمی‌پذیرد.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ مثال یک قاتل خود شیفته و دارای اختلال شخصیتی و با رفتارهای غیر انسانی است. او به نماد نوعی سیاست تبدیل شد که در آن حقیقت، اخلاق، حقوق بشر و کرامت انسانی قربانی قدرت‌طلبی، پوپولیسم و خودمحوری سیاسی می‌شوند.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: «بینوایان» را می‌توان نه فقط یک رمان، بلکه نوعی پیش‌نویس اخلاقی برای حقوق بشر مدرن دانست. مفاهیمی چون کرامت ذاتی انسان، حق بازگشت به جامعه، نقد فقر ساختاری، و مخالفت با مجازات‌های غیرانسانی، همگی در این اثر حضور دارند؛ پیش از آنکه در اسناد رسمی حقوق بشر تدوین شوند.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در این یادداشت می خواهیم به دو مبحث بپردازیم اول، در حمله موشکی آمریکا به دبستان میناب چه میزان حقوق بین‌الملل بشردوستانه نقض شده است؟ ثانیا حقوق بین‌الملل چه حمایت‌هایی برای تحقق عدالت بین‌المللی و کودکان قربانی این جنایت وحشیانه می تواند فراهم کند؟
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: امروز دنیا با یک بزهکار مو زرد مواجه است که با شکستن مرزهای اخلاق پیشرفت‌های انسانی مربوط به حقوق بشر، حقوق بشردوستانه، حقوق بین الملل و صلح جهانی را یکی پس از دیگری نابود می کند و جهان را به دوران قرن نوزدهم می برد.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: با گذشت بیش از یک سال از جنگ در غزه این اتفاق نظر در میان کارشناسان حقوق بین‌الملل شکل گرفت که نسل‌کشی در غزه شکل گرفته است و آنچه اسرائیل در غزه اسرائیل مرتکب شده نسل‌کشی است. به تعبیر اگنس کالامارد، مدیر کل عفو بین‌الملل نسل‌کشی اسرائیل در غزه عملی غیر انسانی و مادون شئون انسانی است.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: شعبه محاکمه مقدماتی دیوان بین الملل کیفری بنا بر درخواست دادستان دیوان بین الملل کیفری به اتفاق آرای قضات در ضمن رد اعتراض اسرائیل به صلاحیت دیوان بین الملل کیفری قرار بازداشت ناتانیاهو و یوآو گالانت را صادر کرد.
ادامه مطلب
«امیر بی پروا» در پاسخ به این سوال که چرا در بین کشورهای مختلف، کشور آفریقای جنوبی در اثبات جرم نسل‌کشی توسط اسرائیل پیش گام شد و این شکایت را به دادگاه لاهه برد، اظهار داشت: این سوال بسیار جالبی است و حتی در ادامه گفته می‌شود چرا ایران پیشگام این حرکت نشد ایرانی که از حامیانی شماره یک فلسطین در ۴۵ سال گذشته بوده است.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: با توجه به گستردگی انفجارها و آسیب های ناشی از آن، نقض حقوق بین الملل عام به صورت گسترده و نقض حقوق بین الملل بشر دوستانه به صورت خاص صورت گرفته است که به آن می پردازیم.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دیوان در نظریه مشورتی خود اعلام کرد که اسرائیل در ارتباط بین فلسطینیان و شهرک نشینان کنوانسیون محو کلیه اشکال تبعیض نژادی را نقض کرده است. حکم مشورتی دیوان از جهت اعلام غیر قانونی بودن اشغال سرزمین های فلسطینی و نقض کنوانسیون محو کلیه اشکال تبعیض نژادی از سوی اسراییل دارای اهمیت در حقوق بین الملل است.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تعریف کنوانسیون منع شکنجه مبنایی برای تعریف شکنجه در سایر اسناد الزام آور حقوق بشری و نظام های ملی شد. ماده ۲ کنوانسیون آمریکایی پیشگیری و مجازات شکنجه نیز بر همین مدل شکنجه را تعریف می کند.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در حقوق بین‌الملل شکنجه به صورت مطلق ممنوع است و ممنوعیت شکنجه یک قاعده آمره است و در اسناد لازم‌الاجراء متعدد چون میثاق حقوق مدنی و سیاسی وکنوانسیون منع شکنجه ممنوع است.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: کنوانسیون منع شکنجه تحت عنوان کلی "کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه و دیگر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیر کننده"، در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۴ توسط مجمع عمومی پذیرفت شد. پذیرش این کنوانسیون یک دست آورد جهانی برای حمایت بین المللی از قربانیان شکنجه است که همه کشورها را به جرم انگاری شکنجه و همچنین اعمال صلاحیت جهانی نسبت به شکنجه به عنوان یک جنایت بین المللی ملزم می کند. کنوانسیون منع شکنجه در سال ۱۹۸۷ لازم الاجرا شد و ۱۶۲ کشور کنوانسیون را امضا و تضویب کرده اند.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حمله یک کشور به اماکن کنسولی یک کشور در سرزمین خود یا سرزمین کشوری دیگر نقض کنوانسیون ۱۹۶۳ و نقض مصونیت اماکن کنسولی است.
ادامه مطلب
نظام های رسیدگی به جرائم بین المللی ترجمه فصل های پنج، شش و هفت کتاب "مقدمه ای بر حقوق بین الملل کیفری" اثر ماندگار مرحوم پروفسور شریف بسیونی است.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حمله به بیمارستان، حمله به مدرسه، حمله به اماکن مسکونی، حمله به دانشگاه مغایر با اصل تمایز در حقوق بین الملل بشردوستانه است در حالی که نظامیان صهیونیست بین اهداف نظامی و غیر نظامی تفکیک قائل نشده اند و اصل تمایز را نقض کرده اند که این اقدام نقض مواد ۴۸ ،۵۱ و ۵۲ پروتکل الحاقی اول کنوانسیون های چهارگانه ژنو و نقض ماده ۸ اساسنامه دیوان بین الملل کیفری است و حسب ماده ۸ اساسنامه دیوان مصداق جنایت جنگی است.
ادامه مطلب
دکتر بی پروا، ضمن اشاره به اینکه کشته و زخمی شدن غیر نظامیان از جمله زنان و کودکان در درگیری اخیر غزه پس از حمله رژیم اشغالی به نوار غزه، بیان داشت این رژیم بسیاری از اهداف غیرنظامی مانند بیمارستان ها، مدارس، مساجد، کلیساها، خانه ها و غیره را مورد هدف قرار داده است که بر خلاف قواعد و موازین بین المللی است. وی ضمن تبیین تاکید بر اینکه آنچه امروز در غزه رخ می دهد را می توان جنایات علیه بشریت قلمداد کرد. وفق بند ۱ ماده ۷ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری، هریک از اعمال مشخص شده در این بند که در قالب حمله ای گسترده یا سازمان یافته علیه یک جمعیت غیر نظامی و با علم به آن حمله ارتکاب مییابند. حمله گسترده و سازمان یافته شامل رفتاری می‌شود که علیه هر جمعیت غیر نظامی در تعقیب یا پیشبرد سیاست یک دولت یا یک سازمان انجام می‌گیرد، جنایت علیه بشریت تلقی شده و در صلاحیت دیوان برای رسیدگی قرار داد. لیکن با وجود کشتن ۸۰۰۰ غیرنظامی، ۴۰۰۰ کودک و ۲۰۰۰ زن همچنان شاهد سکوت و انفعال نهادهای بین المللی حقوق بشری هستیم.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ایده معاهده جهانی حق بر توسعه در اجلاس غیر متعهدها به ریاست مرحوم نلسون ماندلا، رئیس جمهوری اسبق آفریقای جنوبی، در دوربان در سال ۱۹۹۸ پدید آمد و بیانیه پایانی اجلاس غیرمتعهدها کنوانسیون جهانی حق بر توسعه را یک گام مهم در اجرای حق بر توسعه دانست. زمان بیست ساله بین اجلاس غیرمتعهدها و قطعنامه شورای حقوق بشر ملل متحد به سرعت گذشت و پیش نویس اولیه کنوانسیون جهانی توسعه در سال ۲۰۲۰ آماده شد و انتظار می رود متن نهایی پیش نویس معاهده در سپتامبر سال جاری میلادی تقدیم شورای حقوق بشر برای اجلاس ۵۴ شود. شورای حقوق بشر در خصوص ارسال پیش نویس به مجمع عمومی سازمان ملل متحد پس از تصویب مجمع عمومی کنوانسیون با تودیع سند تصویب بیست کشور لازم الاجرا خواهد شد. تصویب کنوانسیون جهانی حق بر توسعه در صورت تصویب حتی با تعداد بیست کشور را باید آغاز یک انقلاب حقوق در روند توسعه حقوق بین الملل بشر دانست.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: قرار بازاشت پوتین توسط شعبه مقدماتی دیوان بین الملل کیفری، یک اقدام قضایی برجسته و تاریخی است که در تاریخ عدالت بین الملل کیفری بی سابقه بوده است. یک مرجع قضایی بین المللی به صدور چنین قراری برای تعقیب و محاکمه رئیس جمهوری یک کشور ابر قدرت اقدام کند سابقه نداشته است. هر چند در قضیه افغانستان نیز آمریکا به عنوان یکی از طرفین قضیه مطرح بود اما اقدامات دیوان تا این حد برجستگی نداشت و ملاحظات سیاسی نسبت به رسیدگی بی طرفانه غلبه یافت.
ادامه مطلب
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دادگاه های مردمی می تواند ابزاری باشد که جنایات بین المللی هرگز فراموش نشود و جنایتکاران بین المللی از توجه افکار عمومی و سیستم های قضایی ملی و بین المللی مخفی نمانند.
ادامه مطلب