سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در چنین شرایطی، مسئله اصلی ترامپ نه «جمهوری اسلامی» بهعنوان یک ساختار سیاسی، بلکه خود «ایران مستقل» است. و اگر این بزنگاه تاریخی بهدرستی مدیریت شود، همانها که امروز زبان تهدید به کار میبرند، فردا ناچار خواهند شد بدون پیششرط پای میز مذاکره بنشینند و ایران را بهعنوان یک قدرت تعیینکننده به رسمیت بشناسند.
ادامه مطلب
ترامپ تا کجا حاضر است پیش برود؟ ترامپ ممکن است بتواند با ایران به عنوان یک استثنا در سند استراتژی دفاع ملی رفتار کند، نه به عنوان آزمایشی برای آن.
ادامه مطلب
معصومه علیانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله امروز صرف پیش بینی وقوع جنگ نیست، بلکه سنجش کیفیت تصمیم گیری در شرایطی است که بازیگران ناچارند میان فشار، بازدارندگی و امتیازدهی توازن برقرار کنند.
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طرح اتهاماتی درباره نقش مالی قطر در فرآیندهای مرتبط با نوار غزه و ادعای تلاش برای اثرگذاری بر برخی تصمیمات سیاسی و امنیتی، توجهها را به چالشهای عمیقتری در ساختار تصمیمسازی اسرائیل جلب کرده است.
ادامه مطلب
برهان حشمتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا در پیگیری راهبرد جعل هویت ضدایرانی برای جمهوری آذربایجان، در واقع شریک رژیم صهیونیستی، انگلیس و ترکیه است و عملاً از نظریه «آذربایجانگرایی» – که البته ابداع و اختراع ماشین ایدئولوژیک نظام کمونیستی شوروی بود، اما به عنوان ارثیه ای به خدمت سیاست آمریکا، اسرائیل، انگلیس و ترکیه در جمهوری آذربایجان درآمد – پیروی می کند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل و حقوق مخاصمات مسلحانه، صرف آغاز شلیک گلوله معیار شروع جنگ نیست. ایجاد تهدید قریبالوقوع، محاصره نظامی، استقرار آرایش تهاجمی و نمایش قدرت نظامی در مجاورت مرزهای یک کشور، میتواند آغاز عملی مخاصمه تلقی شود.
ادامه مطلب