رویا حکیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گلوگاه حیاتی انرژی دنیا، امروز نه با کنش ایران، که با ماجراجوییهای مکرر آمریکا و اسرائیل به هم ریخته است. وقتی پایگاههای لجستیک این بازیگران، آبراه را به منطقهای ملتهب گره زده، طبیعی است که امنیت ناوبری نابود شود و مدیریت فعال دولت ساحلی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت فوری باشد.
ادامه مطلب
تنگه هرمز صرفاً یک مسیر دریایی دیگر نیست، بلکه یک شریان حیاتی برای جریانهای انرژی جهانی است. تقریباً ۲۰درصد از عرضه نفت جهان، یا حدود ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه در روز، از این گذرگاه باریک که خلیج فارس را به دریای عرب متصل میکند، عبور میکند. هرگونه اختلال، حتی موقت، عواقب فوری و گستردهای برای بازارهای جهانی دارد.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در جهانی که منافع و امنیت کشورها بیش از پیش به یکدیگر گره خورده است، اتخاذ رویکردهای تقابلی و ادامهی اختلافات حلنشده، نهتنها راهگشا نیست، بلکه میتواند زمینهساز مداخله و تشدید نفوذ بازیگران بیرونی شده و ثبات منطقهای را به مخاطره اندازد.
ادامه مطلب
همزمان با اینکه ایالات متحده، به همراه متحدانش، به دنبال تشدید حضور دریایی خود هستند، امنیت تأمین انرژی جهانی در این فرایند به طور فزایندهای شکننده میشود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادامه بحث روانشناسی سیاسی این تجاوز و شناخت روانشناسانه ترامپ، پرسش محوری این نوشتار آن است که ترامپ چگونه تصمیم به جنگ گرفت؟
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نگاشت با بهرهگیری از چارچوب مفهومی «واقعگرایی ساختاری» و «نظریه بازیها»، به تحلیل محاسبات منطقی مسکو میپردازد و استدلال میکند که موضع روسیه نه حکایت از همپیمانی توخالی، بلکه بازتابی از ارزیابی دقیق «هزینه-فایده» (Cost-Benefit Analysis) در شرایط تضاد منافع و محدودیتهای ساختاری است.
ادامه مطلب
اسما نجیبی باهر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی میکوشد نشان دهد گذار از تصمیمگیری انسانی به فرآیندهای الگوریتمی چگونه دینامیسم تشدید بحران و مدیریت منازعه را در خاورمیانه دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
مهمت پرینچک گفت: «یکی از درسهایی که میتوان از این جنگ گرفت، اهمیت داشتن فناوریهای نظامی مستقل از ناتو و ایالات متحده است. بگذارید از شما سوالی بپرسم: اگر ایران F-۳۵، F-۱۶ یا سیستمهای پاتریوت داشت، آیا میتوانست به این موفقیت در برابر ایالات متحده دست یابد؟ یا اگر سلاحها و سیستمهای دفاعی آمریکایی داشت، آیا میتوانست در برابر ایالات متحده و اسرائیل مقاومت کند؟
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: از دست دادن قدرت تنبیه فقط یک تغییر عملیاتی نیست؛ یک تغییر روانی هم هست. بازدارندگی واقعی زمانی موفق است که دشمن از پاسخ طرف مقابل بترسد، حتی اگر آن پاسخ عملاً هرگز اجرا نشود. ترس دشمن از «نااطمینانی» نسبت به قدرت ایران، خود یکی از مهمترین ابزارهای بازدارندگی بوده است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: گذار ایران از راهبرد مصلحت و دست بسته در مناسبات ژئوپلیتیک به راهبرد تهاجمی دست باز مقابل دشمنان که پیامد اصلی تهاجم اسفند ۱۴۰۴ امریکا و اسرائیل به ایران است را میتوان نبرد الگوهای راهبردی ژئوپلیتیک دانست که نهتنها موازنه با الگوی دست بلند اسرائیل را برقرار، بلکه دست بلند ایالات متحده امریکا در منطقه و جهان را نیز ناکارامد نشان داده، انگارهها و اهداف ژئوپلیتیک برخی بازیگران منطقهای رقیب و دشمن ایران را به شدت سرکوب کرده است.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شکست مذاکرات دور اول که از ابتدا به دلیل عدم همخوانی خواستهها و شروط طرفین قابل پیشبینی بود همراه با طرح موضوع محاصره تنگه هرمز و این ادعا که آمریکا به این گذرگاه حیاتی نیازی ندارد، ماهیت بحران را از یک نگرانی صرفاً آمریکایی، به معضلی فراگیر برای اروپا و جهان عرب تبدیل کرده است.
ادامه مطلب
مجید افشانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همانطور که رو برگرداندن سربازان از جبههی نبرد، خیانت به وطن تعبیر میشود؛ سکوت، کوتاهی و اهمالکاری افراد مؤثر در جنگ روایتها نیز گناهی نابخشودنی است.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جهان با نفسهای حبس شده، منتظر است تا ببیند آیا «دیپلماسی در زمین پاکستان» میتواند آتش جنگی را که چهل روز پیش شعلهور شد، برای همیشه خاموش کند یا خیر.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا قصد داشت ایران را از جنوب محاصره دریایی کند که به بنبست خورد و حالا طرح محاصره ایران از خشکی را با همدستی اسرائیل در قفقاز در دستور کار قرار داده است.
ادامه مطلب
صادق ملکی در گپوگفتی دوستانه با دیپلماسی ایرانی درباره جنگ رمضان میگوید: علایم تغییر سیاستها باید از امروز آشکار شود تا به فردا امیدوار بود و بدان دل بست. جنگ ۱۲ روزه نشان داد که مدار سیاست داخلی و خارجی همچنان بر برخواسته از تسلط اندیشهای بسته و دور باطل و مسدود عدهای خویشحقپندار و دور از خرد جمعی و عقلانیتی که نوید بخش زندگی باشد چرخیده است و این عده قلیل همچنان بر دمیدن و اصرار بر سیاستهای غلط و شکست خورده گذشته خود اصرار دارند. مردم ما خوبند. در بنبستهای انتخابهای محدود و تحمیلی در سالیان دراز راهی را انتخاب کردند که مرکز ثقل آن ایران باشد. این مردم در سطح بالاتری از مقامات میاندیشند و دل در گرو ایران دارند.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر جامعه بتواند آرامش، امید و اعتماد را در ذهن کودکان حفظ کند، در حقیقت پایههای فردایی پایدار و انسانی را بنا نهاده است. کودکان امروز، معماران فردای ایراناند؛ حفظ آرامش روانی آنان، سرمایهگذاری برای آیندهای امنتر، آگاهتر و انسانیتر است.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با آگاهی از هزینههای جنگ و نیز نقاط قوت راهبردی خود، چارچوبی چهارگانه را برای هر گونه مذاکره یا پایان بحران تعریف کرده است که این چارچوب نه خواستهای تاکتیکی، بلکه خطوط قرمز راهبردی محسوب میشود و هرگونه ترتیبات امنیتی جدید در منطقه باید بر اساس آن شکل بگیرد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۴۰۴ نشان داد که در جهان امروز، امنیت تنها با سامانههای دفاعی ساخته نمیشود؛ بلکه با روایتهایی شکل میگیرد که مردم و دولتها درباره قدرت، مقاومت و آینده خود میسازند و باور میکنند.
ادامه مطلب
احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دفاع ملی و میهنی و این قدرتی که نیروهای مسلح در برابر یک ابرقدرت نشان دادند و پیوستگی ملی ما و درجهای از تمدن و مدنیت که نشان دادیم آتیه حکمرانی در ایران را چابکتر و جوانتر و متناسب با ظرفیتها و البته پیچیدگیهای یک کشور کهن در خاورمیانهای تازه خواهد کرد؛ خاورمیانهای که معمارش نه کیسینجر و نه پایان تاریخ فوکویاما و نه البته معمارش منسفیلد و برنارد لوئیس صهیونیست خواهند بود.
ادامه مطلب
آنچه کمتر نظری است، آینده نزدیک تنگه هرمز است، قرص سمی که تیم ترامپ با ناتوانی در تصور پاسخ ایران به حملهای که گفته میشود چند روز طول خواهد کشید، به جهانیان داده است.
ادامه مطلب
مقامات پاکستانی با جدیت برای نجات مذاکرات تلاش میکردند، و طرف ایرانی پس از آنکه جی دی ونس، معاون رئیس جمهوری ایالات متحده، به همراه هیئت آمریکایی، محل مذاکرات را ترک کرد، برای چند ساعت در محل ماند تا با واسطههای پاکستانی مشورت کند.
ادامه مطلب
حسن عبدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسئله ایران برای آمریکا و غرب را میتوان نه یک چالش مقطعی، بلکه یک پرسش کلیدی در نظم شبکهای جهان دانست. جهان آینده بر محور گرهها، مسیرها و اتصالها شکل میگیرد و ایران یکی از این گرههای ناگزیر است. تعیین نقش ایران در معماری جدید، برای بسیاری از بازیگران اهمیت حیاتی دارد.
ادامه مطلب
علی رضوانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطقه خاورمیانه در آستانه یک عصر جدید قرار دارد؛ عصری که در آن «ثبات سنتی» جای خود را به «مدیریت آشوب» داده است.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: کمال خرازی سیاست را با سروصدا پیش نمیبرد. مردی بدون حاشیه بود؛ یعنی در زمانی که دیگران برای دیدهشدن به جدال و جنجال متوسل میشدند، ایشان راهِ متفاوتی را برمیگزید: راهِ کار دیپلماتیک.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدیهی است که نمیتوان همه ملت ایران را با یک سبک برگزاری تجمعات با خود همراه کرد. ایران الآن در شرایطی است که باید برای یک مدت طولانی به ارائه نمایش وحدت و همبستگی ادامه دهد و بدیهی است که برای جلوگیری از خستگی یا کاهش انگیزه مردم و افزودن گروههای تازه به این تجمعات باید طرحهایی نو در انداخت که طمع دشمن برای کلنگی کردن ایران را به حداقل برساند و خنثی کند.
ادامه مطلب
ناصرالدین حیدری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این تصور که یک «دولت – تمدن» را میتوان با بمباران به عصر حجر بازگرداند، نادیده گرفتن پنج هزار سال تاب آوری است؛ تمدنی که از فجایعی به مراتب بزرگتر از مهمات مدرن جان سالم به در برده است.
ادامه مطلب
محمدجواد ظریف در یادداشتی می نویسد: آمریکاییها و اسرائیلیهایی که این درگیری را با توهم وادار کردن ایران به تسلیم آغاز کردند، اکنون خود را در یک باتلاق بدون راهبرد خروج مییابند. در مقابل، ایرانیان یک دستاورد تاریخی از مقاومت را رقم زدهاند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر امکان دارد با فعال شدن همه عرصههای نرم و سخت با تحمیل شرایط ایران برای پایان جنگ، اگر امروز را روز خروج کشور از شرایط جنگی کنیم، ایران پیروز نبردی خواهد بود که به تنهایی در مقابل یک جهان ایستاده است. دشمن فهمی از نگاه ایرانیان به مرگ و زندگی نداشته و این بزرگترین بن بست تحلیلی آن است.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی سعی دارد تا با نگاهی تحلیلی، نقش سه عامل مهم را در تابآوری ایران در برابر دشمنانش را مورد بررسی قرار دهد.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: راهبرد دفاعی ایران، مبتنی بر بازدارندگی فعال و حفظ حق حاکمیت، در چارچوب قوانین و هنجارهای بینالمللی، تلاشی است برای جلوگیری از هرگونه اقدام خصمانه که میتواند ثبات این آبراه حیاتی را بر هم زند.
ادامه مطلب