علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران نه با یک دشمن واحد، بلکه با یک آرایش سیال از فشارها مواجه است: نهادی، نیابتی، شناختی و ژئوپلیتیکی.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از یکسو، فقدان آگاهی ژئوپلیتیک در سطوح تصمیمسازی و جامعه، سبب شکلگیری و تشدید چرخه معیوب «اعتراضات داخلی - تصمیمگیری انفعالی در عرصه خارجی» شده است. ازسویدیگر، هزینههای گزاف این چرخه، توان و تمرکز کشور را برای بهرهگیری از موقعیت استثنایی ژئوپلیتیکی خود بهشدت تضعیف کرده است. استدلال اصلی آن است که غفلت از علم ژئوپلیتیک، همزمان ریشه تفرقه داخلی و عامل عقبماندگی راهبردی است. این متن با بررسی تاریخی ناآرامیهای داخلی و تحلیل شکستهای سیاست خارجی، نشان میدهد که تنها با نهادینهسازی این علم و تلفیق آن با گفتمان قدرتمند عاشورایی-ایرانی، میتوان بر این چالش دوگانه فائق آمد و مسیر پیشرفت را شتاب بخشید.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران امروز نه یک تماشاگر که یکی از کانونهای اصلی این «جنگ پراکنده» است. فشار حداکثری اقتصادی، تحریک ناآرامیهای داخلی، فعالسازی گروهکهای مرزی و تلاش برای انزوای منطقهای، همه وجوه مختلف یک استراتژی یکپارچه فرسایشی هستند.
ادامه مطلب