همافزایی خطرناک بحرانهای داخلی و تهدیدات خارجی
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انکار مشکلات داخلی، تنها فرصتهای اصلاح را از دست میدهد و دشمنان خارجی را جسورتر میکند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انکار مشکلات داخلی، تنها فرصتهای اصلاح را از دست میدهد و دشمنان خارجی را جسورتر میکند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست خارجی اسرائیل در قبال گروههای قومی و اقلیتها در خاورمیانه، یک راهبرد پیچیده و چندلایه است که در ملاحظات امنیتی، ژئوپلیتیکی و تاریخی ریشه دارد. این سیاست که اغلب با عنوان “دکترین پیرامونی” شناخته میشود، در طول زمان تکامل یافته و موارد متعددی از تعامل با گروههای غیردولتی و اقلیتها، از جمله کردها در عراق، دروزیها در سوریه و بحثهای پیرامون شناسایی سومالیلند را شامل میشود.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این توافقات عربستان را به قطب اصلی ثبات منطقهای تبدیل میکنند، هرچند ریسکهایی مانند تنش با اسرائیل و نگرانیهای اشاعه فناوری به چین، ثبات بلندمدت را تهدید میکنند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: صلح خاورمیانه نه در پیروزی نظامی، بلکه در عدالت و همزیستی نهفته است. خاورمیانه میتواند صلح و رفاه داشته باشد، اگر چرخه انتقام خارج شود و به دیپلماسی بازگردد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سابقه تعاملات غرب و اسرائیل با ایران نشاندهنده الگویی از ترکیب تحریمها با اقدامات تهاجمی است. در ژوئن ۲۰۲۵، پس از قطعنامه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی که ایران را به عدم همکاری متهم کرد، اسرائیل و آمریکا حملات گستردهای به تأسیسات هستهای و نظامی ایران انجام دادند. این حملات، که به عنوان اقدامات "پیشگیرانه" توجیه شدند، خسارات سنگینی به زیرساختهای ایران وارد کردند و نشاندهنده عزم غرب برای استفاده از نیروی نظامی در صورت ناکامی دیپلماسی هستند. اکنون، با بازگشت تحریمها، احتمال تشدید اقدامات علیه ایران افزایش یافته است. اگر ایران در کوتاهمدت به توافقی جامع با غرب نرسد که خواستههای آنها را تا حدی برآورده کند، خطر سناریوهای تهاجمیتر بسیار جدی است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نشست که با هدف بررسی راههای پایان دادن به جنگ اوکراین برگزار شد، بدون توافق مشخصی به پایان رسید، اما زمینهساز مذاکرات بعدی، از جمله دیدارهای ترامپ با ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهوری اوکراین و سران اروپا شد. این سلسله دیدارها پیامدهای قابل توجهی برای سیاست خارجی ایران، منطقه خاورمیانه و معادلات جهانی دارد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تصویب قطعنامهای علیه ایران، بهویژه اگر دارای لحن انتقادی شدید یا مبتنی بر عدم همکاری ایران در مسائل پادمانی باشد، میتواند پیامدهای حقوقی، سیاسی و امنیتی جدی برای جمهوری اسلامی ایران به دنبال داشته باشد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آغاز به پایان رسیدن مهلت دو ماههای که ایالات متحده برای دستیابی به توافق جامع با ایران تعیین کرده، بهطور همزمان با شروع فرآیند فعالسازی مکانیسم ماشه از سوی کشورهای اروپایی در شورای امنیت سازمان ملل متحد و احتمال شروع حمله نظامی اسرائیل به تأسیسات هستهای و نظامی ایران پیامی روشن دارد: فرصت ایران برای رسیدن به یک توافق پایدار با غرب در حال پایان است و در صورت عدم توافق، پیامدهای فاجعهباری برای امنیت ملی و معیشت مردم خواهد داشت.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بنیامین نتانیاهو با لابیگری در واشینگتن، تهدیدات نظامی و فضاسازی رسانهای، تلاش میکند هر گونه توافق میان تهران و واشینگتن را به حاشیه ببرد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دونالد ترامپ اعلام کرده که پیش از سفر خود به خاورمیانه، که قرار است هفته آینده (۱۳ تا ۱۶ مه ۲۰۲۵) با تمرکز بر دیدار از عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر و احتمالاً ترکیه انجام شود، «اعلامیهای بسیار بزرگ و مثبت» منتشر خواهد کرد. این اعلامیه، که به گفته وی یکی از مهمترین تحولات سالهای اخیر خواهد بود، احتمالهای گستردهای را برانگیخته است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: این سفر، که بلندپایهترین حضور یک مقام سعودی در ایران از زمان ازسرگیری روابط دیپلماتیک در سال ۲۰۲۳ به شمار میرود، با تحویل نامهای از سوی ملک سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان، به آیتالله علی خامنهای، مقام معظم رهبری جمهوری اسلامی ایران، همراه بود. این نامه و محتوای احتمالی آن، به همراه اهداف سفر، میتواند تأثیرات عمیقی بر معادلات منطقهای و حتی داخلی دو کشور داشته باشد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سفر نتانیاهو به آمریکا و دیدار با ترامپ نشاندهنده عزم جدی این دو متحد برای مقابله با ایران است. این دیدار نهتنها یک اقدام دیپلماتیک، بلکه بخشی از یک استراتژی گستردهتر برای تضعیف جمهوری اسلامی ایران در عرصههای اقتصادی، نظامی و سیاسی است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سیاستمداران ایرانی باید این واقعیت را بپذیرند که ادامه مسیر کنونی، کشور را به سوی انزوا، فروپاشی اقتصادی و حتی درگیری نظامی سوق میدهد. در مقابل، پذیرش توافقی معقول با آمریکا میتواند این تهدیدها را کاهش دهد و راه را برای ثبات و پیشرفت باز کند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ایران در تعامل با ابرقدرتها باید با درک توانایی تأثیرگذاری آنها بر سیاستهای داخلی و خارجی کشورها در مقیاس منطقهای و جهانی با برنامهریزی دقیق، استفاده هوشمندانه از فرصتها و تمرکز بر اهداف استراتژیک عمل کند و تحت تأثیر رفتارهای احساسی، شخصی و ایدئولوژیکی یا بازیهای سیاسی داخلی و بینالمللی قدرتهای بزرگ قرار نگیرد و از هر فرصتی برای پیشبرد منافع ملی خود استفاده کند.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: فشار فلجکننده علیه ایران، که از ترکیب سه استراتژی فشار حداکثری، فعالسازی مکانیسم ماشه و حملات نظامی تشکیل میشود، یک رویکرد چندجانبه و هماهنگ است که هدف آن وادار کردن ایران به تغییر رفتار و تسلیم در زمینههای مختلف ازجمله برنامه هستهای، موشکی و فعالیتهای منطقهای است. این استراتژی یکی از موضوعات مهم در روابط بینالمللی و تحولات منطقهای است که با فشار حداکثری توسط ایالاتمتحده آغاز و با فعالسازی مکانیسم ماشه کشورهای اروپایی در شورای امنیت ادامه و با حملات نظامی اسرائیل طراحی و اجرا خواهد شد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: یکی از عمدهترین عواملی که به تسلیم ژاپن منجر شد، عدم درک عمیق و صحیح این کشور از وضعیت جنگ و شکستهای متوالی همپیمانانش، یعنی آلمان نازی و ایتالیا بود. هنگامی که نیروهای متفقین در جبهههای مختلف اروپا موفق به شکست نیروهای محور شدند، ژاپن به عنوان یکی از همپیمانان اصلی محور، باید درک میکرد که شرایط جنگ به طور گستردهای تغییر کرده است. با این حال، عدم شناخت و ارزیابی درست از وضعیت جهانی و تحولات میدانی باعث شد که ژاپن به جنگ ادامه دهد و فرصت را برای مذاکره و صلح از دست بدهد.
ادامه مطلب