پیشبینی مشاور سابق ترامپ از جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران
با سرسختی و بیاعتمادی ایران، راه آتشبس هموار نیست
دیپلماسی ایرانی: نیت سوانسن (Nate Swanson) اخیراً به عنوان مدیر شورای امنیت ملی در امور ایران فعالیت داشته است. چند روز قبل از بمباران ایران توسط ایالات متحده و اسرائیل، نیت سوانسون نزدیک به دو دهه در دولت ایالات متحده، از جمله اخیراً به عنوان مدیر شورای امنیت ملی در امور ایران، خدمت کرد. چند روز قبل از بمباران ایران توسط ایالات متحده، سوانسون مقالهای منتشر و پیشبینی کرد که در صورت حمله ایالات متحده، ایران دقیقاً همان کاری را خواهد کرد که تاکنون انجام داده است.
سوانسون گفت، این تخصصی بود که رئیس جمهور دونالد ترامپ در اختیار داشت تا اینکه سوانسون، که از اوباما باقی مانده بود، پس از یک توییت انتقادی از لورا لومر، پادکستر محافظهکار، از سمت خود مجبور شد کنارهگیری کند. نه کاخ سفید و نه لومر به درخواست اظهار نظر در این باره پاسخ ندادند.
سوانسون در مقاله خود برای فارین پالیسی که در ۲۴ فوریه منتشر شد، نوشت که ایران پس از یک بمباران تسلیم نخواهد شد، بلکه سرسخت خواهد شد و "جریانهای جهانی نفت و کشتیرانی بینالمللی را هدف قرار خواهد داد، قیمت انرژی را افزایش میدهد و یک مسئولیت سیاسی جدی برای ترامپ ایجاد میکند." و در واقع هم ایران حملات پراکندهای به اهداف انرژی و سایر اهداف در سراسر منطقه انجام داده، و همچنین با تهدید به حمله به کشتیها، عبور از تنگه هرمز را مسدود کرده است. سوانسون این هفته در مصاحبهای با پولیتیکو پیشبینی کرد که مذاکرات دولت ترامپ با ایران به خوبی پیش نخواهد رفت، زیرا هر دو طرف به مواضع خود «به طور غیرمنطقی مطمئن» هستند. او گفت: «به نظر من جنگ احتمالاً طولانیتر از آنچه پیشبینی میشد، ادامه خواهد یافت.»
ترامپ مدام میگوید که پاسخ ایران به حملاتش او را شگفتزده کرده است – اینکه هیچکس به او نگفته بود که ایران علیه زیرساختهای انرژی منطقهای تلافی خواهد کرد. این نوع اظهار نظر از سوی رئیسجمهور چگونه با شما سازگار است؟
بدیهی است که این درست نیست. افراد زیادی در دولت هستند که به او گفتهاند که ریسک بالایی وجود دارد. او فقط تصمیم گرفته به آنها گوش ندهد. و به عنوان کسی که از دولت بیرون رانده شده و تقریباً دقیقاً همان چیزی را که بدیهی بود اتفاق خواهد افتاد، نوشته است، این خیلی خوب نیست.
نظر فعلی شما در مورد وضعیت جنگ امروز چیست؟
فکر میکنم هر دو طرف احتمالاً به طور غیرمنطقی به جایگاه خود اطمینان دارند، و بنابراین فکر میکنم این کمی نگرانکننده است. بنابراین فکر میکنم جنگ احتمالاً طولانیتر از آنچه کسی پیشبینی میکرد، ادامه خواهد یافت. ترامپ همچنان معتقد است که موفقیت نظامی به تسلیم سیاسی ایران منجر میشود، که این اتفاق نمیافتد. بیایید به یاد داشته باشیم که ایران حق رأی دارد و ایران به مقاومت و سرپیچی از انتظارات مصمم است. من همچنین فکر میکنم آنها بدون هیچ راه خروج از بحران، به نوعی به طور غیرمنطقی به خود اطمینان دارند. فکر میکنم ما مدت بیشتری در این درگیری گیر خواهیم افتاد و احتمالاً تشدید تنشها در راه است. فکر میکنم مشکل این است که رئیس جمهور هیچ راه خروجی از بحران نخواهد یافت، و فکر میکنم احتمالاً برخی از این عملیاتهای زمینی را که او در نظر دارد، انجام خواهیم داد.
پس شما الان از این مذاکرات متقاعد نشدهاید؟
اول اینکه، ایران بندهای مورد تقاضای واشینگتن را رد کرده است. این همان چیزی است که ایران در مذاکرات قبلی رد کرده بود. آنها احساس اطمینان میکنند. آنها احساس میکنند که باید خودشان خواستهها را مطرح کنند، نه ایالات متحده، و بدیهی است که ایالات متحده به آن پایبند نیست. بنابراین فکر نمیکنم هیچ یک از طرفین آماده مصالحه باشند.
شما سال گذشته با ایرانیها مذاکره کردید و نماینده موضع دولت ترامپ در آن زمان بودید. به نظر شما از آن زمان تاکنون، قابل توجهترین تغییرات از هر دو طرف چیست؟
از طرف ایران، فکر میکنم از جنگ ژوئن، یک سرسختی واقعی در حال ظهور است. آنها قبل از آن نمیدانستند با ترامپ چه کنند. فکر میکنم آنها سرسختتر شدهاند و انعطافپذیری کمتری نشان دادهاند. بنابراین آنها واقعاً به طور جدی درگیر نشدهاند، این بیشتر نمایشی است تا جدی. این جایی است که ایران از ژوئن گذشته تغییر زیادی کرده است.
در ایالات متحده، فکر میکنم این تغییر زودتر اتفاق افتاد. و فکر میکنم آنها نمیدانستند از یک توافق چه میخواهند و فکر میکنم ایالات متحده در این مورد بیشتر به سیاستهای داخلی ما وابسته شد و به نفوذ خارجی گوش داد تا غنیسازی انجام نشود و غیره.
اگر هنوز در شورای امنیت ملی بودید، امروز چه توصیهای به رئیس جمهور میکردید؟
شما به کنترل روند کاهش تنش قادر نخواهید بود. ایران تسلیم نخواهد شد، بنابراین این ایده که شما بتوانید به طور یکجانبه روند کاهش تنش را تنظیم کنید، اتفاق نخواهد افتاد. یا باید تنش را تشدید کنید یا باید مصالحه کنید. و بنابراین اینها فقط دو گزینه هستند.
بر اساس تجربه قبلی شما، آیا فکر میکنید شانسی وجود دارد که ترامپ بتواند کاهش تنش را بپذیرد؟
در نهایت ممکن است بازارها او را به کاهش تنش هدایت کنند. به نظر میرسد این تنها شاخصی است که او به آن اهمیت میدهد. بنابراین بستگی به میزان درد اقتصادی دارد.
به نظر شما، ایرانیها قبل از اینکه واقعاً شروع به پذیرش یک کاهش تنش واقعبینانه کنند، باید چه چیزی را بشنوند یا ببینند؟
فکر میکنم آنها در حال حاضر به طور کلی در مورد کاهش تنش تردید دارند، فکر نمیکنم آن را با حسن نیت ببینند، به خصوص با توجه به نحوهی طرح آن توسط دولت ترامپ. این نوعی اولتیماتوم دوگانهی دیگر است. این بخشی از مشکل است. فکر نمیکنم آنها هم دوست داشته باشند که این موضوع علنی شود. اما اساساً، فکر میکنم آنها در حال حاضر دو چیز میخواهند. آنها خواهان عوارض جدید خود در تنگه هرمز هستند. آنها نوعی غرامت مالی برای جایگزینی آن میخواهند که مشکلساز است، اما ممکن است مانند کاری که جمعهی گذشته انجام دادیم، با کاهش تحریمها انجام شود.
نکته دوم این است که آنها نمیخواهند هر شش ماه یکبار درگیر این جنگ شوند. و بنابراین آنها به دنبال نوعی تضمین هستند که دیگر تکرار این اتفاق نیفتد، که ارائه آن دشوار است.
فکر میکنید ایرانیها از این درگیری چه میآموزند؟
فکر میکنم روند فکری قبلی در این مورد – نمیگویم که این لزوماً موضع دولت ایالات متحده یا ایران است، اما برای بستن تنگه – که باید به طور سیستماتیک این کار را انجام دهید و تمام ترافیک را متوقف کنید، منطقی است. من همیشه فکر میکردم که این غیرواقعی است زیرا شما شریان حیاتی خودتان را خفه میکنید. اما چیزی که ایران، چه عمدی چه تصادفی، متوجه شده این است که آنها میتوانند آنچه از هرمز وارد و خارج میشود را کنترل کنند. بنابراین این اقدام میتواند فقط برای آنها مفید باشد درحالی که به دیگران فشار میآورد.
و درس دوم این است که برای کسانی که طرفدار قدرت به همراه دیپلماسی هستند، ایرانیها در حال حاضر احساس خوبی نسبت به خودشان دارند و این خلاف آن چیزی است که طرفداران این ایده تصور میکردند.
ترامپ گفته که ایالات متحده در حال پیروزی در جنگ است. آیا این به نظر شما این حرف دقیق است؟
بستگی دارد به چه چیزی نگاه میکنید. ایران هم همین را میگوید.
واضح است که ما در حال تضعیف ارتش ایران هستیم. واضح است که ما برتری نظامی داریم. نمیتوان این حقایق را انکار کرد.
اما ایران هم میتواند پیروزی را با بقا تعریف کند. تاکنون، آنها این کار را انجام دادهاند. بنابراین هر دو به نوعی درست میگویند.
مردم ایران دههها رنج کشیدهاند. به نظر شما آنها جنگ را چگونه تجربه میکنند؟ به نظر شما جمعیت ایران چگونه تحت تأثیر این موضوع قرار میگیرد؟
پاسخ قطعی به این پرسش دشوار است، زیرا نمیدانم چه اتفاقی میافتد، اما برداشت من این است که شما به نوعی شکاف مساوی بین ضد نظام، طرفدار نظام و کسانی که زندگی بهتری میخواهند، دارید.
و من فکر میکنم کسانی که زندگی بهتری میخواهند، در حال حاضر در حاشیه ماندهاند، فقط به این دلیل که نمیخواهند بمیرند. و من فکر نمیکنم مردم بر اساس این جنگ، جبهه خود را تغییر دهند. اگر مخالف نظام بودید، هنوز هم مخالف هستید. اگر طرفدار نظام هستید، هنوز هم طرفدار آن هستید. تفاوت بزرگ این است که کسانی که احساس قوی نداشتند، فقط به حاشیه رانده شدهاند و در خانه ماندهاند. مردم ایران به عنوان مهرهای در این حمله مورد استفاده قرار گرفتهاند. این حمله، در هر صورت، در سطحی، قرار بود اتفاق بیفتد و از آنها به عنوان بهانه و توجیه استفاده شد، بنابراین آنها پتانسیل این را دارند که بازنده بزرگ باشند. خیلی زود است که به طور قطعی قضاوت کنیم ولی در حال حاضر، به نظر میرسد که مسیر تغییر رژیم مثبت نیست.
منبع: پولتیکو / ترجمه: سید علی موسوی خلخالی
نظر شما :