از شرق تا غرب، از ترکیه تا عرب ها

ایران فعلی، مطلوب همه است

۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۰:۰۰ کد : ۲۰۱۲۱۹۵ اخبار اصلی خاورمیانه
مهدی تدینی در یادداشتی می نویسد: بعید می‌دانم کشوری در جهان پیدا شود که جهانیان این‌قدر از وضع موجودش راضی باشند. وضعیت موجود ایران چگونه است؟ هر توصیفی که دوست دارید از آن پیش خود ترسیم کنید! مثبت، منفی، بی‌نظیر یا ناگوار، فرقی نمی‌کند! مهم نیست ارزیابی ارزشیِ شما از وضع ایران چیست... مسئله این است که همین وضعیت موجود مورد پسند همۀ دنیاست.
ایران فعلی، مطلوب همه است

نویسنده: مهدی تدینی، مترجم، نویسنده و پژوهشگر

دیپلماسی ایرانی: همین ایران کنونی، ایران جمهوری اسلامی، مطلوب‌ترین ایران برای جهانیان است. در زمانی که دونالد ترامپ از هر تلاشی برای ضربه زدن به ایران بهره می‌برد، در مطلبی نوشتم «رژیم چینج (تغییر رژیم) افسانه است». به این معنا که کسی دنبال تغییر رژیم در ایران نیست، فقط در پی تضعیف حداکثری ایرانند. آنها همین ایران را می‌خواهند، اما مهار شده.

توافق عجیبی در دنیا سر ما وجود دارد – ما یعنی وضع کنونی مردم ایران. بعید می‌دانم کشوری در جهان پیدا شود که جهانیان این‌قدر از وضع موجودش راضی باشند. وضعیت موجود ایران چگونه است؟ هر توصیفی که دوست دارید از آن پیش خود ترسیم کنید! مثبت، منفی، بی‌نظیر یا ناگوار، فرقی نمی‌کند! مهم نیست ارزیابی ارزشیِ شما از وضع ایران چیست... مسئله این است که همین وضعیت موجود مورد پسند همۀ دنیاست. این‌که من و شما از این وضع راضی هستیم یا نه، این‌که ما امیدواریم یا در چاه نومیدی سر در گریبان فرو کرده‌ایم، فرقی نمی‌کند؛ البته نکتۀ جالب روزگار ما این است که مسئولان هم پابه‌پای مردم – چه‌بسا برخی بیش‌تر از مردم! – از وضع موجود ناراضی‌اند! به هر حال، موضع و نظر مردم ایران برای هیچ‌کس – به معنی واقعی کلمه، هیچ‌کس! – در این دنیا اهمیت ندارد و هر کشوری، چه دور و چه نزدیک، از شرایط موجود ایران راضی است و در نتیجه از هر چیزی که شرایط موجود را عوض کند، خودداری می‌ورزد.

بیایید موضع همسایگان و کشورهای دور و نزدیک را مرور کنیم و ببینیم آنها ترجیح می‌دهند ایران چگونه باشد. از کدام کشور شروع کنیم؟ روسیه؟ چین؟ آمریکا؟ ایران کنونی بهترین ایران برای روسیه است: ایرانی که دائم می‌کوشد در مسائل استراتژیک موضعی نزدیک به روسیه داشته باشد، در خاورمیانه دائم با آمریکا و متحدان آمریکا درگیر باشد، در مهم‌ترین و راهبردی‌ترین مسئله، یعنی نفت و گاز، مسیری را در پیش گیرد که منافع روسیه تهدید نشود. ایرانی که با درگیری سر مسئلۀ هسته‌ای، همیشه خود را وامدار کمک و همراهی روسیه کرده باشد. ایرانی که نه تنها اهل اتحاد با غرب نیست، بلکه مخالف سرسخت غرب در خاورمیانه است. ایرانی که در برابر روسیه لبخند از لبش نمی‌افتد.

چین؛ ایران کنونی آن‌قدر مطلوب چین است که هر توضیحی دربارۀ آن، فقط توضیح واضحات است. ایرانی که توازن در روابط خارجی‌اش چنین یکسویه و شرق‌گرایانه است، مطلوب‌ترین ایران برای چین است. ایرانِ قرارداد بیست‌وپنج‌‎ساله... ایرانی که در رقابت میان چین و آمریکا، لیدر تشویق‌کنندگان چین است و دو دهه‌ است مشتاقانه در رسانه‌هایش از پیشی گرفتن قریب‌الوقوع چین از آمریکا سخن می‌گوید. نون و پنیر بامیه، پکن بزن تو زاویه! بهتر است از چین بگذریم و به همسایگان برسیم...

اسرائیل در خواب نمی‌دید بتواند به کشورهای عرب نزدیک شود. اسرائیلی که چند دهه با پشتیبانی آمریکا کشورهای عرب را تحقیر کرده و شکست داده بود. نسل جوان عرب‌ها باید با کینۀ اسرائیل در دل بزرگ می‌شدند، اما امروز اسرائیل یکی یکی کشورهای عرب را به صف متحدان خود اضافه می‌کند. حتی عربستان، قدرت محوری کشورهای عربی، فقط از سر رودربایستی و ظاهرسازی هنوز روابطش را با اسرائیل عادی‌سازی نکرده و هر نظاره‌گر هوشیاری می‌فهمد عربستان و اسرائیل در خفا روابط خوبی دارند. اگر چنین ایرانی وجود نداشت، اسرائیل در خواب  هم نمی‌دید، بتواند با راهبردی‌ترین دشمنانش همپیمان شود! اصلاً در غیاب چنین ایرانی، اسرائیل چگونه توجهات را از عملکرد خود منحرف کند و به هر بهانه‌ای مظلوم‌نمایی کند؟ تاریخ صهیونیسم را بخوانید تا بفهمید چرا یهودیان به دشمن نیاز دارند. اصلاً کشف صهیونیسم همین بود که فهمید هویت یهودی برای حفظ خود به دشمن نیاز دارد.

و اما کشورهای عربی؛ درست است که عربستان و کشورهای حوزۀ خلیج فارس سر برخی مسائل دائم از سیاست‌های ایران می‌نالند، اما همین ایران را به ایران دیگری که ممکن است متحد آمریکا باشد و صادرات نفت و گازش را با سرعت افزایش دهد، ترجیح می‌دهند. عربستان با بهره‌گیری از شرایط نامناسب ایران در بازار نفت و گاز صادراتش را به بیش از دوازده میلیون بشکه در روز رسانده و قصد دارد به زودی آن را تا چهارده میلیون بشکه بالا ببرد. وجود ایران عربستان را برای غرب به متحدی گرانبهاتر تبدیل کرده، ضمن این‌که سعودی‌ها با وجود ایران می‌توانند جنگ علیه یمنی‌ها را به گونه‌ای توجیه کنند که غربی‌ها چشم روی فجایع آن ببندند و خود را به ندیدن بزنند.

امارات از این بی‌میلی و بی‌تفاوتیِ دیرینۀ ایران نسبت به تجارت آزاد، نهایت بهره را برد و ساحل جنوبی خلیج فارس را به بزرگ‌ترین مرکز ترانزیت و کانون اصلی تجارت منطقه تبدیل کرد. قطرِ کوچک به زودی جام جهانی برگزار می‌کند و ایران پیشنهاد می‌دهد مسافران جام جهانی سری هم به ما بزنند و گویا مسئولی که چنین پیشنهادی می‌دهد، وجه ناخوشایند و توهین‌آمیز مسئله را اصلاً درک نمی‌کند!

ایدئال‌ترین ایران برای ترکیه همین ایران کنونی است با همین سیاست‌ها. کافی است نگاهی به اطرافتان بیندازید تا موج سرمایه‌ای که از ایران به سوی ترکیه سرازیر می‌شود را به چشم ببینید، چه موج توریست‌ها که با این وضع پاسپورت ایرانی، یکی از معدود مقاصد مطلوبی که دارند، ترکیه است و هم مهاجران ایرانی، مگر ایرانیان در خرید خانه در ترکیه رکورد نمی‌زنند؟ وضع موجود باعث شده است هزاران ایرانی جلای وطن کنند و برای رهیدن از استرس و فشار و داشتن سبک زندگی مطلوب خود، به ترکیه پناه برند. ضمن این‌که گاهی به نظر می‌رسد ترکیه سوداهای امپراتورانه هم در سر دارد و ترجیح می‌دهد همسایۀ شرقی‌اش گیر و گرفتار باشد تا این‌که پویا و فارغ از انواع معضلات به رقیبی هرروز ثروتمندتر تبدیل شود. ضمن این‌که ترکیه به دلیل مسئلۀ کردها از هر گونه بی‌ثباتی در ایران بیم دارد. دیگر همسایۀ ترک ایران هم همین ایران کنونی را به هر ایران دیگری ترجیح می‌دهد...

عراق هم در بسیاری از زمینه‌ها با ایران رقیب است و به رغم پیوندهای سیاسی، ترجیح می‌دهد ایران دست‌بسته بماند تا رقیب انرژی عراق نشود یا تهدیدهای دیگری برایش نداشته باشد. آن بخش از عراقی‌های متحد با ایران هم طبعاً متحدِ همین ایران کنونی‌اند و بیشتر از همه در عالم همین ایران را بر هر ایران دیگری ترجیح می‌دهند.

اما آمریکا و غرب؛ غرب به مدد وجود ایرانِ جمهوری اسلامی است که از عرب‌ها باج می‌گیرد، و به ویژه می‌تواند تسلیحات فراوانی به آنها بفروشد. ایران، با این توان موشکی و داشتن برنامۀ هسته‌ای که غربی‌ها را ترسانده است، عرب‌ها را نمی‌ترساند؟ اصلاً این‌همه بزرگ جلوه دادن توان نظامی ایران برای این نیست که برخی مسائل خاورمیانه به سمتی برود که اروپا و آمریکا دوست دارد؟ با این ایران، حمایت یکجانبۀ آنها از اسرائیل لاپوشانی می‌شود، عرب‌ها در زمینۀ انرژی بهتر همکاری می‌کنند و برای خرید اسلحه هم زودتر و بیشتر سر کیسه را شل می‌کنند.

همۀ جناح‌های سیاسی غرب هم به دلایل و انگیزه‌های متفاوتی همین ایران کنونی را ترجیح می‌دهند. حتی جناح چپ و پروگرسیو غرب هم که مثلاً اپوزیسیون دولت‌های غربی است، از وجود یک نیروی غرب‌ستیز و ضدآمریکایی در خاورمیانه کیفور است و با وجود ایران دائم می‌تواند به سیاست‌های دوگانۀ دولت‌های خود بتازد و ماهی‌های سیاسی برای خود بگیرد. تابه‌حال شنیده‌اید جناح چپ غرب واژه‌ای منفی یا انتقادی دربارۀ جمهوری اسلامی ایران بگوید؟! آنها حتی ایران را متحد خود می‌دانند و دلسوزی هم می‌کنند. حتی دموکرات‌های آمریکایی تا می‌توانستند ایران را در سر ترامپ زدند.

باز هم بگویم؟ می‌ماند متحدان ریز  و درشت ایران در منطقه، از حزب‌الله و انصارالله و حماس تا بشار اسد و حشد شعبی... ایران عزیز آنهاست و به این‌که متحد ایرانند، افتخار می‌کنند. ایران، با همین شرایط امروزش، برای هر کسی در این دنیا، به نحوی و از جهتی مطلوب است. فقط کمی بابت مسئلۀ هسته‌ای نگرانند، زیرا آنها ایران ابرقدرت نمی‌خواهند، ایرانی می‌خواهند که زورمند به نظر رسد، ولی در مقابل دست‌وپایش به طور کامل از جهت سیاسی و اقتصادی بسته باشد. ایرانی که هم ترسناک باشد و هم قابل‌ مهار.

در یک کلام، وضع موجود ما، مطلوب جهانیان است ــ جهانیان، به معنای دقیق کلمه!

کلید واژه ها: ایران ایران و عربستان ایران و امارات ایران و غرب ایران و روسیه ایران و چین جمهوری اسلامی ایران


( ۶۴ )

نظر شما :

از تبریز ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۱:۱۹
برادر عزیز وقتی شما یک بازی برد برد تعریف می کنید حتما هم باید پلن باخت باخت اش را تعریف و مفروض کرده باشید غیر از این آن برد برد چیزی جز مالوخیای ذهنی و در باغ سبز نشان دادن طرف مقابل چیز دیگری نمی تواند باشد اگر پرونده هسته ای و کل کارنامه 40 ساله نظام را بررسی کنیم چیزی جز افشرده لااقل 3 هزار سال تمدن ایرانی و مخصوصا این دویست سال اخیر نیست گول زدن های غربی ها و غرب شیفتگی ها این باخت را برای ملت ایران رقم زد اما شاهنامه ایرانی حتما آخرش خوش خواهد شد
مصطفی ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۲:۳۶
مطلب ساده انگارانه ای بود. نقد کل آن مجالی دیگر می طلبد ، تنها بخشی از آن را بررسی میکنم. اینکه فکر کنیم، اعراب بخاطر ایران است که با اسرائیل صلح کرده اند، ناشی از فقر تاریخنگری می باشد. شکست های اعراب نهایتا به کمپ دیوید ختم شد و این از لحاظ زمانی هیچ ربطی به ایران نداشت، گو اینکه اگر انقلاب هم نمی شد، عادی سازی مصر بعنوان بزرگترین دشمن، با اسرائیل قطعی بود. ضمنا خوب است نویسنده محترم درباره روابط در هم تنیده و پنهانی سعودی و اسرائیل که به سالهای پس از جنگ جهانی اول بر میگردد، نیز مطالعه کند.....
آراز ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۳:۲۰
لذت بردم احسنت
محمد ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۴:۱۸
از ایران کنونی تنها چیزی که مطلوب مردم ایران نیست اقتصاد فشلش است که به لطف دوستان شما و هم قطارانتان حاصل شده، کسانی که 8 سال کشور را معطل برجام کردند. داشته های ایران کنونی، ایران جمهوری اسلامی بسیار است. ایرانی که امنیت دارد، بر خلاف القائات شما استقلال دارد و در رابطه با دیگر کشور ها نه زور صاحبان قدرت را می پذیرد و نه زورگویی می کند، از حق دفاع می کند و دفاع از حق اگرچه برایش هزینه دارد اما از پذیرش ناحق برای او پر فایده تر است. در بحث اقتصاد نیز اگر با مالیات و سیستم تامین اجتماعی مناسب لقمه های چرب را از دهان حرام لقمه هایی چون شما خارج کنند و به صاحبان اصلی این ممکت بدهند مشکلی وجود نخواهد داشت، حتی با وضع کنونی اقتصاد.
ابراهیم قدیمی ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۵:۰۸
زمانی که یک کشتی بادبانی در دریا بسمت مقصدی میرود بادبانهای خود را با توجه به جهت باد افراشته میکند تا مسیر حرکت ان در جهت مقبول باشد۔اگر دیگران با توجه به سیاست های ایران منافع خود را تعقیب میکنند این طبیعی است۔باید دید سیاست های ایران در جهت سیاست های مدون ومنافع ایران هست یا نیست۔
عیسی مسلمان ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۹:۲۸
به نام خدا به نظر بنده ، جهان(مخصوصاً غربی ها و اسرائیل) در آرزوی حکومت دوباره‌ی شاهنشاه آریامهر هستند. زیرا فقط در چنین حکومتی بود که ایران تا ده میلیون بشکه نفت در روز تولید میکرد و پنجاه درصدش را تقدیم کنسرسیوم آمریکایی و انگلیسی می‌کرد و بخش اعظم درآمدهای نفتی‌اش را خرج خرید سلاح از آمریکا و اروپا می‌کرد و عربستان و ترکیه و سایر کشورهای منطقه را متقابلاً وادار به خرید سلاح میکرد. (آنهم در حالیکه هفتاد درصد جمعیت سی میلیون نفری‌اش، روستا نشین و بی‌سواد بودند و ملتی بودند که همیشه محتاج پزشک هندی و سربازان آمریکایی و مهندسان انگلیسی بودند) و از همه مهمتر اسرائیل نگون‌بخت است که درست در هفده شهریور ۱۳۵۷ در حال پایه‌ریزی و رونمایی از عرب‌های سازشکار (انور سادات) بود و از شانس بدش در ایران (که متحد اسراییل بود) انقلاب اسلامی به وقوع پیوست. وگرنه امروز حداقل بیست سی سال از زمانی که همه‌ی عرب‌ها پیمان سازش با رژیم صهیونسیتی را امضا کرده بودند، گذشته بود ...
ابراهیم ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۲۲:۲۸
جالب و چه باحال بود
علی ۰۹ خرداد ۱۴۰۱ | ۲۳:۲۹
زمان ریاست جمهوری هشت ساله محمد خاتمی پنجره تغییرات آبرومندانه و بدون هزینه برای ایران به اسم اصلاحات یا هر اسم دیگری باز بود که متاسفانه با کارشکنی های عناصر متوهم , وابسته و خودبین داخلی از بین رفت و الان داریم نتیجه کار میبینیم.آن کسانی که آن سالها هر روز یک مشکل برای دولت خاتمی ایجاد میکردند و شوربختانه هنوز هم هستند باید جواب گو باشند.قطعا این ایران مطلوب همه دنیا است ولی خود سیستم با سیاست های اشتباه شرایط این وضع به وجود اورده و متاسفانه اون فرصت طلایی هشت ساله خاتمی هیچ وقت با توجه به شرایط امروز دنیا و ایران در جمهوری اسلامی تکرار نخواهد شد حتی با کلید اشخاصی مثل حسن روحانی یا حتی اگر خود خاتمی هم بیاد
نیلوفر ۱۰ خرداد ۱۴۰۱ | ۱۳:۲۹
این مطالب تا حد زیادی درسته ولی گره کور ماجرا اینجاست که دست و پای این ایران هم به نظر تا حد زیادی در تغییر سیاست ها بسته شده و یکی از مهمترین دلایلش خیانت آمریکا و دولت ترامپ به برجام بود . به لطف آمریکا اندک امیدی هم که برای ترمیم و بهبود روابط بین ایران و آمریکا فراهم شده بود نابود شد. الان با وجود اینهمه دشمن که به درستی بهش اشاده داشتید میشه ایراد گرفت که چرا ایران به جای توسعه اقتصادی راه توسعه نظامی رو در پیش گرفته؟ اصلا با این وضعیت حتی اگر بخواهد میتونه راه توسعه اقتصادی رو جایگزین توسعه نظامی کنه؟ فکر می کنم جوابش اونقدرها هم ساده نیست . بله خشت اول درست بنا نشد اما هرچه بود امروز در این وضعیت گیر افتادیم و تغییر سیاست ها در چنین اوضاعی راحت نخواهد بود...
خسرو ۱۰ خرداد ۱۴۰۱ | ۲۰:۴۲
مطلب چشم نواز بود و خوب نوشته شده است ولی به نظرمن این ایران بهترین حالت برای روسیه و امریکا و چین و همسایه ها نیست چون با وجود مهاجرت پی درپی نخبه ها -- هنوز هم این ملت قشر با سواد و وطن پرور و عاقل پرورش میدهد فقط باید با تغییر نحوه اداره کشور و گردش نخبگان واقعی در پیچ و خم اداره مملکت دوباره سبز شده و زنده شود --- ایرانی که دشمنان آرزو میکنند مثل افغانستان خواهد شد که با وجود این مردم ، بعید است