دو شیوه جنگی ایالات متحده در صورت حمله احتمالی به ایران

جنگ ایران و امریکا، دور یا نزدیک؟

۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۱۲:۰۰ کد : ۱۹۸۳۲۶۳ نگاه ایرانی خاورمیانه
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: من جنگ را آن چنان دور نمی بینم که برای عدم وقوع آن تلاش نشود. با توجه به این نگاه اعتقاد دارم اگر امریکا از طریق تحریم ها نتواند به هدف خود دست یابد، می تواند گزینه جنگ را در دستور کار قرار دهد و بهانه آن را ایجاد کند.
جنگ ایران و امریکا، دور یا نزدیک؟
User Image

نویسنده : صادق ملکی

صادق ملکی، کارشناس، استراتژیست و تحلیلگر ارشد مسائل سیاسی است.

مطالب بیشتر

دیپلماسی ایرانی: در تحلیل بحران میان ایران و امریکا غالب تحلیلگران جنگ را دور ارزیابی کرده و باور به آن ندارند. با همه این تحلیل ها من جنگ را آن چنان دور نمی بینم که برای عدم وقوع آن تلاش نشود. با توجه به این نگاه اعتقاد دارم اگر امریکا از طریق تحریم ها نتواند به هدف خود دست یابد، می تواند گزینه جنگ را در دستور کار قرار دهد و بهانه آن را ایجاد کند. همان گونه که عراق به اتهامات واهی مورد حمله واقع شد برای ایران نیز اگرچه بهانه هایی است، اما امریکا می تواند با هر حادثه ای، حتی خود ساخته، بهانه سازی کند. دشمنان منطقه ای در این زمینه می توانند زمینه ساز این بهانه ها باشند.

با مد نظر قرار دادن این موضوع، چگونگی حمله امریکا به ایران می تواند مورد مداقه قرار بگیرد برای مقابله با آن و کاهش خسارات، راهبرد اصلی و با توجه به بازی جنگ، راهبردهای جایگزین تعیین شود.

به طور کلی اگر قرار باشد امریکا به ایران حمله کند دو شیوه جنگی به کار خواهد بست. امریکا در گزینه اول بدون ورود زمینی با یک حمله هوایی اقدام به بمباران و زدن مراکز حساس  و منابع اصلی قدرت خواهد کرد. هدف این عملیات تحمیل شکست و یا اضمحلال کامل ایران نیست بلکه هدف از آن کاستن از خطرات ایران بر منافع امریکا خواهد بود. این عملیات به سرمایه گذاری های ایران در عرصه های مختلف صدمه اساسی می زند و رسیدن ایران به نقطه قبل از عملیات علاوه بر نیاز به سرمایه، سال ها زمان خواهد برد. هدف امریکا از این عملیات علیه ایران تضعیف و تغییر رفتار خواهد بود. اگر این فرض درست باشد شاید برخی از تغییرات و ورود به دیپلماسی پویا و چند وجهی بتواند مانع انتخاب این گزینه شود.

در وضعیت تبدیل بحران میان امریکا و ایران به جنگ، فارغ از جنگ هوایی و محدود، گزینه دوم امریکا علیه ایران می تواند گزینه جنگ تمام عیار باشد. در این رویکرد در کنار جنگ هوایی، امریکا با ورود زمینی تنها به دنبال تغییر رژیم نخواهد بود بلکه تجزیه ایران می تواند هدفش باشد. این راهبرد امریکا از حمایت پنهان ... و آشکار همسایگان ایران به خصوص عربستان می تواند برخوردار شود. از نظر برخی از همسایگان تجزیه ایران اگرچه می تواند مطلوب ترین گزینه  باشد، اما این انتخاب در بلند مدت قطعا بسترساز تجزیه همان کشورها و عامل عملیاتی شدن سایکس – پیکوی جدید خواهد شد. امریکا در گزینه جنگ تمام عیار علیه ایران علاوه بر حسابی که روی اختلافات سیاسی، ناآرامی های اجتماعی و نارضایتی های اقتصادی می کند، بخش مهمی از محاسبات خود را روی شکاف های قومی و مذهبی ایران قرار خواهد داد. تفاوت های قومی و مذهبی ایران از مهمترین نقطه های ورودی همسایگان در همراهی با امریکا در جنگ علیه ایران خواهد بود.

گفته می شود در میان مولفه ها و شاخص های قدرت ایران، مولفه نظامی – امنیتی مهمترین شاخصه قدرت ایران است. اگرچه این پیش فرض فرصت تست در ابعاد بزرگ نداشته است اما اگر ما این پیش فرض را اصل قرار دهیم در یک ارزیابی مبتنی بر سازو کار قدرت، به نظر می رسد این ظرفیت نتواند در برابر حجم سنگین عملیات مشترک امریکا و متحدین منطقه ای آن قدرت مقابله برابر داشته باشد.

البته جنگ تحمیلی در کنار همه ملاحظات، بزرگترین عامل جهش در انسجام و نهادینه شدن عرق ملی ایرانیان بوده است. نگاهی به چگونگی وضعیت داخلی کشورهای پیرامونی و اینکه آنان همچنان تا تشکیل دولت – ملت فاصله دارند، نشانگر ارزشمندی این سرمایه ملی ایران است. این ویژگی توانسته است ایران را یک استثنا در منطقه کرده و این خود بزرگترین عامل بازدارنده در حمله به ایران است.

تحریم ثابت کرده پاشنه آشیل ایران، اقتصاد است. نظام هرچند دیر هنگام، اما تلاش دارد با جراحی و ساماندهی آن را برای گذر و مقابله با این مرحله آماده کند. به نظر می رسد همگام با توجه به بازسازی ساختار اقتصادی، لازم است نسبت به شاخص هایی که عامل تقویت هر چه بیشتر انسجام ملی می شود اهتمام خاصی مبذول شود. ترمیم آزردگی های پیش آمده ناشی از رقابت های سیاسی در سطح ملی و حضور متوازن اقوام و مذاهب در هرم قدرت و انتقال حس شراکت در اداره کشور، عامل جلوگیری در بهره برداری احتمالی دشمن از  شکاف های سیاسی، قومی و مذهبی خواهد بود. اگر این اصل را بپذیریم که ایرانیان همه برای ایران، آنگاه اغلب افراد منتسب به گروه های مختلف نه در طراز جناحی، قومی و مذهبی، بلکه در طراز ملی ظهور یافته و در خدمت کشور خواهند بود.

سخن آخر آنکه از جنگ، آن هم جنگی که نتیجه آن مشخص است، باید گریخت. باید برای صلح هزینه داد. اما اگر روزی جنگ اجتناب ناپذیر شد، باید بیش از قدرت نظامی روی مردمی حساب کرد که بتوانند یک جنگ میهنی را به پیروزی برسانند. ما در جنگ تحمیلی نه با عراق بلکه با دنیا جنگیدیم و آن جنگ تنها جنگی بود که ایران پس از قرن ها خاکی از دست نداد. در بدترین شرایط ممکن برای ایران، باید باز هم بیش از همه روی جنگ میهنی متکی بر آحاد مردم حساب کرد.

کلید واژه ها: ایران و امریکاجنگ با ایراندونالد ترامپ


( ۴۱ )

نظر شما :

ن.د ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۱۲:۵۴
لطفا روی جنگ ملی حساب باز نکنید که نتیجه اش را بعد ۳۲ سال از پایان جنگ داریم می بینیم. به جایی رسیدیم که هیچ سنخیتی برای اهداف مبارزه نداره.چه جوان هایی با چه هدفی رفتند و خونش ریخته شد و داغ بر دل پدر و مادر و همسر و فرزندان نشست اما به کجا رسیدیم؟ به کجا .....
سحر ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۱۴:۲۹
به نظر می رسد که اگر رژیم جعلی و منحوس صهیونیستی را به رسمیت بشناسیم، بیشتر معادلات منطقه به سود ایران چرخ خواهند خورد. این البته به منزله دست برداشتن از حمایت صمیمانه از حق فلسطینان نخواهد بود.
ابراهیم قدیمی ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۲۲:۴۵
من فکر نمی کنم ژنرال ها وبرنامه ریزان نظامی وسیاسی امریکائی انقدر بی دانش نظامی وسیاسی باشند که به ورود زمینی به ایران در این مقطع فکرکنند. امریکا در درگیری با ایران نه رای شورای امنیت را دارد ونه همراهی اروپا و حتی نه کنگره امریکا ودیگران ونه امادگی نیروی نظامی چند صد هزارنفری امریکا ونه خاک وهمسایه ای که از انجا حملات زمینی خود را اماده نمایند.تصرف نظامی کل وساحلی گسترده خلیج فارس وبحرعمان ایران دور از ذهن وامکانات وامادگی وپشتیبانی حداقل فعلی اوست. مضافا اینکه دوستان اروپائی وواعضای شورای امنیت ودوستان منطقه ای او نیز موافقتی با ان ندارند بلکه مخالف شدید نیز هستند.در مجموع دوستان امریکا در منطقه از در گیری نظامی در خلیج فارس وبحر عمان بیشتر زیان میبینند تا ایران.. همانطور که خود عنوان کرده است جهت امادگی دفاعی و جلوگیری از حمله ایران به دوستان ومتحدان خود حضور می یابد و مطمئنا جهت امادگی انجام حملاتی هوائی به اهدافی درایران نیز هدف است.ممکن است به بازرسی کشتی ها وجلوگیری از تردد نفت کش های ایرانی در مسیرهائی نیز بپردازد.تا انجا که بخاطر دارم برطبق قرار دادهای فیمابین ایران وروسیه درصورت ورود نیروی خارجی به ایران واحساس عدم امنیت نیروهای روسی میتوانند واجازه دارند وارد خاک ایران شوند که درصورت ورود امریکا وعلاقمندی روسیه ارایش وبرخورد دونیرو را درپی دارد. مداخله نظامی گسترده ا مریکا درخلیج فارس خود به بسته شدن وناامن شدن خلیج فارس وتنگه هرمز واحتمالا بسته شدن ان می انجامد که افزایش بی اندازه قیمت نفت وسود بیش از اندازه تولید کنندگان خارج از منطقه که تامین کننده نفت امریکا و روپا هستند را درپی خواهد داشت.مطمئنا ایران نیز با فزایش امادگی امریکا امادگی های خود وبسیج نیروهای خود را افزایش میدهدوسعی دریافتن همراهان ومداخلات سیاسی نظامی در مناطقی می کند و عملیات نظامی در خارج از منطقه نیز گسترش می یابد.ناوهای بزرگ وکوچک امریکائی خیلی به منطقه امد ورفت داشتند گرچه این بار باید ایران امادگی های خود ودوستان خود را شدیدا افزایش وبا دوستان خود مشورت بیشتر وتذکرات جدی تری به دشمنان منطقهای خود وسازمان های بینالمللی دهد.
مرتضی ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۰۰:۵۵
اهداف جنگ ملی هشت ساله با عراق عبارت بود از برقراری عدالت در تمام عرصه های اجتماعی سیاسی اقتصادی و ... امروز بعد از سی سال هیچ اثری از عدالت در این کشور وجود ندارد و عمده امکانات در اختیار عده ای زالو صفت می‌باشد که تنها دستاوردشان امریکا ستیزی بوده. بهتر است اینبار بجای اتکا بر مردم روی خود و خانواده‌هاشان حساب کنند
حسینی ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۱۰:۳۱
اصلاح قانون اساسی و برگزاری رفراندوم می تواند یک گزینه برای انسجام ملی باشد
سهدا ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۱۱:۳۵
متاسفانه در این سالها نظام برای تثبیت پررنگ سازی هویت ملی ایرانی نه تنها کاری نکرد بلکه درمواردی آن را مورد هجمه وتخریب اساسی قرار داد ،فکر نمی کنم در وضعیت کنونی بشود روی چنین مولفه ای برای مقابله با آمریکا حساب کرد بخصوص اینکه بسیاری در ایران طرف مقابل را به نوعی شبیه یک ارتش آزادیبخش می بینند تا یک نیروی مهاجم دشمن
بینام ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۱۵:۴۵
به نظرم حالا حالاها جنگ نمیشود مگر اینکه امریکا بخواهد از شر اسرائیل خلاص بشه که در اینصورت به ایران حمله میکنه تا ایران هم به اسرائیل حمله و دیگه روسیه و چین نمیزارن امریکا پیروز جنگ بشه چون بعدش نوبت خودشونه.
دریا ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ | ۲۱:۱۸
هر وقت مورد تحدید قرار گرفتید یا موقع انتخابات شد از اقوام اسم میبرید و هیچ وقت ازادی به انها نمیدهید و در عوض از انواع تحقیرها و شونیسم گری ها استفاده میکنید فکر میکنید مردم هماه مردم سال ۵۷ هستند روی اقوام حساب باز نکنید