سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نوشتار به تفاوتهای رویکردی میپردازد؛ از بازدارندگی مبتنی بر تهدید در غرب و مهار مرحلهای در روسیه، تا رویکرد تلفیقی اقناع و اجبار در چین.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۲ روزه به وضوح جای خالی برخی فناوریها را در ایران نشان داد. فناوریهایی که حدود ۴۰ سال در ایران روی آن سرمایهگذاری شده و ادعاهایی هم مطرح شده بود ولی در روز مبادا هیچ خبری از آنها نبود.
ادامه مطلب
ایلان برمن در یادداشتی مینویسد: پیام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی واضح است: دریا دیگر یک حائل امن برای دشمنان نیست و دامنه اقدامات تلافیجویانه دیگر به مرزهای ایران محدود نمیشود.
ادامه مطلب
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: تئوریسینهای روسی این اندیشه خطرناک را گسترش دادهاند که فروپاشی شوروی از نظر حقوق بینالملل یک اشتباه بوده و روسیه میتواند دوباره جمهوریهای سابق شوروی را به خود ملحق کند و اتحاد شوروی را دوباره برقرار سازد.
ادامه مطلب
سید محمدتقی آقایان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه تحت عنوان «آتشبس» میان تهران و تلآویو مطرح شد، نه نشانهای از عقبنشینی یا تردید، بلکه نماد تثبیت جایگاه ایران بهعنوان یک قدرت نظامی برتر در منطقه و جهان بود.
ادامه مطلب
پهپاد جیو تیان نمایانگر گامی بزرگ در توانمندیهای نظامی چین است که نه تنها قدرت تهاجمی و شناسایی این کشور را تقویت میکند، بلکه پیامدهای گستردهای برای ژئوپلیتیک جهانی دارد. این پهپاد با قابلیتهای بیسابقه خود، از جمله برد طولانی، مداومت پروازی بالا و توانایی حمل تعداد زیادی پهپاد کوچکتر، میتواند به ابزاری کلیدی برای برتری در جنگهای مدرن تبدیل شود.
ادامه مطلب
اباصلت کبیری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پروژه میلگم (MELGEM)، در زمینه ساخت شناور، پروژه گوک توغ، در زمینه تولید موشک و سامانه پدافندی و پروژه آنکا نیز در زمینه تولید هواپیما، هلی کوپتر و پهپاد، جزو موفقیت های نظامی این کشور در دو دهه اخیر است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جهانی شکل گرفته بر اساس اندیشه "انسان گرگ انسان" توماس هابز تا این انگاره و باور محلی در ادبیات موسیقی ایرانی که میگوید "سوار بی تفنگ قدرت نداره" را باید جهانی واقعی و سیاستگذاری این جهان را نیز رئالیسم قدرت قلمداد کرد.
ادامه مطلب
سعید دانشمند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اقدامات ترامپ و پیروزی مجدد ترامپ در انتخابات، بازتاب تفکرات استثناگرایی آمریکایی ها بود که بازگشت به دوران هژمونی را در ذهن خود تداعی می کنند. ترامپ به دنبال بازگرداندن آمریکا به دهه های ۵۰ و ۶۰ میلادی بعد از جنگ جهانی دوم است. او با استراتژی جدید، به دنبال الحاق سرزمین کشورها به خاک آمریکا، حفظ و توسعه قدرت نظامی و بازگشت به قدرت اقتصادی است تا بتواند نظم موجود جهانی را تغییر دهد.
ادامه مطلب
وبیناری که توسط اندیشکده روسی تهیه شده است و دکتر سیدارث کاشال، پژوهشگر اقتصاد نظامی و فارغالتحصیل روابط بینالملل از مدرسه اقتصاد لندن آن را مدیریت می کند، تلاش دارد بر اساس یافتههای گزارش اخیری که توسط نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا و مرکز استراتژیهای دریایی فرانسه (CESM) پشتیبانی میشود، حضور و قدرت نظامی چین در حوزه یورو- آتلانتیک را بررسی کند.
ادامه مطلب
رامین فخاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در قرن بیستویکم، اقتصاد قدرت است و قدرت، اقتصاد است. همه مؤلفههای قدرت، از جمله قدرت نظامی و موشکی، زیرمجموعه اقتصاد هستند. هیچ کشوری تحت تحریمهای شدید و رکود تورمی نمیتواند به قدرتی بزرگ تبدیل شود و به مرور از درون پوسیده خواهد شد. نمونههای آن، کره شمالی و کوبا هستند.
ادامه مطلب
امروزه قدرت نظامی ایالات متحده نسبت به سایر قدرت ها کاهش یافته است. یک گزارش اخیر دو حزبی اشاره می کند که ارتش آزادیبخش خلق چین در مسیر تبدیل شدن به "یک رقیب نظامی همتا، اگر نگوییم برتر، برای ایالات متحده است."
ادامه مطلب
علی اکبر دارینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: راهبرد «حلقه آتش» به ایران کمک کرده است که جغرافیای پاسخ خود به تهدیدها علیه بقاء و امنیت ملی را به بیرون از مرزهای ملی گسترش دهد. هدف از این راهبرد افزایش قدرت بازدارندگی یک کشور فرای مرزهای ملی خود است. در چارچوب این راهبرد خردمندانه، ایران دور از میدان درگیری خواهد بود و این متحدین ایران هستند که با دشمن درگیر خواهند شد.
ادامه مطلب
نیروی دریایی اکنون کمتر از ۳۰۰ کشتی دارد، در حالی که در پایان دولت ریگان این تعداد ۵۹۲ کشتی بود. این برای حفظ بازدارندگی متعارف از طریق حضور دریایی در ۱۸ منطقه دریایی جهان که فرماندهان جنگنده ایالات متحده آن را از نظر استراتژیک مهم تشخیص داده اند، کافی نیست. کنگره و قوه مجریه باید به هدف داشتن یک نیروی دریایی ۳۵۵ کشتی تا سال ۲۰۳۲، که ترامپ در سال ۲۰۱۷ تعیین کرد، متعهد شوند.
ادامه مطلب
در خاورمیانه، آمریکا بین رفتن و ماندن مردد است و نمیتواند تصمیم بگیرد که با نیروهایی که هنوز در منطقه دارد، چه کند. وضعیت فعلی، کار نمیکند - و تناقضِ شگفت آنکه، این ایران است که آمریکا را از تغییر این وضعیت (و تصمیم به خروج) بازداشته است.
ادامه مطلب
محمدجواد غلامرضاکاشی در یادداشتی می نویسد: اسرائیل از قدرت تنها زورمندی را فهمیده است. تنها زور گفتن، سرکوب کردن و شکنجه و حبس مخالفین فلسطینی را آموخته است. لاجرم مردم فلسطین با تکیه بر نیرویی مثل حماس رویاروی آن ایستادهاند. حماس هم سرکوب شود، حماس دیگری متولد میشود.
ادامه مطلب
هواپیماهای نسل چهارم و حتی نسل پنجم همراه با دهها هزار تانک و توپ بیارزش خواهند شد و تسلیحاتی که انسانها به صورت مستقیم از آنها استفاده نمیکنند، سیطره خواهند داشت. چه بسا مهمترین پرسش در اینجا این است که ما در موضوع هوش مصنوعی و چگونگی استفاده از آن در ابعاد نظامی کجا قرار داریم؟
ادامه مطلب
کسب جایگاه ویژه ترکیه در دوره رجب طیب اردوغان دو علت اصلی داشته است: نخست پیشرفت چشمگیر صنایع نظامی این کشور و دوم سیاست خارجیاش در دریای مدیترانه.
ادامه مطلب
موضع دفاعی کنونی واشنگتن نه مفهومی نظامی بلکه مفهومی سیاسی دارد و این وضعیت میتواند ادامه داشته باشد. از دیرباز، ایالات متحده فقط زمانی به نوسازی ارتشش پرداخته که دشمنانش ضعف ارتش آمریکا را در میدان جنگ به نمایش گذاشتهاند. ممکن است این کشور بار دیگر به سمت چنین فاجعهای پیش برود.
ادامه مطلب