اخبار
انقلاب راست افراطی امریکای لاتین (بخش دوم)
محافظهکاری جدید
اما این ایده که جناح راست ذاتاً یا منحصراً اقتدارگراست، در آمریکای لاتین امروز، جایی که هر سه مورد دیکتاتوری آشکار در چپ ایدئولوژیک قرار دارند، یعنی کوبا، نیکاراگوئه و ونزوئلا، دیگر طرفداری ندارد. (طبق بررسی جهانی سالانه واحد اطلاعات اکونومیست در مورد سلامت دموکراتیک، برخی کشورهای دیگر، از جمله السالوادور، گواتمالا و مکزیک، رژیمهای ترکیبی هستند که نه کاملاً دموکراتیک هستند و نه کاملاً اقتدارگرا.) روی کار آمدن متوالی روسای جمهور راست میانه که به نهادهای دموکراتیک احترام میگذاشتند، از جمله موریسیو ماکری از آرژانتین (۲۰۱۵ – ۲۰۱۹) و سباستین پینیرا از شیلی (۲۰۱۰ – ۲۰۱۴ و ۲۰۱۸ – ۲۰۲۲)، به کاهش بیاعتمادی دیرینه به رهبران محافظهکار کمک کرد.
ادامه مطلب
بازتعریف قدرت در نظم در حال گذار جهانی
ایران در پیچ تاریخی ژئوپلیتیک
ابوالفضل حسینی نیک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحولات اخیر نشان میدهد که محیط امنیتی پیرامون ایران به مرحلهای سیالتر و بیثباتتر وارد شده است. افزایش سطح تنش مستقیم و غیرمستقیم با اسرائیل، گسترش دامنه درگیریها به حوزههای سایبری، اطلاعاتی و عملیاتهای نقطهای، و تغییر محاسبات قدرتهای فرامنطقهای، همگی بیانگر آناند که الگوی بازدارندگی پیشین دیگر بهصورت خودکار عمل نمیکند. فرسایش تدریجی برخی بازیگران همپیمان منطقهای، افزایش هزینههای سیاسی و اقتصادی حمایت از شبکههای نیابتی، و حساستر شدن آستانههای درگیری، قدرت سخت ایران را وارد مرحلهای کرده که در آن «نگهداری بازدارندگی» خود به یک چالش راهبردی تبدیل شده است. در چنین فضایی، خطر سوءمحاسبه، تصاعد ناخواسته تنش و ورود به چرخههایی که کنترل آنها دشوار است، بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است.
ادامه مطلب
کمک یا اخلال؟
اثر پنهان کمکهای خارجی بر اقتصاد محلی
احمد ذوالفقاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شواهد تجربی نشان میدهند که در بسیاری از موارد—بهویژه در کشورهایی با نهادهای ضعیف و وابستگی به کمک خارجی—این کمکها نه تنها بازار سالم اقتصادی نمیسازند، بلکه میتوانند چالش های رقابتی و ساختاری ایجاد کنند که خود موانع جدید توسعه هستند.
ادامه مطلب
لابی صهیونیستی قویتر از اسناد ملی ایالات متحده است
علائم و نشان های جنگ با ایران در سند امنیت ملی امریکا
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نویسنده سطور اعتقاد دارد، علائمی از همین سند یعنی سند امنیت ملی امریکا ۲۰۲۵ نشان می دهد احتمال حمله امریکا به ایران در سال ۲۰۲۶ گزینه ای جدی در سیاست خارجی امریکاست.
ادامه مطلب
سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و منطقهگرایی
این همسایه تهران را از منطقه دور میکند؟
بهرام امیراحمدیان در یادداشتی مینویسد: کیه با برگزاری کنفرانس «سه دریا» در استانبول در سال ۲۰۱۲، در نقش دولت مقتدر در حوزه دریای خزر، دریای سیاه و دریای مدیترانه، در صدد بود جای پایی در قلمرو عثمانی برای خود پیدا کند، ولی بازیگرانی چون عربستان سعودی در خلیج فارس و مصر در دریای مدیترانه و روسیه در دریای سیاه این خواب ترکیه را آشفته کردند. در واقع درخشش دولت عثمانی در سرزمین هایی بود که در جنگ ها تصاحب شده بود و هیچ قرابت فرهنگی و تمدنی با ترکیه نداشتند.
ادامه مطلب
۱۵ سال بعد از بهار عربی روح عصیان کماکان زنده مانده است؟
تراژدی شکسـت
آیا ۱۵ سال بعد از نخستین جرقههای بهار عربی و پس از شکستهایی بیرحمانه، میتوان بزرگداشتی برای این تحول عظیم در خاورمیانه و شمال آفریقا برگزار کرد؟ نگاهی به سرنوشت کشورهای درگیر، باعث میشود که با اطمینان خاطری درخورتوجه، در پاسخ به این سؤال «نه» بگوییم. اما آیا روح عصیان، کماکان در کشورهایی که زمانی بهار عربی را رقم زدند، زنده است یا جای خود را به یک کرختی وصفناپذیر حاصل از شکست و سرخوردگی داده است؟
ادامه مطلب
در استراتژی اتحادیه اروپا تلاش برای موازنه قوا با روسیه نقش چندانی ندارد
نزدیکی روسیه و اروپا تهدیدات امنیتی چین
محمود اشرفی می نویسد: ملیگرایان روسیه همواره بر تمایلات ملیگرایانه خود تأکید داشتهاند. احساسی ملی که براساس آن سرزمین روسیه مستقل از اروپاست. شیوه سوسیالیستی و جهانوطنی حاکم در اتحاد جماهیر شوروی سابق نیز گاه پررنگ و زمانی کمرنگ خودنمایی میکرد. در اتحاد جماهیر شوروی سابق، حاکمیت روسها بر همه جمهوریها با قومیتهای گوناگون، از ازبک گرفته تا تاتار، چشمگیر بود.
ادامه مطلب