پیام ویژه سفر وزیر دفاع ایران به جمهوری آذربایجان

دیپلماسی ایرانی: امیر سرتیپ عزیز نصیرزاده، وزیر دفاع ایران در راس هیاتی در سفر به جمهوری آذربایجان با الهام علی اف، رئیس جمهوری این کشور دیدار و در مورد مسایل دوجانبه و منطقه ای گفت‌وگو کرد. در این دیدار علی اف با اشاره بر اینکه جمهوری آذربایجان همواره تقویت ثبات و امنیت ایران را مد نظر داشته است، با ابراز نگرانی از وضعیت امنیت منطقه تأکید کرد: در چارچوب روابط صمیمانه و برادرانه اجازه نخواهیم داد هیچ تهدیدی از جمهوری آذربایجان متوجه جمهوری اسلامی ایران شود.

اگرچه در طول حدود سه دهه استقلال جمهوری آذربایجان، وزیران دفاع ایران بارها به باکو سفر کرده اند، اما این سفر از جنبه های متعدد با سفرهای پیشین متفاوت و شاید اندکی به سفر سردار حسین دهقان، وزیر دفاع وقت کشورمان در فروردین ۱۳۹۴ به باکو مشابه باشد. سفر امیر سرتیپ نصیرزاده به جمهوری آذربایجان دقیقا در مقطعی انجام شد که سطح تنش و احتمال درگیری نظامی ایران با امریکا و رژیم صهیونی به بیشترین میزان در سالهای اخیر رسیده است، طبیعتا در چنین مقطعی که فرماندهان نظامی درگیر مدیریت میدان نبرد آتی هستند، انجام این سفر حاکی از کارویژه هایی است که کمتر گفته می شود.

این سفر در شرایطی انجام می‌شود که جمهوری آذربایجان از خرداد ۱۴۰۴، جدا از اقدامات متعدد ضدایرانی، در دو مقطع فارغ از سیاست های اعلامی خود، ماهیت رویکردهای ضدایرانی خود را به نمایش گذاشته است:

اول، در جریان تجاوز نظامی ۱۲ روزه رژیم صهیونی به ایران، جمهوری آذربایجان علاوه بر فضای خود در خشکی و دریا، تعدادی از پایگاه‌های پهپادی و هوایی خود بویژه در نزدیکی مرزهای مشترک را برای حمله به ایران بویژه شمال غرب و تهران در اختیار رژیم صهیونی گذاشت؛ حجم تجاوز پهپادهای صهیونی از آسمان جمهوری آذربایجان به ایران به قدری زیاد بود که کمتر مرزنشین ایرانی یا آذربایجانی است که با چشم غیرمسلح آنها را رصد نکرده باشد؛ جمهوری آذربایجان به موازات این شراکت شرارت بار ضدایرانی، حتی از محکوم کردن این تجاوز نظامی تا آخرین روز جنگ خودداری و در سطح وزیر خارجه با بکار بردن تعبیراسرائیلی «عملیات  نظامی»، تنها از آن ابرازنگرانی کرد. باکو همزمان با دپو نیروی نظامی در مرز، منتظر تحقق وعده رژیم صهیونی برای سقوط ایران و اجرای گام بعدی نقشه دشمن یعنی نقش آفرینی در تجزیه ایران بود.

دوم؛ در جریان اعتراضاتی که در ادامه با مداخله امریکا و اسرائیل و گسیل گروه های تروریستی آنها به اغتشاشات خشونت‌بار در ۱۸ و ۱۹ دی منجر شد؛ دولت باکو از محکوم کردن این اغتشاشات و طرح دشمن برای تجزیه ایران خودداری و رسانه‌های آن نیز در تراز رسانه‌های صهیونی به وارونه سازی و سیاه نمایی تحولات ایران پرداختند.

پس از مشارکت شرارت بار باکو در جنگ ۱۲ روزه و تبدیل جمهوری آذربایجان به بخشی از نبرد صهیون علیه موجودیت ایران و متعاقب آن مطالبه ملی ایرانیان برای واکنش موثر به خیانت های دولت باکو، جریانی با هدف تطهیر چهره باکو شروع به انکار نقش جمهوری آذربایجان در جنگ ۱۲ روزه کردند. در راس این جریان سه ضلع در داخل و خارج از کشور به صورت مکمل نقش آفرینی کردند:

* رژیم صهیونی که حتی قبل از جنگ ۱۲ روزه با پوشش ارتش جمهوری آذربایجان بارها اقدام به تمرین نحوه هدف قراردادن سایت های راداری ایران در شمال غرب کرده بود، به دولت باکو اطمینان داده بود که تمام رادارها تخریب شده اند و در نتیجه تهران مستنداتی برای طرح مشارکت جمهوری آذربایجان در حمله به ایران ندارد.

* متعاقب این موضوع الهام علی اف در دیدار با سفیر ایران در باکو با فرار به جلو و اطمینان از وعده صهیونیستها، مواضع تهران در خصوص بهره برداری از ظرفیت جمهوری آذربایجان توسط اسرائیل را جنفگیات خوانده و خواهان مدرک شد، همین رویکرد در گفتگو با سایر مقامات ایرانی نیز مطرح شد.

*د ر ضلع سوم لابی قومی مزدور و خائن به هویت و اصالت شریف آذربایجانیِ ایرانی، در سطح رسانه ای ضمن هیاهو در این خصوص، به دروغ مدعی شدند در جریان جنگ ۱۲ روزه، الهام علی اف از اسرائیل خواسته است، مناطق آذری نشین ایران را مورد حملات موشکی قرار ندهد! لایه ساختاری لابی نفوذی در مراکز دولتی نیز با ادعای فقدان مدارک ثبت راداری، و با توجیه اینکه نباید جبهه جدیدی علیه کشور باز شود، تلاش کردند مانع تحقق مطالبه ملی ایرانیان برای پاسخ به خیانت های باکو شوند. این در شرایطی بود که اساسا باکو مدتها به بخشی از میدان نبرد صهیونی علیه ایران تبدیل شده و بسیاری از ضربات از این مسیر متوجه کشور شده است.

با وجود این، با گذشت زمان و آشکار شدن ابعاد و مدارک بیشتری از مشارکت خصومت آمیز باکو در جنگ ۱۲ روزه از یک سو و همچنین با تغییر دکترین دفاعی ایران از پدافندی به آفندی و منطقه ای در جنگ آتی؛ رویکرد ایران به متحدان منطقه ای صهیونیسم چه در شمال کشور و چه در جنوب آن، دچار تغییرات اساسی شده است. تاکید مقام معظم رهبری مبنی بر اینکه آمریکا بداند، اگر جنگی راه بیندازد، این‌بار جنگ منطقه‌ای خواهد بود، پیام بسیار روشنی برای کشورهایی دارد که با خیانت به آرمان های اسلامی، تبدیل به دارایی های استراتژیک نظامی، انرژی، ترانزیتی و تجاری رژیم صهیونی شده و البته فرصت های ارزشمندی برای تهران در جنگ آتی ایجاد کرده اند.

به نظر می رسد دولتمردان باکو علی‌رغم شعار همسایگی و دوستی در دیدارهای دیپلماتیک، بهتر از هر کس دیگری از نقش خصمانه خود علیه ایران آگاه هستند؛ این شاید دلیل اصلی بسته نگه داشتن مرزهای زمینی جمهوری آذربایجان با ایران و همچنین خودداری الهام علی اف از استفاده از فضای امن و کوتاه ایران در سفر اخیرش به امارات و پیمودن مسافتی طولانی در خارج از فضای ایران، برای این سفر باشد.

در چنین شرایطی سفر هیات نظامی ایران به باکو بسیار معنادار است. سردار حسین دهقان، وزیر دفاع وقت ایران در سفر فروردین ۱۳۹۴ به باکو که مدتی پس از تجاوز پهپاد هرمیس اسرائیلی از نخجوان به ایران و سرنگونی آن در مسیر نظنز بود، به الهام علی اف هشدار داد، آن مقطع وزیر دفاع جمهوری آذربایجان مدعی شد این اقدام توسط به اصطلاح مهمان‌ها (اسرائیلی‌ها) و بدون اطلاع باکو انجام شده و با عذرخواهی الهام علی اف خاتمه یافت. اما این بار صرف عذرخواهی، تجاهل و درخواست مدرک کافی نخواهد بود. این تصور باکو که رژیم صهیونی یا کشور دیگری می تواند در جنگ آتی مانع حق مشروع ایران برای پاسخ به مبادی و متحدان تجاوز نظامی باشد، شبیه تصور قماربازی است که فکر می کند در هر قماری، بلاتردید برنده خواهد شد.