بازخوانی حقوق بشری سخنرانی ویکتور هوگو در ۱۸۴۹
از نابودی فقر تا حق بر زندگی شرافتمندانه جدید
امیر بیپروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اهمیت سخنرانی هوگو در این است که فقر را از قلمرو ترحم خارج میکند و به حوزه مسئولیت عمومی میبرد. او نمیگوید فقرا نیازمند شفقت فردیاند؛ بلکه میگوید جامعه و حکومت در برابر آنان مسئولاند. این دقیقاً همان جابهجایی مفهومی است که حقوق بشر معاصر بر آن استوار است: افراد فقیر «موضوع احسان» نیستند، بلکه «دارندگان حق»اند؛ و دولت نیز نه نیکوکار، بلکه «متعهد حقوقی» است.
ادامه مطلب
