علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سازمان ملل هنوز با جامعه ملل یکسان نیست و از ظرفیتهای حقوقی، نهادی و جهانی گستردهتری برخوردار است. با این حال، تجربه جنگهای جاری نشان میدهد که خطر اصلی لزوماً فروپاشی این سازمان نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی اعتماد به نظام امنیت جمعی و کاهش توان سازمان ملل در ایفای مهمترین مأموریت خود است.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نباید فراموش کنیم که مرکز و بخش عمده کشورهای غرب آسیا، علاوه بر ایران به عنوان هژمون منطقه، ترکیه و اسرائیل، کشورهای عربی هستند. این بدان معناست که کشورهای تأثیرگذار عربی باید در این زمینه مسئولیت ویژهای داشته باشند و ابتکار عمل را در ارائه ایدههایی در مورد امنیت منطقهای به دست بگیرند و این امر را به آمریکا یا سایر کشورهای منطقه واگذار نکنند.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی می نویسد: در دوران پساجنگ که سه دهه گذشته را در بر میگیرد، ناظران و دستاندرکاران روابط بینالمللی شاهد پدیدهای به غایت مهم در خور توجه در امور مفهومی و عملیاتی مربوط به شورای امنیت هستند و آن رنگارنگی در پهنای امنیت بینالمللی است. پدیده رنگارنگی در امنیت بینالمللی به چه معناست و چگونه میتوان آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد؟
ادامه مطلب