هوش مصنوعی و شکافی که در حزب دموکرات افتاده است

نویسنده: توماس رایت (THOMAS WRIGHT)، پژوهشگر ارشد در «مؤسسه بروکینگز» که در دوران دولت بایدن، به عنوان مدیر ارشد برنامه‌ریزی راهبردی در «شورای امنیت ملی» خدمت کرده است.

دیپلماسی ایرانی: اسرائیل ممکن است منشأ بحث برانگیزترین شکاف در میان دموکرات ها باشد، اما تنها این نیست. هوش مصنوعی نیز به عنوان یک منبع اختلاف ظاهر شده، اگرچه خطوط نبرد چندان منظم ترسیم نشده است. گروهی از میانه روهای با نفوذ، که شامل بسیاری از مقامات دولت بایدن می شود، هوش مصنوعی را به عنوان فناوری می بینند که مزایای آن به اندازه خطرات آن جهان را تغییر می دهد. آنها بر این باورند که ایالات متحده باید در رقابت با چین پیروز شود – اغلب به عنوان مثال به قابلیت های سایبری مدل Mythos اشاره می کنند – اما همچنین از کاهش سرعت توسعه هوش مصنوعی برای اطمینان از ایمن بودن مدل ها و مدیریت اثرات اقتصادی، به ویژه بر مشاغل، حمایت می کند. برای انجام این کار، آنها از تقویت کنترل‌های صادراتی ایالات متحده بر چین حمایت می‌کنند تا اتاق تنفسی برای «پیش‌رفت از مرز» و تنظیم آزمایشگاه‌های پیشرو فراهم کنند. آنها می‌خواهند با متحدان و شرکای خود درباره یک موضع مشترک درباره هوش مصنوعی مذاکره کنند (از جمله با توزیع زیرساخت‌های هوش مصنوعی برای نزدیک‌ترین متحدان ایالات متحده، مانند استرالیا و کانادا) و گفت‌وگو با چین برای مدیریت خطرات ایمنی باز کنند.

با این حال، اختلافات قابل توجهی در دولت بایدن در مورد چگونگی رقابت فناوری با چین وجود داشت که احتمالاً در مبارزات انتخاباتی ۲۰۲۸ دوباره ظاهر می شوند. وزارت خزانه داری بایدن با این استدلال که حفظ وابستگی چین به فناوری آمریکایی، اهرم ایالات متحده را حفظ کرده و پکن را از توسعه گزینه های جایگزین منصرف می کند، این سوال را مطرح کرد که آیا کنترل های صادراتی می تواند مانع از عقب افتادن چین شود. جینا ریموندو، وزیر بازرگانی آمریکا، در دسامبر ۲۰۲۴ به وال استریت ژورنال گفت که "تلاش برای عقب نگه داشتن چین یک کار احمقانه است" و سرمایه گذاری در ظرفیت صنعتی در ایالات متحده بیش از کنترل صادرات اهمیت دارد. دیگر دموکرات‌های میانه‌رو، مانند سوزان رایس، مشاور سابق امنیت ملی، استدلال کرده‌اند که ایالات متحده و چین باید در مورد توافقی برای توقف مدل‌های هوش مصنوعی مذاکره کنند.

در همین حال، ترقی‌‌خواهان معمولاً متقاعد نیستند که ایالات متحده می‌تواند در رقابت مرزی با چین پیروز شود یا حتی باید پیروز شود. اقلیتی نسبت به این فناوری بدبین هستند و ادعاهای آزمایشگاه های مرزی را به عنوان هیاهو نادیده می گیرند و معتقدند که تا حد زیادی می توان آن را با چارچوب های قانونی موجود مدیریت کرد. با این حال، برخی دیگر بر این باورند که ایالات متحده باید توسعه هوش مصنوعی را متوقف کند، مراکز داده جدید را تعلیق کند، موضعی تهاجمی در قبال شرکت‌های فناوری اتخاذ کند، و با چین معامله بزرگی را انجام دهد که شبیه به توافق جامع کنترل تسلیحات است. سندرز و نماینده رو خانا از کالیفرنیا، هر دو خواستار توافقی الزام آور با پکن برای مهار توسعه سیستم‌های هوش مصنوعی بالقوه خطرناک شده‌اند و به صراحت با کنترل تسلیحات هسته‌ای جنگ سرد مشابهت می‌کنند. اعضای مترقی کنگره عمدتاً به نفع کنترل صادرات چین رای داده اند، اگرچه مشخص نیست که اگر چین در اوایل دولت جدید تهدید به تشدید تنش کند، آنها را تمدید و تقویت خواهند کرد یا خیر.

ایمنی هوش مصنوعی می تواند به یکی از مهم ترین مسائل در دوره مقدماتی تبدیل شود و ائتلاف های جدیدی ایجاد کند که شکاف سنتی میانه رو – ترقی‌خواه را از بین ببرد. سرعت توسعه هوش مصنوعی و احتمال حملات سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی یا حوادث از دست دادن کنترل در آینده به این معنی است که این موضوع به ویژه در آینده تا سال ۲۰۲۸ روان باقی خواهد ماند.

منبع: فارن افرز/ترجمه: سید علی موسوی خلخالی

ادامه دارد...