جلوههای اخلاق و دیپلماسی تمدنی ایران در برابر استکبار رسواییزده
تقابل دو زیستجهان
نویسنده: محمد اسدی موحد رایزن فرهنگی سفارت جمهوری اسلامی ایران در جمهوری ارمنستان
دیپلماسی ایرانی: سخنرانی رئیسجمهور ایران ، دکتر مسعود پزشکیان، در هشتاد و نهمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بار دیگر تریبون بینالمللی نیویورک را به صحنه بازنواخت گفتمان اصیل ایرانی – اسلامی و جلوهگاه حکمت، ادب و اقتدار ملی بدل ساخت. این رویداد در تقابل آشکار با مواضع، ادبیات و پرخاشگری کلامی رؤسای جمهور آمریکا و رهبران رژیم صهیونیستی، تنها یک اختلافنظر سیاسی ساده نبود؛ بلکه پرده از تقابل بنیادین دو منشور فکری، اخلاقی و تمدنی برداشت.
۱. کلام توحیدی و دیپلماسی عزت
آغاز سخن با نام خدای رحمان و رحیم و تجلیل از کرامت انسانی، تشریفاتی و فرمالیته نبود ، بلکه نشانه روشن شاکله ذهنی و بنمایههای تمدن کهن ایرانزمین است. در نگاه ایرانی-اسلامی، «قدرت» بدون «اخلاق و عدالت» پدیدهای مهارنشده و مایه ویرانی است. پیام صریح ایران از تریبون سازمان ملل، نفی جنگطلبی، دعوت به وفاق بینالمللی و دفاع از صلح بر پایه عزت بود؛ صلحی که نه از سر ضعف، بلکه از موضع اقتدار، حکمت و منطق مطالبه میشود.
جمهوری اسلامی ایران، متکی بر آموزههای الهی و سابقه تاریخی خود، هرگز میز مذاکره و منطق دیپلماسی را ترک نکرده و نخواهد کرد. ملت ایران در تمام مقاطع بحرانی ثابت کرده که میان «مذاکره برای احقاق حق» و «تندادن به سلطه و زور» فاصله است.
۲. دانش صلحآمیز در برابر ابزار کشتار
فناوری بومی و بویژه دانش هستهای صلحآمیز، حق مسلم ملت ایران و ابزاری برای سعادت، آسایش و توسعه همهجانبه بشریت است. در تمدن و فرهنگی که مفاخر ادبی ، حکیمان و اندیشمندان آن همچون فردوسی و سعدی، انسان را اعضای یک پیکر میدانند، علم ابزاری برای تعالی زندگی است. مخالفت قاطع ایران با سلاحهای کشتار جمعی، افزون بر حرمت شرعی و فتوای صریح دینی، ریشه در اخلاق تمدنی ایرانیان دارد؛ ملتی که نیازی به ابزارهای غیرانسانی ندارد، زیرا والاترین سلاح او شجاعت، ظلمناپذیری و اتکا به هویت ملی و اسلامی خویش است.
۳. دفاع از کرامت انسان و افشای استانداردهای دوگانه
در حالی که جهان خسته از جنگ، شاهد فاجعهبارترین جنایات و کودککشیها در غزه و فلسطین است، صدای رئیسجمهور ایران انعکاس وجدان بیدار آزادگان جهان شد. طنین دفاع از کودکان بیدفاع غزه از سوی ایران، با پشتیبانی بیقیدوشرط مدعیان غربی حقوق بشر از ماشین جنگی رژیم صهیونیستی، تناقضی آشکار را در برابر چشم جهانیان قرار داد.
۴. تقابل فرهنگمداری با رفتار استکباری
مقایسه ادبیات دو طرف، مرز میان «تمدن» و «تهدید» را شفافتر از همیشه ترسیم کرد:
کلام ایران: مؤدبانه، فاخر، مبتنی بر احترام متقابل، دعوت به گفتگو و دفاع از مظلومان.
ادبیات طرف مقابل: پرخاشگرانه، همراه با نگاه از بالا به پایین، تهدید ملل آزاد و توجیه تجاوزگری.
این مواجهه بهروشنی اثبات کرد که تمدنهای اصیل با «ادب کلامی، ثبات اخلاقی و حقطلبی» شناخته میشوند، نه با زورگویی و فحاشی . ملت ایران با تکیه بر ریشههای چند هزارساله و آموزههای بلند اسلام، بار دیگر نشان داد که قدرت واقعی در تسلیمناپذیری، حراست از کرامت انسان و ایستادگی در برابر ظالمان نهفته است.
نظر شما :