کردستان ایران

مروری تاریخی

ریشه‌های بحران در کردستان

ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دقت کردید به سخنان مسئولین کشور و یا هر کسی که تریبون دستش است، وقتی از ایران و کردستان صحبت می‌شود تکیه کلامشان شده است «رنگین کمان اقوام» و یا «اقلیت‌های قومی» و یا «خُرده فرهنگ‌ها»! این مطلب به ذهن متبادر می‌شود که کُردها از اقلیت قومی هستند، همچنین است آذری‌ها و سایر اقوام. به همین ترتیب فرهنگ کُردی و آذری و سایر اقوام را خُرده فرهنگ می‌نامیم؟ آن‌وقت کسی سئوال می‌کند که جنس این سخنان با مواضع مسئولین کشور ترکیه و عراق و سوریه چه تفاوتی دارد! کُردها در  کشورهای مذکور عضوی از آن کشورها هستند ولی هرگز ترکی یا عراقی یا سوری نیستند!

ادامه مطلب

وقتی آتش جنگ، خانه همه را می‌سوزاند

پیاده‌سازی سناریوی سوریه برای ایران؟!

آنچه این روزها در برخی محافل سیاسی و رسانه‌ای مطرح می‌شود، یادآور سناریویی است که جهان پیش‌تر در سوریه دیده است؛ جایی که قدرت‌های خارجی با تعریف نقش «پیاده‌نظام نیابتی» برای گروه‌های محلی، کشوری را به میدان رقابت‌های ژئوپلیتیک بدل کردند.

ادامه مطلب

مشکلات و پیامدهای مخاطرات موجود

دولت توسعه مناطق کُردنشین ایران را جدی تر دنبال کند

در فرایند توسعه کردستان، مسئولین کشور می‌توانند از ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد (NGO) استفاده کند. بدین منظور، اولا باید تهدید پنداری از NGO در ایران وجود نداشته باشد؛ ثانیا به ظرفیت این نهادهای مردمی اعتماد شود. این نهادهای مردمی، به صورت مستقل از دولت عمل و با هدف ارتقای شرایط زندگی افراد و اجتماع‌ها در این مناطق فعالیت می‌کنند. بسیاری از NGOs خدمات اجتماعی مستقیم را به جامعه‌های بومی ارائه می‌دهند. این خدمات شامل بهداشت و درمان، آموزش، توانمندسازی اجتماعی و اقتصادی، حمایت از کودکان و زنان، مدیریت منابع آب و فاضلاب، مواد غذایی و کمک‌های اضطراری می‌شود. این همان کاری است که دولت باید انجام دهد.

ادامه مطلب

از تاثیرگذاری جماعت بارزانی تا تاثیرات شبکه های کردزبان

چرا کردهای ایران خیلی درگیر رفراندوم شدند؟

صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: به نظر می رسد افکار عمومی کردهای ایران بیشتر از کردهای ترکیه و سوریه درگیر مسئله رفراندوم اقلیم کردستان و حواشی آن شدند. توجهی که افکار عمومی اینجا به داستان نشان داد، بعضا از توجه خود کردهای عراق- مردم عادی، نه احزاب و روشنفکران - بیشتر بود.

ادامه مطلب