بازدارندگی موشکی

جنگ نامتقارن، بازدارندگی موشکی و محدودیت‌های قدرت هوایی کلاسیک در خاورمیانه

نبرد بر فراز آسمان جدید

محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: هدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی دکترین‌های پدافند هوایی شرق و غرب و ارزیابی کارآمدی راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با الگوهای نوین نبرد هوایی است. پرسش اصلی مقاله این است که آیا راهبرد بازدارندگی موشکی و جنگ نامتقارن، پاسخ کافی و پایداری به چالش‌های ساختاری نیروی هوایی ایران در برابر برتری هوایی غرب فراهم می‌کند؟

ادامه مطلب

درآمدی بر یک چالش ملی و فرا-حکمرانی (بخش هشتم)

عقب‌نشینی از بازدارندگی فعال به دفاع انفعالی و پیامدهای راهبردی آن برای امنیت ایران

فریدون علی‌مازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله‌ یادداشت‌های مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: در چهار دهه‌ی اخیر، بخش عمده‌ی امنیت ایران بر این فرض بنا شده بود که هر حمله‌ی دشمن، می‌تواند با ضربه‌ای بسیار سنگین‌تر پاسخ داده شود. این امکان، دشمن را از محاسبه‌ی جنگ بازمی‌داشت، زیرا جنگ با ایران چیزی نبود که بتوان با هزینه‌ی کم آغاز کرد. اما وقتی برد به ۵۰۰ کیلومتر کاهش یابد، ایران دیگر نمی‌تواند مراکز حیاتی دشمن را تهدید کند و همین مسئله دشمن را از حالت بازدارندگی به حالت هجوم منتقل می‌کند. در این وضعیت، ایران عملاً از حالت «جلوگیری از جنگ» به حالت «تحمل جنگ» منتقل می‌شود.

ادامه مطلب