علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در دکترین نظامی – امنیتی، اگر خلیج فارس «محیط دفاع نزدیک و منع دسترسی» تعریف شود، مکران «محیط دفاع پیشرونده» است. انتقال بخشی از ظرفیتهای لجستیکی، صنعتی، دریایی و تجاری به این ساحل اقیانوسی، در صورت بروز بحران در خلیج فارس، تداوم بقای اقتصادی و امنیتی کشور را تضمین میکند.
ادامه مطلب
علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اهمیت راهبردی این دکترین زمانی مضاعف میشود که به وابستگی ساختاری تجارت جهانی به دریا توجه شود. بر اساس دادههای کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد، بیش از ۸۰ درصد از حجم تجارت جهانی کالا از طریق خطوط مواصلاتی دریایی جابهجا میشود؛ آنهم در دورانی که زنجیرههای تأمین با شکنندگی، فشارهای ژئوپلیتیک و ریسکهای ناشی از تغییر مسیر ناوگانها مواجهاند.
ادامه مطلب
علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این هندسه فشرده، ارزش ژئوپولیتیکی یک مضیق، صرفاً تابع عرض جغرافیایی یا حجم فیزیکی عبور کالا نیست؛ بلکه معطوف به پتانسیل تکانهای آن در تبدیل یک تنش محلی به یک بحران سیستمی با پیامدهای جهانی است. تنگه بابالمندب دقیقاً در کانون این پیوستار شبکهای قرار دارد.
ادامه مطلب
علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: گلوگاه هرمز در اقتصاد سیاسی بینالملل، یک «نقطه تراکم آسیبپذیری» است؛ گلوگاهی که در آن انرژی، تجارت، بیمه، حملونقل، امنیت غذایی، بازار ارز، نرخ بهره و رشد اقتصادی به هم متصل میشوند.
ادامه مطلب