نقدی بر آنچه در جشنواره ونیز گذشت
جایزه‌بگیرها
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: چنین شد که رفته‌رفته در ایران، هنرمند روشنفکر نقاد واقعی، جای خود را به شارلاتان‌ها و فرصت‌طلبانی داد که می‌توان بدون مسامحه نام جریان آنان را «بی شرفی هنری» گذاشت. مرز مشخصی وجود دارد بین نقد اجتماعی که از درد درونی هنرمند برمی‌آید و اینکه مصائب میهن و مردمت را قاب کنی و دور دنیا به گدایی پول و جایزه بچرخی!
ادامه مطلب