احمد چلبی می نویسد: کسانی که عراق را غارت کردند مفسدان عراقی ای بودند که با خارجی ها همکاری می کردند اما بخشی از امریکایی ها هم فاسد بودند. که به دیگران اجازه می دادند که آنها هم فساد کنند.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: ما اطلاعات دقیقی از اتفاقاتی که افتاده داریم اما این اتفاقات محدود است، به گونه ای که می توانیم بگوییم در حجم کشتاری که آنها انجام دادند و هر کس را که از او می ترسیدند، کشتند، انتقامی از بعثی ها صورت نگرفته است.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: پل بریمر به محض این که رسید، بدون این که حتی به هیچ وجه از کسی چیزی بپرسد تصمیم به انحلال ارتش گرفت، حتی با ما هم مشورت نکرد، در حالی که ما مخالف انحلال ارتش بودیم.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: خلیل زاد رفت و بعد از 10 روز بریمر آمد، در اولین جلسه با او گفتم که سفیر زاد این گونه گفت، جواب داد: خلیلزاد رفت و سیاستش هم با او رفت، من مسئول اول و آخر در عراق هستم و باید با من همکاری کنید.
ادامه مطلب
احمد چلبی گفت: به نظر من کسانی که اشغال را می خواستند افراد سی آی ای و وزارت امور خارجه امریکا و دولت بریتانیا بودند.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: بسیاری از عراقی ها احساس کردند با اعدام صدام به حقشان رسیده اند. قطعا نه همه عراقی ها اما بیشتر آنها این احساس را داشتند.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: وقتی که خارج شدیم صدام ترسید، و او در آخر خواست که با آقای چلبی و دکتر پاچه چی صحبت کند. نزد او ایستادم و وقتی خواستم خارج شوم گفت: یعنی تمام شد، همه اش همین؟
ادامه مطلب
احمد چلبی گفت: کسرت رسول با من تماس گرفت، گفت که امریکایی ها صدام را دستگیر کردند. به او گفتم مطمئنی؟ گفت: بله.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: ژنرال پترایوس به من گفت، اگر تلاش آن سرجوخه نبود عدی و قصی فرار کرده بودند. و صاحب آن خانه که آنها را لو داده بود پاداشی به ارزش 25 میلیون دلار گرفت و به امریکا رفت.
ادامه مطلب
احمد چلبی می گوید: وقتی امریکایی ها وارد آن خانه شدند با یک نفر ریش دار برخوردند. از او پرسیدند قصی و عدی و عبد حمود کجا هستند؟ آن فرد عبد حمود، منشی شخصی صدام بود که او را بازداشت کردند.
ادامه مطلب