تحریم سیاسی و جریمه مطبوعات
نویسنده خبر:
على موسوى خلخالى
هر چه کانالهای ارتباطی کاهش یابد، خفقان عمومی افزایش مییابد و این موضوع باعث میشود که جامعه رفته رفته به سمتی پیش رود که زبان صامت شود، غضب آرام سراسر جامعه را فرا گیرد و ظلم بر مظلومان افزایش یابد.
![تحریم سیاسی و جریمه مطبوعات](/images/www/fa/news/news-primary/2008/egyptahram.gif)
نام: تحریم سیاسی و جریمه مطبوعات
نویسنده: صلاحالدین حافظ
تعداد صفحات: 215 صفحه
ناشر: دار الشروق، قاهره
چاپ اول 2008
کتاب « تحریم سیاسی و جریمه مطبوعات » اثر صلاح الدین حافظ نویسنده و روزنامهنگار مشهور مصری که عضو هیات سردبیری روزنامه الاهرام و رئیس اتحادیه روزنامهنگاران مصری است، منتشر شد.
صلاح الدین حافظ در این کتاب به بررسی وضعیت مطبوعات مصر بویژه طی سه سال اخیر که سرکوب مطبوعات در آن کشور بشدت افزایش یافته، میپردازد و تلاش میکند درگیریهای سیاسی پشت پرده در مبارزه با مطبوعات و تلاش روزنامهنگاران مصری به بقا با وجود تهدیدهای متعدد دولتمردان آن کشور را بازگو کند.
کتاب از یک مقدمه طولانی برخوردار است و جدای از آن به 10 بخش تقسیم میشود. نویسنده در ابتدای مقدمه کتاب خود مینویسد، روزنامهنگاری با سیاست آمیخته است و در حقیقت جوهره آن را تشکیل میدهد.
سیاست نیز سایه به سایه روزنامهنگار را تعقیب میکند و این نشان میدهد روزنامه تا چه اندازه برای سیاستمداران اهمیت دارد. در نتیجه میتوان گفت روزنامهنگاران خود سیاستمدارانی هستند که به انجام کار سیاسی محکومند. از این رو وجود چنین چهره بارز و شاخصی در اجتماع جای تقدیر دارد و باید احترام آن به هر نحوی حفظ شود.
اما در کشور ما وضعیت به گونه دیگری است. شاید بتوانیم بگوییم با این اصل تناقض دارد. زیرا کار سیاسی در کشور ما از نخبگان محروم است. در این جا سیاستمداران خود حکم صادر میکنند، قانون مینویسند و قدرت را بزور قبضه میکنند بدون آن که از نخبگان مددی بجویند یا با اهل خبرهای مشورت کنند. در مصر حاکم فاسد میشود، طغیان میکند، ستم روا میدارد و از موقعیتش نهایت سوء استفاده را میکند بدون این که به کسی پاسخگو باشد.
به همین دلیل است که میبینیم فاصله حکومت تا مطبوعات تا چه اندازه زیاد است و دولت نه تنها از روزنامهها و روزنامهنگاران حمایت نمیکند بلکه بر عکس تلاش دارد آنها را به زور اسلحه یا سرکوب و نابود کند و یا آنها را به انقیاد خود در آورده و از آنها سوء استفادههای ابزاری کند.
صلاح الدین حافظ در ادامه کتاب خود به آزادی بیان و وابستگی استقلال کشور به دموکراسی بسیار تاکید میکند و یادآور میشود، هر چه روزنامهنگار از استقلال و آزادی عمل برخوردار باشد امکان احتکار سیاسی دولت، افزایش استبداد و فساد کمتر میشود.
جامعه با کمک روزنامهنگار میتواند آرزوهای خود را به حاکمان و دولتمردان منتقل کند و دردهای خود را به گوش آن برساند. بدین ترتیب منحنی دموکراسی صعود میکند و در کنار حرکت رو به جلوی سیاسی قدرت عمل روزنامهنگار نیز افزایش مییابد.
در بخش دیگری از کتاب حافظ با عنوان « تحریم سیاسی و خیانت دموکراسی » مینویسد، هر چه کانالهای ارتباطی کاهش یابد، خفقان عمومی افزایش مییابد و این موضوع باعث میشود که جامعه رفته رفته به سمتی پیش رود که زبان صامت شود، غضب آرام سراسر جامعه را فرا گیرد و ظلم بر مظلومان افزایش یابد.
در نهایت این باعث طغیان اجتماعی میشود که مردم به کوچکترین بهانهای به خیابانها سرازیر شده و درگیریها مکرر صورت گیرد. دقیقا مشابه همان چیزی که مصر در سالهای 2005، 2006 و 2007 مکررا شاهد آن بود.
نویسنده در نهایت تاکید میکند، غیر ممکن است که بتوان تصور کرد، دموکراسی حقیقی بر اساس شفافیت بوجود آید.
یعنی این که جامعهای پدید آید که در آن مشارکت عمومی، آزادی بیان، شفافیت سیاسی و اجتماعی، حاکمیت قانون، قوه قضائیه مستقل و روزنامههای آزاد به اندازه آرمانی در آن وجود داشته باشد. زیرا در کشور ما استبداد و فساد با یکدیگر همپیمانند و تا زمانی که این همپیمانی وجود دارد رسیدن به این آرمانیها ناممکن است.
الکتاب: تحريم السياسة وتجريم الصحافة
المؤلف: صلاح الدين حافظ
الصفحات: 215
الناشر: دار الشروق, القاهرة
الطبعة: الأولى/2008
المؤلف: صلاح الدين حافظ
الصفحات: 215
الناشر: دار الشروق, القاهرة
الطبعة: الأولى/2008
نظر شما :