تپش «قلب آسیا» برای آرامش منطقه
![تپش «قلب آسیا» برای آرامش منطقه](/images/www/fa/news/news-primary/2012/1339588804_220px-Hamid_Karzai_in_February_2009.jpg)
آسیا یک پیکر آب و گل است
ملت افغان در آن پیکر دل است
افغانستان در مسیر ارتباط آسیای میانه به اقیانوس هند قرار گرفته است و این چنین موقعیت ژئوپلتیکی، دهههای متوالی آن را میدان رقابت قدرتهای جهان ساخته بود. امروزه نیز به افغانستان هر چند نه دقیقا با همان نگاه بلکه با دیدی تقریبا مشابه نگریسته میشود و قدرتهای منطقهای و جهانی به خصوص آنانی که فاقد دسترسی به آسیای میانه میباشند، به عنوان پل ارتباطی که میتواند مسیری را از اقیانوس هند به آسیای میانه باز نماید، به آن مینگرند و این باعث گردیده که افغانستان در سی سال گذشته نیز قربانی بیاعتمادیها و تنشها در منطقه باشد.
با این حال تحولات اخیر و به خصوص نشستهای متعددی که با محوریت افغانستان در نقاط مختلف جهان برگزار گردید، این درک را ایجاد نموده است که افغانستان با موقعیت بینظیری که امروز در منطقه و بامنطقه دارد، میتواند کشورهای منطقه را دورهم گرد آورد. به تعبیری دیگر میتوان گفت، رویدادهای سالهای پار، نمایان ساخت که افغانستان تنها کشوری در منطقه میباشد که تمام کشورها بدون مشکل در نشستهای مرتبط با آن اشتراک میکنند و این برای افغانستان که مشکلات آن تا حدود بسیار زیادی متأثر از عوامل منطقهای بوده است، ذیقمت خواهد بود.
اینک بیش از هر زمان دیگری سرنوشت افغانستان و منطقه به یکدیگر گره خورده است و با تبارز یافتن هر چه بیشتر چنین بهایی، مقامات افغان در اجلاس سال گذشته استانبول (11 آبان 1390) که راجع به افغانستان دایر گردید، ضمن اینکه خواستار همکاری بیشتر شرکتکنندهها برای مبارزه با تروریزم و تقویت همگرایی منطقهای شدند، پروسهای نو و مهم برای منطقه را پیشکش نمودند که تا کنون در منطقه تجربه نگردیده است.
سران افغانستان با در نظر داشت سیاست خارجی کثیرالمحور و تأکید بر این که روابط افغانستان با کشورهای بزرگ جهان به معنی نفی همکاریهای منطقهای نیست، کنفرانس استانبول را محلی مناسب برای انعقاد نطفه پروسه همگرایی کشورهای قلب آسیا دانست که میبایست برای رشد آن به سوی سه هدف اساسی تقویت اعتمادسازی میان کشورهای منطقه، گسترش همکاریهای سیاسی میان آنان و مبارزه مشترک با تهدیداتی که قلب آسیا را مجروح ساخته است، گام برداشت.
در آن زمان کشورهای اشتراککننده در اجلاس استانبول با تاکید بر تعهدات خود در قبال افغانستان مصون، باثبات و مرفه، پذیرفتند که ترویج امنیت و همکاری منطقهای نیاز به اتخاذ تدابیری جهت ایجاد اطمینان و اعتمادسازی دارد. آنان با اذعان بر نقش افغانستان به مثابه پل زمینی در قلب آسیا که آسیای جنوبی، آسیای مرکزی، اوراسیا و خاورمیانه را یکدیگر متصل مینماید، از عزم و اراده افغانستان در استفاده از جایگاه تاریخی و منطقهایاش در ترویج امنیت و همکاری صلحآمیز اقتصادی در منطقه استقبال نمودند.
افغانستان پس از اجلاس آبانماه سال گذشته در استانبول، آمادگیهای لازم برای برگزاری دومین نشست وزرای امور خارجه کشورهای قلب آسیا در کابل، مطابق وظیفه محول شده در کنفرانس مذکور را اتخاذ نموده است تا بتواند از کنفرانس «پروسه استانبول: طرحی جدید برای همکاریهای منطقهای» در تاریخ 25 خرداد 1391 میزبانی شایستهای نماید. در این راستا نشستهای متعددی برگزار گردیده است که اجلاس سفرای کشورهای منطقه قلب آسیا و همچنین سفرا و نمایندگان کشورهای و سازمانهای پروسه استانبول در وزارت وزارت امور خارجه افغانستان در کابل (16 بهمن 1390) و اجلاس مقامات ارشد در مقر وزارت امور خارجه ترکمنستان در عشقآباد (30 فروردین 1391) نمونههایی از آن بود.
در کنفرانس کابل عملا هفت تدبیر مشخص اعتمادسازی برای گسترش همکاریهای منطقهای طرح گردیده که کشورهای مختلف منطقه قلب آسیا در آن سهم خواهند گرفت. این هفت تدبیر اعتمادسازی شامل مبارزه با تروریزم، مبارزه با حوادث طبیعی، تعلیم و تربیت و معارف، همکاریهای فرهنگی، انکشاف تجارت و همکاریهای اقتصادی، همکاری در قسمت ساختن زیربناهای منطقه و مبارزه با مواد مخدر میباشد. هر یک از این هفت ساحه را یکی از کشورهای رهبری میکند و افغانستان نیز امید دارد تا بتواند بخش مبارزه با تروریزم را با همکاری دیگر کشورهای منطقه به خوبی هدایت نماید.
با برگزاری کنفرانس کشورهای قلب آسیا در کابل، تصویر جدیدی از افغانستان قابل ارائه خواهد بود. افغانستان نشان خواهد داد که بازیگر منفی و منبع تهدید در منطقه نبوده و نه تنها میتواند از نظر اقتصادی موقعیت خوبی را در راستای رشد و رفاه منطقه که رفاه و رشد مشترک همه ملل منطقه میباشد، داشته باشد، بلکه میتواند از نظر سیاسی نیز در ایجاد اعتماد و اتحاد در منطقه تأثیرگذار باشد.
به واقع افغانستان تلاش خواهد کرد تا با برگزاری کنفرانس کابل ضمن تقویت همکاریهای قبلی و فیصلههای کنفرانس استانبول، نقش خوبی را در هماهنگسازی کشورهای منطقه بازی نماید. ایجاد یک تعادل دوراندیشانه و خردمندانه در سیاست خارجی افغانستان که هم منطقه و هم دنیای غرب یا دیگر کشورهای جامعه بینالمللی در آن مطرح باشند، مأمول افغانستان از برگزاری این کنفرانس است تا بتواند این را به اثبات برساند که برای منطقه ارزش قایل است و حساسیتهای موجود در منطقه را درک مینماید و سخن از اعتمادسازی از سوی این کشور به این معناست که بتواند فضایی را ایجاد نماید که کشورها در کنار هم گرد آمده و از نگرانیهای خویش سخن برانند.
نظر شما :