هیچ بازگشتی برای بعثیها در نظام جدید نیست
![هیچ بازگشتی برای بعثیها در نظام جدید نیست](/images/www/fa/news/news-primary/2009/Resize_of_3[1].jpg)
این روزها برخی سخن از بازگشت بعثیها به عراق و اجازه فعالیت سیاسی دادن به آنها سر میدهند. غافل از این که حزب بعث دشمن نخست ملت عراق است و هر گونه پیمانی با آن پیمانی نامبارک و طرحی غیر قانونی است. ملت عراق نیز دست خود را از چنین پیمان سیاسی کنار خواهد زد چرا که هر گونه پیمانی با حزب بعث را مردود می شمرد.
مردم عراق به خوبی میدانند، صدام حسین و حزب بعث چه خونها ریختهاند؛ چه خانوادهها از بین بردهاند و چه جوانانی را ناجوانمردانه به شهادت رساندهاند. حزب بعث مسئول تمام ویرانیها و خونریزیها است و زمینهساز ظهور تروریسم کورد در کشور نیز همین جریان است. از این رو هر گونه مانور سیاسی با بعثیها لازم است که به حساب احساسات ملت و مبادی ملی ما نوشته نشود.
دعوت به بازگشت مهاجران به کشور و میهن کاری صحیح و پسندیده است اما لازم است که در چارچوب حقوق انسانی باشد و نباید آن را پروژهای منطبق با مصالح سیاسی آن هم مصالح سیاسی بعثیها برای بازگشت به سیاست و مشارکت دادن آنها در امور سیاسی کشور تعریف شود.
بیشک چهار میلیون پناهنده عراقی فرزندان این مملکت هستند اما بعثیهایی که در خارج به سر میبرند همگی دشمنان ملت و میهن اند و تا زمانی که توبه نکرده و از خطای گذشته خود ابراز پیشمانی نکردهاند و تا زمانی که قانون عراق و عدالت آن را نپذیرفتهاند، مورد عفو ملت و فرزندان میهن که خود باعث کشتار و ریختن خون آنان شدهاند، قرار نخواهند گرفت. از این رو بعثیها باید قبل از هر چیز و قبل از آن که دست دوستی به سویشان دراز شود در برابر دادگاه جنائی حساب پس دهند. ما توقع نداریم که حزب بعث با تمام جناحها و وابستگانش خیری به این مملکت برساند. آنها در نگاه ملت به یک چشم دیده میشوند و همه آنها از سوی ملت به طور کامل مردودند. نفس دمیدن در ریه بعث در حقیقت نفس دمیدن در ریههای یک مرده است.
من از جریانهای اسلامی در عراق میخواهم که در پرونده روابط با حزب بعث دقت و مطالعه بیشتر و جدیتری بکنند و بدانند ما هرگز از نخستین شعار خود یعنی "هیچ بازگشتی برای بعثیها در نظام جدید نیست" یک لحظه کوتاه نخواهیم آمد.
اگر بعضی از آقایان و احزاب به دنبال آشتی ملی و مصالحه هستند، بدانند آشتی تنها با خلع سلاح، ایمان به عراق جدید، خضوع در برابر عدالت و آلوده نبودن دستان افراد و جریانها به خون ملت عراق میسر است. آنها نخست باید بتوانند زندگی طبیعی خود را که شروطش این موارد است، احیا کنند سپس به فکر بازسازی و بازگشت به حرکت سیاسی در عراق باشند.
لازم است در عراق موازنهای صحیح با مشارکت سیاسی همه افراد که به عراق جدید پایبند باشند، وجود داشته باشد سپس به فکر آشتی ملی باشیم. کسانی که نمیخواهند عراق جدید را به رسمیت بشناسند نمیتوانند با ما شریک شوند مگر این که ما را هم همرنگ خون ملت کنند.
این موارد را یادآور شدم چرا که گویا دولت در موضعی جدید از بعثیها دعوت کرده که به روند سیاسی کشور بازگردند. دولت حق دارد برای تثبیت نظام جدید و پاکسازی عراق از وجود تروریستها دست به تحرکاتی بزند همان گونه که جریانهای سیاسی آزادند هر چه میخواهند بگویند و هر دیداری که مایلند حتی با بعثیها انجام دهند اما مطمئن باشند که اعتماد و اعتبار خود را نزد ملت از دست خواهند داد.
این را هم بگویم مراجع دینی و عموم مردم عراق به ویژه خانودههای شهدا به شدت از بازگشت رهبران بعثی به روند سیاسی کشور و رسیدن به قدرت نگرانند. حتی شنیده شده برخی از جناحها و طیفهای سیاسی خواستار دادن حقوق بازنشستگی و پرداخت خسارت به بعثیها که دستشان به خون میلیونها نفر از فرزندان ملت عراق آلوده است، شدهاند. افرادی که در زمان نظام صدام صاحب منصب و پست و مقام بودهاند و تا آن جا که توانستهاند با مسئولیت خود و تحت نظارت سردمداران بعثی ملت عراق قلع و قمع کردهاند.
نظر شما :