دیمیتری مدودف رئيس جمهوری روسيه با اشاره به رويکرد غرب در برابر کشورش از اروپا خواست که روسيه را به عنوان شريکى مورد تاييد جدى گرفته و بپذيرد.
مدودف در گفتوگو با مجله آلمانى اشپيگل با اشاره به رويکردى که تاکنون غرب نسبت به اين کشور داشته است، از کشورهاى غربى خواست تا رويکرد خود را نسبت به روسيه تغيير دهند.
وى همچنين نسبت به وقوع فاجعه در افغانستان همانند آن چيزى که شوروى سابق آن را تجربه کرد، هشدار داد.
مدودف در بخش ابتدايى گفتوگوى خود با اشپيگل با اشاره به شرايط داخل روسيه گفت: «ارتشاء در داخل روسيه شکل ناخوشايند و نامطبوعى را به خود گرفته و تجارت مواد خام به رويايى براى ثبات اقتصادى در روسيه تبديل شده است.»
مدودف به طور همزمان با اشاره به جشن بيستمين سالگرد فروپاشى ديوار برلين که وى نيز در آن حضور خواهد يافت از اروپا خواست که کشورش را به عنوان شريکى واحد و يکسان همچون ديگر شرکا بپذيرد.
وى در این باره گفت: «ارزشهاى ما با ارزشهاى غرب کاملا يکسان است و من تفاوت زيادى در مسائلى چون آزادى و حقوق بشر نمىبينم. بويژه کشورهاى جديد عضويت يافته در اتحاديه اروپا در مسائلى چون فرهنگ سياسى و توسعه اقتصادى بهتر از ما نيستند.»
رئيس جمهوری روسيه همچنين با اشاره به اظهارات ولاديمير پوتين نخست وزيرش که پيشتر اظهار داشته بود، انتخابات رياست جمهورى 2012 بين پوتين و مدودف تقسيم خواهد شد، گفت: «اظهارات پوتين در اين مورد اشتباه فهميده شده است. منظور وى اين بود که اگر تا سال 2012 مدودف و پوتين به عنوان شخصيتهاى محبوب سياسى روسيه به شمار روند در آن صورت ما هر دو مىنشينيم و با يکديگر مشاوره مىکنيم که چه کسى در انتخابات شرکت کند.»
مدودف با اشاره به فرو ريختن ديوار برلين همچنین گفت: «اگر چه فرو ريختن ديوار برلين اتفاقى مثبت بود، اما با فرو ريختن اين ديوار همه آرزوها و آمال تحقق نيافت. فرو ريختن اين ديوار مىتوانست روابط بين روسيه و اروپا را به گونهاى ديگر توسعه دهد. ديوار برلين سمبل اروپاى تقسيم شده بود که باعث ايجاد تقسيم بندى بين دو تمدن و ايجاد فاصله بين ارزشهاى شرق و غرب شد. فرو ريختن ديوار برلين به عنوان ادامه روند يکپارچه سازى اروپا تصور مىشود. از زمان فروپاشى اين ديوار تاکنون زمان زيادى گذشته است. بخشى از آرزوها و آمال مربوط به فروپاشى اين ديوار که براى مثال به من و هموطنانم مربوط مىشود، برآورده شده است؛ اما بخشى ديگر همچنان باقى مانده است. مساله مهم اين است که اتحاد اروپا در همه مسائل محقق شود. از سوی ديگر اين اتحاد بسيارى از مسائلى را که در ارتباط با آينده اروپا و روابط بين فدراسيون روسيه و کشورهاى اروپايى وجود دارد را تحت تاثير قرار مىدهد و مىتواند سناريوهاى ديگرى را نیز شامل شود.»
رئيس جمهوری روسيه در ادامه با اشاره به شرايط افغانستان، نسبت به وقوع پيامدى مشابه با آنچه که براى ارتش شوروى سابق روى داد، هشدار داد و گفت: «بعيد نيست که نيروهاى خارجى که در افغانستان حضور دارند سرنوشت مشابه ارتش شوروى سابق در اين کشور را داشته باشند. من اين خطر را مىبينم. اگر نيروهايى که اکنون در افغانستان حضور دارند، به اين کشور کمک نکنند که يک دولت مستقل و برآمده از خود روى کار بياورد، در اين صورت تمام تلاشهايى که سعى در به ثبات رساندن افغانستان دارد به شکست خواهد انجاميد و فرقى نمىکند که چند هزار نيروى خارجى در افغانستان حضور داشته باشد. اگر مردم افغانستان نخواهند يک دولت مستقل و برآمده از خود داشته باشند، اين تلاشها هيچ موفقيتى به دنبال نخواهد داشت. مهمترين مساله اين است که ملت افغانستان خود به تنهايى و به طور اساسى براى تشکيل يک دولت قانونى و مستقل علاقمندى نشان دهد و اين دولت بايد اساس قدرت خود را بر پايه خواستههاى ملت قرار دهد و دست يافتن به چنين هدفى نيز با اجبار و با کمک سرنيزه به دست نمیآید.»
رئيس جمهوری روسيه در بخش ديگرى از گفتوگوى خود با مجله آلمانى اشپيگل، با اشاره به قرارداد کنترل تسليحاتى با امريکا امکان انعقاد اين قرارداد را در سال جارى محتمل دانست و گفت: «روسيه و امريکا به احتمال زياد تا پايان سال جارى قرارداد جديدى براى کاهش سلاحهاى استراتژيک به امضا خواهند رساند. دولت جديد امريکا اين مساله را جزء يکى از اولويتهاى کارى خود قرار داده است؛ در حالی که دولت قبلى اين گونه نبود. از اين رو شانسها و فرصتهايى وجود دارد که روسيه و امريکا بتوانند براى قرارداد جديد به توافق برسند، اقدامات کنترل کنندهاى در اين زمينه اتخاذ کنند و تا پايان سال جديد اسناد قضايى و حقوقى مرتبط با اين گونه توافقات را به امضا برسانند.»
رئيس جمهوری روسيه در ادامه خاطرنشان کرد، پيمودن راه براى يک جهان عارى از سلاحهاى هستهاى و ايدهآل آرمان مشترک ما و امريکاست؛ اما اجتناب برخى از کشورها و سهيم نشدن آنها در قرارداد منع گسترش سلاحهاى هستهاى کار را براى امريکا و واشنگتن دشوار کرده است. براى اين که جهانى عارى از سلاحهاى هستهيى داشته باشيم، تنها امريکا و روسيه نيستند که بايد از سلاحهاى هستهاى صرفنظر کنند بلکه کشورهاى ديگر نيز بايد به اين اقدام مبادرت ورزند که متاسفانه تاکنون چنين اتحادى وجود نداشته است. حتى در بين شرکاى اروپايى نزديک ما نيز عدهاى هستند که نمىخواهند در اين برنامه با ما و امريکا شريک باشند يا در آن حضوری فعال داشته باشند.
مدودف در ادامه افزود: «علاوه بر انگلیس و فرانسه کشورهاى ديگرى نيز هستند که درک کمترى نسبت به اين گونه توافقات و برنامهها نشان دادهاند. کشورهايى که مىخواهند به طور غير قانونى به تکنولوژى هستهاى دست پيدا کنند و همين طور کشورهايى که اگر چه اقدام به داشتن سلاحهاى هستهاى نکردهاند اما داشتن آن را نيز انکار نکردهاند. ما بايد فکر کنيم که چگونه مىتوانيم اين کشورها را براى صرف نظر کردن از سلاحهاى هستهاى مجاب کنيم.»
رئيس جمهوری روسيه درباره پرونده هستهای ایران نیز گفت: «در صورتى که در حل مشکل هستهاى ايران پيشرفتى حاصل نشود، احتمال تحريمهاى جديد عليه تهران بعيد نيست. من دوست ندارم که همه چيز و همه مشکلات ما به تحريمهاى بيشتر ختم شود، چرا که تحريم باعث ايجاد جهتگيرىهای خطرناک و پيبچيده مىشود؛ اما اگر ما در اين زمينه پيشرفتى نداشته باشيم احتمال دست يافتن به سناريوى تحريم بعيد نيست. اما اگر ما در مورد برنامهى هستهاى ايران به توافقاتى دست يابيم، با کمال ميل در اين برنامه شرکت خواهيم کرد.»
مدودف همچنين در بخش ديگرى از مصاحبه خود با اشاره به روابط روسيه و اوکراين اظهار داشت، روابط ما با اوکراين بسیار سخت شده است، اما اين به معناى وجود چنين مشکلاتى بين جامعه روسيه و اوکراين نيست. اگر بخواهم صادق باشم، بايد بگويم که تمام مشکلاتى که ما داريم تنها به يک فرد بر مىگردد و آن فرد رئيس جمهوری اوکراين است. ويکتور يوشچنکو رئيس جمهوری اوکراين تحت تاثير عقايد روسيههراسى خود قرار دارد و هر آنچه که وى در سالهاى اخير انجام داده به ارتباطات سنتى بين روسيه و اوکراين صدمه جدى وارد کرد.
